![جوکر باید مقید به مرزهای اخلاقی باشد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754354_517.jpg)
به گزارش گروه بینالملل باشگاه خبرنگاران جوان، نشریه واشنگتن اگزمینر در مطلبی نوشت: دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در سخنان خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در روز سهشنبه، برنامههای خود را برای آینده سیاست خارجی آمریکا بیان کرد. این برنامه که تکرار با تاکید سخنان سال گذشته ترامپ بود، ایدههای انزواگرایانه و ناسیونالیستی او را مطرح کرد و نشان داد او رئیس جمهوری است که معتقد است بهتر است کشورش تنها باشد.
وی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت: «آمریکا به دست آمریکاییان اداره میشود. ما ایدئولوژی جهانیسازی را رد میکنیم و دکترین میهندوستی را میپذیریم.»
وی افزود: «در سراسر جهان، کشورهای مسئول باید نه تنها از لحاظ اداره جهانی، بلکه از نظر اشکال جدید سلطهگری و اجبار از خود دفاع کنند.» وی با گفتن این جمله، به طور ضمنی به این نکته اشاره کرد که آمریکا لزوما از این کشورها در برابر این خطرات حمایت نخواهد کرد.
وی در ادامه اظهاراتش گفت: «آمریکا بزرگترین پرداخت کننده کمکهای مالی خارجی در جهان است. اما عده اندکی به ما این کمک را میکنند.» او گفت باید در قوانین کمک مالی خارجی آمریکا تغییراتی صورت بگیرد.
هرکدام از این جملات نشان میدهد برای دونالد ترامپ، ایده حق حاکمیت، تنها احترام گذاشتن به حقوق دیگر کشورها و دیدن احترام متقابل از آنها نیست. برای رئیس جمهور آمریکا، حق حاکمیت به منزله خروج از امور جهانی، رد «جهانی سازی»، قطع کمکهای نظامی و مالی و «اقدام کردن به صورتی که در راستای منافع ملی ما» باشد، خواهد بود.
با این که این گفتهها به معنی انزواگری تمام عیار نیست، برنامه ترامپ برای آینده سیاست خارجی آمریکا، گامی به سوی عقب در تعهدات جهانی این کشور محسوب میشود. این صحبتها، سیاست آمریکا را به سوی آنچه برای آمریکا خوب است و نه آنچه برای جهان، میکشاند.
واشنگتن اگزمینر در ادامه این مطلب نوشت: در صورتی که سیاست «نخست آمریکا»ی رئیس جمهور آمریکا به سیاست «آمریکای تنها» تبدیل شود، این کشور قدرت و نفوذ خود در سطح جهان را از دست خواهد داد. این مسئله تنها دو پیامد احتمالی خواهد داشت: پیدایش قدرتهای منطقهای و یا پر شدن این خلا از جانب یک کشور دیگر.
رقیب احتمالی برای کسب جایگاه آمریکا و جایگزین شدن آن، چین است.
چین هم اکنون علاقه بسیاری به نهادهای بینالمللی، از جمله سازمان تجارت جهانی و سازمان ملل متحد نشان داده است. دیپلماتهای چینی در این نهادها، اقداماتی در جهت تغییر سیاستها و تصمیمات در جهت منافع پکن انجام داده اند. در بحث سیاست خارجی نیز چین با دیگر کشورها روابط نزدیکی ایجاد کرده است و در حال افزایش کمکهای بینالمللی از طریق برنامهها و پروژههایی نظیر طرح راه ابریشم جدید است.
شاید تا چند سال آینده، اهداف چین محقق شود. آن هنگام برای دریافتن خطاها از جانب ترامپ بسیار دیر خواهد بود. زیرا در آن زمان، چین خود را به جایگزین آمریکا تبدیل کرده و شعار «نخست آمریکا»، واشنگتن را به جایگاه دوم تنزل داده است.
انتهای پیام/