![قیمت سکه و طلا در بازار آزاد ۳ شهریور ۱۴۰۳](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/3/19741446_855.png)
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان؛ به تازگی پزشکان پس از یک جراحی دشوار موفق شدند یک توده یک و نیم کیلویی از موهای بلعیده شده را از شکم یک زن بیست و پنج ساله هندی خارج کنند. این سندرم که بیمار در آن علاقه مند به خوردن مو می شود، سندرم راپونزل (Rapunzel syndrome) نام دارد که از یکی از شخصیت های کارتونی الهام گرفته شده که دارای موهایی بسیار بلند است.
در این سندرم افراد مبتلا، به خوردن موی سر و بدن خود علاقه مند بوده و در نتیجه معمولا در معده آن ها توده هایی از موهای جمع شده به نام bezoar به وجود می آید. این سندرم مرتبط با بیماری به نام Trichotillomania است که فرد بیمار بدون اختیار اقدام به کندن موهای خود و بلعیدن آن ها می کند.
در این گروه از بیماران معمولا توده های مو موجب بروز اختلال در دستگاه گوارش شده و بخشی از مسیر دستگاه گوارش را مسدود می کنند. در این شرایط معمولا درمانی برای بیمار وجود نداشته و تنها باید از طریق جراحی اقدام به خارج کردن توده های مو از سیستم گوارش اقدام کرد. در بسیاری از موارد مردم برای ارزیابی و درمان این سندرم به منظور جلوگیری از برداشتن و خوردن موهای خود به روانپزشک مراجعه می کنند. در این بخش به چند واقعیت که باید در مورد این سندرم بدانید، اشاره می شود:
توده های مو در سندرم راپونزل معمولا در معده شکل گرفته و ممکن است امتداد باریک آن تا روده کوچک و گاهی اوقات تا روده بزرگ نیز امتداد پیدا کند. در حقیقت انتخاب نام راپونزل برای این بیماری نیز به دلیل امتداد یافتن مو در سیستم گوارش است زیرا موهای شخصیت کارتونی راپونزل بسیار بلند بوده و وی می توانست آن را از ایوان طبقه دوم برج محل زندگی خود به پائین رها کرده و انتهای موهای وی به سطح زمین می رسید.
عامل اصلی این بیماری، اختلالات روانی است.
در بیشتر موارد جراحی تنها گزینه درمان بیماران سندرم راپونزل است.
بیماران مبتلا به این سندرم معمولا موهای خود را از ریشه کنده و به دهان گذاشته و می بلعند.
در برخی موارد افراد مبتلا به سندرم راپونزل و عارضه Trichophagiaعلاوه بر خوردن موی خود، موی دیگر افراد را نیز می خورند.
این سندرم می تواند موجب مرگ افراد شود. تا کنون چند مورد گزارش مرگ بر اثر Trichophagia به ثبت رسیده است.
در خاتمه باید به این موضوع اشاره کرد که اگر چه این سندرم را می توان از سندرم های کمیاب دانست اما در دهه های اخیر تعداد افراد مبتلا به آن با افزایش قابل توجهی رو به رو شده اند.
منبع: سیناپرس
انتهای پیام/