![نتایج قرعه کشی ایران خودرو اوایل هفته آینده اعلام میشود](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/11/19774923_863.jpg)
کاظم حاجی زاده، استاد دانشگاه علامه طباطبایی در گفتوگو با خبرنگار حوزه دانشگاهی گروه علمی پزشكی باشگاه خبرنگاران جوان، درباره انتظارات دانشجویان از مسئولان دولتی گفت: در خصوص انتظارات دانشجویان باید یک نظرسنجی در دانشگاهها انجام شود تا طبق جداول فراوانی به دست آمده به این نتیجه دست یابیم که چه نوع توقعاتی بین آنها به تفکیک سن و جنسیت و ... وجود دارد.
او افزود: اگر منظور از انتظارات، مطالبات باشد، بالتبع یک استاد دانشگاه و یک دانشجو خواستههای متفاوتی خواهند داشت. اما از مهمترین خواستههای دانشجویان شاید بتوان به بیکاری گسترده، ناکافی بودن تسهیلات ازدواج و مسکن اشاره کرد که مسئولان باید به فکر این مسائل باشند.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: از انقلاب مشروطه بیش از ۱۱۰ سال میگذرد؛ این نشان میدهد که ما در زمینه انتخابات مجلس حداقل یک قرن تجربه تاریخی و یک حافظه جمعی صدساله داریم که اگر نسبت به آن بی توجه و بی لطف باشیم؛ هیچ فرقی با کشورهای نوظهوری که در زمینه دموکراسی تجربه خیلی کمی دارند، نداریم.
بیشتر بخوانید: پدیدهای جدید برای مقابله با بیکاری نسل جوان
حاجی زاده ادامه داد: در هر جامعهای، نمایندگان مجلس باید نسبت به خواستههای ملت بازتابندگی داشته باشند و به هیچ عنوان برای خود قدرتی مستقل از ملت قائل نباشند، در غیر اینصورت شاهد شکاف بین مجلس و مردم خواهیم بود.
او با بیان اینکه مجلس بازوی حقوقی خواستههای مردم است، گفت: مهمترین ویژگیهای نمایندگان مجلس تخصصگرایی و شایستهسالاری است و ایفای نقش به عنوان نماینده مجلس، مستلزم تخصصهای مرتبط است.
این استاد دانشگاه ادامه داد: دانشگاهیان باید به انتظارات مردم از نمایندگان مجلس شکل بدهند، آنها این تکلیف را دارند تا خواستههای مردم را که معمولا معطوف به پیامدهای مسائل است را هدایت کنند.
حاجی زاده افزود: در شرایط فعلی، تا زمانی که خواستههای مردم حول مطالباتی مانند حقوق و دستمزد، مجوز فیلم و کنسرت، معضل بیکاری، تورم و گرانی و ... میشود؛ نشان میدهد که دانشگاهیان رسالتشان را به درستی انجام نداده اند و باید در خصوص اینگونه مسائل سیاسی و ساختاری چاره اندیشی کرد.
او در پایان گفت: باید از خودمان بپرسیم کجای ساختارهای فعلی ایراد دارد که موفق نشدهایم تا در مقابل فسادهای کلان، قاچاق کالا، بیکاری گسترده، ضعف آزادی بیان، واردات بی رویه و ... بایستیم. چرا این دست آسیبها به صورت مستمر در تاریخ معاصر ما تولید و باز تولید میشوند؟. پاسخ به این پرسشها را دانشگاهیان باید بدهند. اگر چنین مواد غنی فراهم نکنیم، موضوعات افکار عمومی به همین شکل سطحی که اکنون در فضای مجازی بازتاب دارد، باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/