![لاوروف: ایران هرگز تسلیم اقدامات تحریکآمیز نخواهد شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/11/19772998_468.jpg)
«عبد الباری عطوان» تحلیلگر سرشناس عرب با اشاره به نفرت شدید تماشاگران عرب، مسلمان و غیر مسلمان از خبرنگاران و عوامل خبری کانالهای تلویزیونی رژیم صهیونیستی در حاشیه جام جهانی قطر نوشت: نفرت و تنفر اعراب از اشغالگران صهیونیست در روزها و هفتهها و ماههای آینده با بازگشت مقاومت فلسطینی و پیشقراولان مقاومت یعنی جوانان فلسطینی در کرانه باختری به میدان رویارویی با اشغالگران افزوده خواهد شد.
عطوان که سردبیر روزنامه اینترنتی رأی الیوم است نوشت: بی شرمی وزارت خارجه اسرائیل با اقدامش در فرستادن نامه اعتراض آمیز به کشور قطر و فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا) از طریق هیئت دیپلماتیک موقتش در دوحه به سبب تحقیر خبرنگاران و تماشاگران اسرائیلی توسط تماشاگران عرب و مسلمان و آدمهای باشرف و شریف جهان و درخواستش درباره لزوم دادن اجازه «آزادی کامل مطبوعاتی» و اجازه به اسرائیلیها برای تردد آزادانه به اوج خود رسید.
براساس نظر این تحلیلگر عرب این حرکت رژیم صهیونیستی بدترین و مشمئز کنندهترین نوع غرور و قلدری و خودبرتر بینی است حال آنکه صهیونیستها اولا باید خداوند را شاکر باشند، زیرا در یک سرزمین عربی حضور دارند که دولتش بر اساس بندهای قوانین جام جهانی مجبور است میزبان آنها باشد دوم اینکه با آنان «مخالفت مؤدبانه» و قانونی شد و تماشاگران عرب رفتارهای خشونت آمیزی با آنان نکردند و فقط به تحریم و تحقیر و نشان دادن چفیه و پرچمهای فلسطین به خبرنگاران و عوامل خبری این رژیم بسنده کردند.
عطوان در ادامه گفت: اما آن آزادی بیانی که اسرائیلیها از آن سخن میگویند کجاست؟ آیا فراتر از نصب دوربین برای آنان و تأمین امنیتش میخواهند؟ آیا آنها همان کسانی نیستند که همین آزادی را با بستن دهانها و ترور مردان و زنان خبرنگار کشته اند؟ و تازهترین اقدامشان در این خصوص نیز کشتن شهید شیرین ابو عاقله (خبرنگار فلسطینی دارای تابعیت آمریکایی) بود. خبرنگاران کانالهای تلویزیونی اسرائیل انتظار داشتند تماشاگران عرب در برابر دوربینهای آنان صف میکشیدند و آنها را در آغوش میگرفتند و از دولت و حکومت نژادپرستشان که دستان ژنرالها و سربازان و وزیرانشان به خون کودکان فلسطینی آغشته است تعریف و تمجید میکردند؟
سردبیر روزنامه رای الیوم گفت: بله، پیامی که تماشاگران عرب از ملیتهای مختلف به عنوان یک واکنش خودجوش خواستند بدهند آن است که «شما دشمنانی آدمکش هستید و دولت شما هم مرتکب جنایات جنگی علیه مردم ما در فلسطین اشغالی شده است که اسناد آن به صورت بین المللی با صدا و تصویر وجود دارد و ما از شما متنفریم و با شما همانند دشمنان رفتار میکنیم و نمیخواهیم شما را در هیچ سرزمین عربی ببینیم.»
او تاکید کرد کابینه و شهرکنشینان صهیونیست اشتباه فکر کردند که ملتهای کشورهای عرب خلیج فارس, دوستان صمیمی آنان شده اند و آنها که ادعا میکنند باهوشترین انسانها هستند ندانستند و نفمیدند که اقدام برخی دولتها در امضای توافقنامه صلح ابراهیم و گشودن سفارتخانه برای صهیونیستها در پایتختهایشان و پهن کردن فرش قرمز به روی مقامات این رژیم از محوطه سفارت و ساختمان وزارت خارجه در کشور سازشکاری که پذیرای آنهاست فراتر نمیرود و به هیچ وجه به معنای آن نیست که این دولتها، نمایندگان ملتهایشان هستند و تمایلات و انتظارات حقیقی آنان را در قبال این دولت غاصب بازتاب میدهند. خبرنگاران اسرائیلی حق داشتند و با دقت کامل در گزارشهای تصویری شان نیز گفتند که: «آنان، ما را دوست ندارند و ما را نمیخواهند و همگی به ما تأکید میکنند چیزی به نام اسرائیل وجود ندارد بلکه فقط و فقط فلسطین وجود دارد.»
او به کابینه و شهرکنشینان صهیونیست مژده داد که نفرت و تنفر اعراب از آنان در روزها و هفتهها و ماههای آینده با بازگشت مقاومت فلسطینی و پیشرانان مقاومت یعنی جوانان فلسطینی در کرانه باختری به میدان رویارویی با اشغالگران آن هم با همه شیوهها افزوده خواهد شد و تاکید کرد این مقاومت امروز خود را با گروه مبارز «عرین الاسود (شیرهای بیشه)» نشان میدهد و فردا با «احرار الجلیل (آزادگان جلیل)» و پس فردا با «نمور الخلیل (ببرهای الخلیل)».
او در ژایان نیز خطاب به صهیونیستها اعلام کرد: در پایان میگوییم هرچه دلتان میخواهد با هر که دلتان میخواهد توافقنامههای صلح ابراهیم امضا کنید، اما یک چیز را به خوبی به یاد داشته باشید ملتهای عرب با شما سازش نخواهند کرد و از شما نه در سرزمینهای عربی و نه در فلسطین اشغالی استقبال نمیشود و شعار یکی از تماشاگران سعودی یعنی «اسرائیل برو گم شو» سرفصل مرحله آینده خواهد بود چرا که شما این توافقنامهها را با طرفهایی که به اشتباه میگویند نماینده ملتهای عربی هستند امضا کردید و آنان به شما صلح و امنیت و ماندن و یا خروج امن را نخواهند داد بلکه تنها ملت فلسطین چنین کاری را البته با شرط و شروطش میتواند انجام دهد.