![نرخهای جدید نان در تهران اعلام شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/19/19803507_383.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه ازدواج و خانواده گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، به دلیل شرایط و نعمتهایی که خداوند به شما عطا کرده است شکرگذاری کنید و به دلیل کمکهایی که دیگران در شرایط مختلف به شما میکنند از آنها تشکر کنید و به همکاران، دوستان، بچهها و دیگر افرادی که در زندگی شما هستند، بازخورد سازنده دهید و آنها را تشویق کنید که در زندگی و کار خود عملکرد بهتری داشته باشند.
بیشتر بخوانید:
تشویق کردن مداوم دیگران را به عنوان یک عادت در ذهن خود تبدیل کنید، چرا که هر قدر رفتارهای مثبت سازنده را تحسین و تشویق کنید، سپردههای بیشتری به " حساب بانکی احساسی " خود واریز میکنید و با این کار، همه اطرافیان الهام میگیرند تا در زندگی پیشرفت کنند. بنابراین، برای اینکه بیشتر به خود و دیگران انگیزه دهید و شکرگزاری بهتری برای دست یافتههای خود داشته باشید، کارهای زیر را انجام دهید.
از دیگران برای هر کاری انجام میدهند، تشکر کنید
همیشه قدردانی کنید، چون هر وقت از شخص دیگری تشکر میکنید، نه تنها باعث میشوید که آن شخص خودش را بیشتر دوست داشته باشد بلکه شما عزت نفس او را بالا میبرید و یک تصویر بهتری از خودتان در ذهن فرد به وجود می آورید.
تشکر کردن شما از دیگران باعث میشود که آنها احساس اهمیت بیشتری پیدا کنند، زیرا شما به آنها این حس را منتقل میکنید که کارشان بسیار ارزشمند بوده است و به این ترتیب، شما آنها را توانمند میکنید.
بیشتر بخوانید:
عزت نفس خود را با تشکر از دیگران بالا ببرید
نکته جالب در مورد تشکر از دیگران این است که هر بار کلمه «متشکرم» را میگویید، باعث میشوید که خودتان را بیشتر دوست داشته و از درون، احساس بهتری داشته باشید، چرا که در زندگی, احساس خوشبختی و رضایت بیشتری کرده و نسبت به کاری که انجام میدهید کاملا مثبت فکر میکنید.
وقتی در تعامل با دیگران, از آنها به خاطر کاری که انجام دادهاند، تشکر کنید محبوبیت زیادی کسب خواهید کرد و دیگران نیز مشتاقانه به شما در انجام امور کمک خواهند کرد. بنابراین، اگر میخواهید اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید، پیشنهاد میکنم سپاسگزاری از دیگران را آغاز کنید.
دیگران را مدام ستایش و تأیید کنید
روش دیگر برای ایجاد حس اهمیت در افراد و احساس قدرت و انرژی به آنها این است که خالصانه و سخاوتمندانه ستایش و تأیید کنید.
مطالعات روانشناختی نشان میدهد هنگامی که کودکان توسط افرادی که به آنها نگاه میکنند مورد تمجید قرار میگیرند، سطح انرژی و ضربان قلب و تنفس آنها افزایش پیدا میکند و در کل، احساس خوشحالی میکنند.
روش تعریف یک دقیقهای را امتحان کنید
شاید ارزشمندترین درس کتاب «مدیر یک دقیقهای» اثر کن بلانچارد توصیه او برای "ستایش یک دقیقهای" در هر فرصت باشد.
اگر در خانه خود بگردید و از طریق روابط اجتماعی خود به ستایش و تأیید صادقانه افراد برای موفقیتهای بزرگ و کوچک بپردازید، متعجب خواهید شد که چقدر افراد بیشتری شما را دوست دارند و چقدر تمایل بیشتری دارند که به شما در رسیدن به موفقیتتان کمک کنند.
بیشتر بخوانید
قانون متقابل را تمرین کنید
یک قانون روانشناسی وجود دارد که میگوید: "یعنی اگر در من حس خوبی ایجاد کنید، راهی پیدا خواهم کرد تا احساس خوبی نسبت به خودتان داشته باشید."
به عبارت دیگر، مردم همیشه به دنبال راههایی برای جبران مهربانیهای شما نسبت به خودشان خواهند بود و به این ترتیب، وقتی به دنبال هر فرصتی برای انجام و گفتن چیزهایی هستید که باعث میشود دیگران نسبت به خود احساس خوبی داشته باشند، نه تنها خودتان احساس خوبی دارید، بلکه به خاطر اتفاقات خارقالعادهای که در اطراف شما میافتند، متحیر خواهید شد.
به دیگران توجه کنید و به حرفهای آنها گوش کنید
راه سوم برای توانمندسازی دیگران، ایجاد عزت نفس در آنها و احساس مهم بودن است که صرفاً توجه کافی به آنها در زمان صحبت کردن میتواند این کار را انجام دهد.
اغلب مردم آنقدر مشغول تلاش برای شنیده شدن توسط دیگران هستند که هنگام صحبت کردن دیگران بی تاب میشوند، اما این در شأن کسی نیست و باید به یاد داشته باشید که مهمترین فعالیتی که باید انجام دهید این است که با دقت به صحبتها و احساسات و عواطف طرف مقابل گوش فرا دهید.
از هر فرصتی استفاده کنید تا روحیه افراد را بالا ببرید
سه قانون کلی قدردانی، تأیید و توجه برای توانمندسازی افراد اطراف شما در مورد همه کسانی که میبینید اعمال میشود.
از خداوند مهربان و دیگران در هر مناسبتی تشکر و قدردانی کرده و اطرافیانتان را به خاطر هر موفقیتی تحسین کنید و هنگامی که آنها صحبت میکنند و میخواهند با شما تعامل داشته باشند، به آنها توجه ویژهای کنید که این سه رفتار, به تنهایی شما را به استاد تعامل انسانی تبدیل کرده و باعث میشود که افراد اطراف شما تا حد زیادی توانمند شوند.
برگرفته از مقاله برایان تریسی
ترجمه از فاطمه میرزایی
انتهای پیام/