![جوکر باید مقید به مرزهای اخلاقی باشد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754354_517.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه بهداشت و درمان گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان، معمولاً سیر بالینی عفونت با بیشتر ویروس های عامل هپاتیت شامل ویروس هپاتیت A ، B و C در حاملگی تغییری نمی کند ولی اگر خانم حامله ای دچار هپاتیت E شود ممکن است علائم بالینی آن شدید تر از سایر افراد باشد. شانس انتقال ویروس های هپاتیت از مادر به جنین در زمان حاملگی بستگی به نوع ویروس دارد.
مریم کاشانیان استاد دانشگاه علوم پزشکی ایران، جراح و متخصص زنان در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان، درباره بارداری با داشتن هپاتیت نوع ب اظهار کرد: هپاتیت ویروسی حاد شایعترین دلیل زردی در دوران بارداری بوده یا حتی علائم بیماری کبدی است. این نوع هپاتیت یک عفونت مهم است که در زمان بارداری معمولا به صورت خفیف دیده میشود و افزایش مرگ و میر و خطرات جدی برای جنین به همراه ندارد؛ بنابراین اگر با مبتلا شدن مادر بخواهیم مانع بارداری شویم، مطلقا اشتباه است.
او گفت: با این حال گزارشهایی شده که این نوع بیماری ممکن است اثراتی بر روی جنین مانند کاهش وزن و نارس بودن، همچنین زایمان زودرس داشته باشد. به همین دلیل اگر مادری به هپاتیت مبتلا شده باشد میتواند حدود ۱۰ درصد در مشکلات زایمان موثر باشد.
کاشانیان بیان کرد: میزان انتقال در صورت عفونت حاد میتواند در نزدیکی زمان زایمان اتفاق بیفتد؛ بنابراین باید مادر در حین بارداری کنترل شوند و اگر مادر ازنظر بیماری هپاتیت مثبت است باید جنین در زمان مقرر هموگلوبین مورد نیاز را دریافت کند و ظرف ۱۲ ساعت ابتدایی واکسن را هم دریافت کنند، زیرا بتوانیم میزان ریسک را کاهش دهیم. البته درمانهای ضد ویروسی هم میتوانند میزان بار ویروسی را در مادر کاهش دهند. البته میدانیم هپاتیت میتواند مسیر مزمنی را طی کند و این تبدیل میتواند به شدت روی جنین اثر بگذارد.
او گفت: زنانی که سیروز دارند که فرم مزمنی از کبد بوده و میتواند در افزایش ریسک مادر و فرزند به این نوع بیماری نقش زیادی داشته باشد. درکنار اینها ممکن است عفونت داخل رحمی و در نهایت مرگ داخل رحمی اتفاق بیفتد. حاملگی معمولا برای خانمی که هپاتیت ب دارند، خوب تحمل میشود البته در صورتی که کبد به شدت درگیر نشده باشد.
کاشانیان بیان کرد: برخی تستها در همان ابتدا بارداری برای تمام زنانی که درریسک بالایی به سر میبرند صورت میگیرد. در این بین اگرفرزندی که با این نوع بیماری به دنیا بیاید و تمام مراحل واکسینه او انجام شود حدود ۹۵ درصد بیماری رفع خواهد شد. جلوگیری ازاین بیماری سزارین یا زایمان طبیعی او تصریح کرد: برای جلوگیری از این بیماری صرفا نباید سزارین صورت بگیرد این تفکرات اشتباهی است که بسیاری از مادران دارند.
او گفت: انتقال هپاتیت از طریق شیردهی بعید به نظرمی رسد به خصوص بچههایی که هموگلوبین و واکسن دریافت کرده اند.
کاشانیان بیان کرد: تست برای همین منظور اتفاق میافتد تا در صورت مبتلا بودن مادر تمام مراحل و کارها انجام شود، یعنی از طریق واکسینه شدن می توانیم هپاتیت را درمان کنیم تا براساس میزان بار منفی ویروسی که بلافاصله فرزند به دنیا میآید جلوگیری میکنیم.
بیشتر بخوانید
زهرا انصاری کارشناس حوزه ناباروری و پزشکی زنان در گفتوگو با خبرنگار حوزه بهداشت و درمان گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان،اظهار کرد: هپاتیت خودایمن، نوعی هپاتیت مزمن و معمولا پیشرونده هست که در اثر نوعی عامل محیطی (ویروس یا دارو)، موجب تحریک سلولهای ایمنی بر علیه بافت کبد میشوند و منجر به تخریب سلولهای کبدی میشوند. در بعضی از بیماران سیروز کبد (نارسایی کبد) یا کارسینوم سلول کبدی بوجود میاید.
او گفت: این بیماری در خانمها شایعتر هست. معمولا حالت تحت بالینی دارد، اما گاهی بیماری شعله ور میشود و علائم خستگی و کسالت ناتوان کننده میدهد.
انصاری بیان کرد: به طور کلی پیامدهای بارداری در زنان مبتلا، نامطلوب هستند. (مسمومیت حاملگی، پیوند کبد در حاملگی، سپسیس و حتی مرگ)، اما در صورتی که بیماری خوب کنترل شده باشد، پیش اگهی خوبی خواهد داشت.
انتهای پیام/