![رفتار مسی شاعر فوتبال را به گریه انداخت](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/5/19750178_673.jpg)
طی مطالعه ای که به رهبری "لو چی"، استادیار دانشگاه هاروارد، و با حضور تقریبا 500 هزار نفر در چین انجام شد، این پرسش با شرکت کنندگان مطرح شد که هر چند وقت یک بار غذاهای تند و ادویهدار مصرف می کنند. دامنه سنی شرکت کنندگان در زمان آغاز مطالعه بین 30 تا 79 سال بود و پژوهشگران به مدت هفت سال آنها را زیر نظر داشتند که طی این مدت 200 هزار نفر فوت کردند.
پژوهشگران دریافتند افرادی که در این مطالعه حضور داشته و یک یا دو روز در هفته غذاهای تند مصرف می کردند در مقایسه با افرادی که کمتر از یک بار در هفته غذای تند می خوردند، 10 درصد احتمال کمتری داشته است طی روند مطالعه جان خود را از دست بدهند.
افزون بر این، افراد حاضر در این مطالعه که سه روز یا بیشتر در هفته غذاهای تند مصرف می کردند در مقایسه با افرادی که کمتر از یک بار در هفته غذای تند می خوردند، 14 درصد احتمال کمتری داشته است طی مطالعه فوت کنند.
به گفته لو چی، مولف ارشد مطالعه، به رغم نتایج کسب شده، مطالعه صورت گرفته مبتنی بر مشاهدات بوده است و برای بیان این که بین خوردن غذای تند و نرخ مرگ و میر کمتر رابطه علت و معلولی وجود دارد، هنوز زود است. ما قطعا نیازمند داده های بیشتر از جمیعت های دیگر هستیم.
پژوهشگران به طور دقیق نمی دانند مصرف غذاهای تند چرا ممکن است با کاهش نرخ مرگ و میر در ارتباط باشد، اما مطالعات پیشین روی سلول ها و حیوانات مکانیزم های احتمالی مختلفی را ارائه کرده اند. به عنوان مثال، مصرف غذاهای تند می تواند موجب کاهش التهاب، بهبود تجزیه چربی در بدن و تغییر ترکیب باکتری های روده شود.
طی مطالعه اخیر، پژوهشگران از شرکت کنندگان درباره مشخص کردن منابع اصلی ادویه هایی که به طور معمول استفاده می کنند، پرسش کردند که به آنها اجازه می داد بین فلفل چیلی تازه، فلفل چیلی خشک شده، سس چیلی و روغن چیلی انتخاب کنند. فلفل چیلی تازه و خشک شده انواع متداول ادویه مورد استفاده افرادی بوده است که حداقل یک بار در هفته غذای تند مصرف می کردند.
در حال حاضر، پژوهشگران نسبت به این مساله که مصرف غذاهای تند می تواند اثر مفید بر سلامت انسان و نرخ مرگ و میر پایین داشته باشد، کاملا مطمئن نیستند. بر همین اساس، پژوهش های بیشتر در این زمینه نیاز است تا مشخص شود آیا مصرف غذای تند پتانسیل بهبود شرایط سلامت و کاهش نرخ مرگ و میر به صورت مستقیم را دارد یا صرفا یک نشانگر از سایر عوامل رژیم غذایی و سبک زندگی است.