![گشت و گذار در پل طبیعت تهران با معماری خاص + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/11/19773073_225.jpg)
معاونت علمی ریاست جمهوری در گزارشی عنوان کرد: محققان دانشگاه علوم پزشکی ایران در پژوهشی، اثرات سیستمیک فاکتورهای تنظیمی (LncRNA، miRNA) روی سطوح بیان ژنها و پروتئینهای مرتبط با سرطان کلورکتال در بیماران مبتلا به CRC و سلولهای بنیادی سرطان (CSC) را بررسی کردند.
فهیمه فتاحی، دانشآموخته دکتری تخصصی پزشکی مولکولی دانشگاه علوم پزشکی ایران در توضیح تحقیقات رسالهاش که با راهنمایی محمد نجفی و با حمایت بنیاد ملی علم ایران انجام شده، گفت: سرطان کولورکتال (Colorectal cancer) بهعنوان سومین عامل مرگ ناشی از سرطان در دنیا شناخته شده است. با وجود حصول پیشرفتهایی در تشخیص و درمان این سرطان، عود تومور و متاستاز، دو فاکتور تاثیرگذار بر بقای بیماران دارای سرطان کولورکتال است.
وی ادامه داد: سلولهای بنیادی سرطانی، نقش مهمی در شروع تومور، عود، متاستاز و مقاومت به درمان دارند و نیاز به تحقیقات در مورد این سلولها بیش از قبل احساس میشود.
فتاحی درباره روشهای درمانی این نوع سرطان، توضیح داد: اصلیترین راهکار درمانی برای بیماران مبتلا به CRC، جراحی است که البته نتایج متفاوتی هم دربردارد. همچنین شیمیدرمانی هم برای افراد مبتلایی که ریسک بالایی برای عود بیماری دارند، انجام میشود. تقریباً میتوان گفت که ۵۰ درصد بیماران پس از جراحی و شیمیدرمانی، عود و بازگشت بیماری داشتهاند.
وی خاطر نشان کرد: با توجه به اهمیت تشخیصهای مولکولی و ژنتیکی در افراد دچار سرطان، شناسایی فاکتورهایی که پیشرفت بیماری و مرحله بیماری فرد مبتلا به سرطان رانشان دهد؛ اهمیت ویژهای دارد و از موارد مهمی است که امروزه محققان و پزشکان به آن توجه دارند. به همین دلیل، هدف غایی و نهایی از انجام این طرح، بهبود پیشآگهی افراد مبتلا به سرطان کولورکتال با شناسایی این فاکتورهای مولکولیست بود تا در بخش بالینی از آن استفاده شود.
این محقق در ادامه گفت: اختلال در بیان مولکولها میتواند در رشد و پیشرفت سرطان نقش تعیینکنندهای داشته باشد. به همین دلیل، تاکنون مطالعات بسیاری روی پروفایل بیانی حاصل از ژنوم صورت گرفته است.
وی با اشاره به کمک علم انفورماتیک به علم پزشکی، گفت: به دلیل آنکه انفورماتیک، علمی جدید است که در پزشکی کاربردهایی پیدا کرده است، لذا تحقیقات عملی انجام شده زیادی برای آن وجود نداشت و فقط توانستیم تعداد کمی مقاله در این موضوع پیدا کنیم، حال آنکه این طرح و این علم در آینده میتواند بسیار کمککننده باشد.