![صحبتهای لو رفته نتانیاهو در جلسه با خانواده اسرای صهیونیست](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/5/19750176_618.jpg)
به گزارش خبرنگار اقتصاد و انرژی گروه اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان، روز چهارشنبه (۲۰) فروردین ماه اعضای شورای عالی کار بعد از ۴۰ ساعت چانه زنی حقوق کارگران در سال ۹۹ را تعیین کردند.
در جلسه شورای عالی کار که با حضور نمایندگان کارگری، نمایندگان کارفرمایی و نمایندگان دولت برگزار شد، میزان افزایش دستمزد کارگران برای دو گروه از «کارگران حداقلی بگیر» و «سایر سطوح مزدی» به صورت مجزا مورد بررسی قرار گرفت.
کارگران حداقلی بگیر، کارگرانی هستند که برای اولین بار در سال جاری وارد بازار کار میشوند و سابقه فعالیت در بازار کار را ندارد. دستمزد این گروه از کارگران (اعم از قرارداد دائم یا موقت) با افزایش ۲۱ درصدی نسبت به حقوق پایه سال گذشته از ابتدای سال جاری روزانه مبلغ۶۱۱،۸۰۹ ریال تعیین شده است.
بر این اساس، دستمزد پایه کارگران حداقلی بگیر در سال ۱۳۹۹ از یک میلیون و ۵۱۶ هزار و ٨٨٢ تومان در سال گذشته به یک میلیون و ۸۳۵ هزار و ۴۲۷ تومان افزایش پیدا کرد.
علاوه بر این، به این گروه از کارگران حق بن کارگری به صورت نقدی به میزان ۴۰۰ هزار تومان و حق مسکن به میزان ۲۰۰ هزار تومان در هر ماه (به شرط تصویب در هیئت دولت) تعلق میگیرد. حق بن کارگری در سال گذشته ۱۹۰ هزار تومان و حق مسکن نیز ۱۰۰ هزار تومان بود.
همچنین برای کارگران دارای فرزند زیر ۱۸ سال، به ازای هر فرزند ۱۸۳ هزار و ۵۴۲ تومان به عنوان حق اولاد پرداخت میشود.
لازم به ذکر است، همه ردیفهای مذکور به جز حق مسکن ۲۰۰ هزار تومانی از فروردین ماه باید در فیشهای حقوقی اعمال شود. افزایش حق مسکن تنها ردیف فیش حقوقی است که با وجود تصویب در شورای عالی کار باید به تصویب هیأت وزیران نیز برسد؛ بنابراین تا پیش از تصویب هیأت وزیران، حق مسکن در سال ۹۹ به میزان ۱۰۰ هزار تومان سال قبل اعمال میشود.
براین مبنا حقوق یک کارگر بدون فرزند با حداقل دستمزد در یک ماه ۳۰ روزه ۲ میلیون و ۳۳۵ هزار و ۵۴۲ تومان خواهد بود.
حقوق یک کارگر با یک فرزند با حداقل دستمزد در یک ماه ۳۱ روزه، ۲ میلیون و ۵۸۰ هزار و ۱۵۰ تومان خواهد بود.
بیشتر بخوانید:وامهای کرونایی بالاخره کِی به دست مردم میرسد؟
اما دستمزد کارگرانی که بیش از یکسال سابقه کار دارند، متفاوت از کارگران «حداقلی بگیر» افزایش یافت. دستمزد این کارگران که تحت عنوان «سایر سطوح مزدی» شناخته میشوند به صورت ترکیبی از «درصد» و «رقم ثابت» برای سال ۹۹ محاسبه میشود.
نکته ضروری اینکه تمام کارگران دارای بیش از یکسال سابقه کار مشمول دریافت «پایه سنواتی» هستند که علاوه بر افزایش ۱۵ درصدی و رقم ثابت ، باید به حقوق پایه آنها اضافه شود.
بنابراین حقوق از ابتدای سال ۹۹ به میزان ۱۵ درصد آخرین مزد ثابت در سال ۹۸ به اضافه روزانه ۳۰،۳۳۸ ریال افزایش مییابد که نباید کمتر از ۶۱۱،۸۰۹ ریال باشد.
به طور مثال اگر فردی در سال ۹۵ با پایه حقوق ۱،۰۰۰،۰۰۰تومان مشمول پایه سنواتی ماهیانه ۳۰۰۰۰ تومان شده باشد پایه حقوق ۱،۰۳۰،۰۰۰تومان خواهد بود.
با افزایش سال ۹۶ در سایر سطوح ۱۲در صد به اضافه روزانه ۶۷۶۸ ریال وبا پایه سنواتی ماهیانه ۵۱۰۰۰ تومان به شرح زیر خواهد بود،۱،۰۳۰،۰۰۰+ ۱۲درصد+۲۰۳۰۴+۵۱۰۰۰که میشود معادل۱/۲۲۴/۹۰۴
حال با افزایش مزد سال ۹۷محاسبه به روش زیر خواهد بود ۱،۲۲۴،۹۰۴+۱۰/۴درصد+۸۴۶۰۰+ ۵۱۰۰۰تومان یعنی معادل۱،۴۸۷،۸۹۴تومان
با افزایش ۱۳٪ مزد سال ۹۸ به علاوه ۸۷۰۴.۹ تومان ثابت مزدی و ۷۰۰۰۰ تومان پایه سنوات
۱،۴۸۷،۸۹۴+۱۳٪+۲۶۱۱۴۷+۷۰۰۰۰
که معادل مبلغ ۲،۰۱۲،۴۶۷ تومان به عنوان پایه حقوق ۹۸ این فرد خواهد بود.
با افزایش ۱۵٪ مزد سال ۹۹ برای سایر سطوح به علاوه ۳۰۳۳۸ ریال ثابت مزدی و ۱۷۵۰۰۰ تومان پایه سنوات برای این فرد
۲/۰۱۲/۴۶۷+۱۵٪+۹۱۰۱۴+۱۷۵۰۰۰
پایه حقوق سال ۹۹ این فرد برابر با ۲،۵۸۰،۳۵۱ تومان خواهد بود.
نرخ پایه سنوات در سال ۱۳۹۹ در مورد کارگران دارای قرارداد دائم و موقت مشمول قانون کار که دارای یک سال سابقه کار شده و یا یک سال از دریافت آخرین پایه (سنوات) آنان در همان کارگاه گذشته باشد، اعم از اینکه حق سنوات یا مزایای پایان کار خود را تسویه کرده باشند یا خیر، روزانه ۵۸،۳۳۳ ریال (پنجاه و هشت هزار و سیصد و سی و سه ریال) تعیین میشود.
نرخ پایه (سنوات) کارگران مشمول طرحهای طبقه بندی مشاغل برای گروه یک مبلغ روزانه ۵۸،۳۳۳ ریال و سقف آن در گروه ۲۰ مبلغ ۶۳،۹۳۳ ریال (شصت و سه هزار و نهصد و سی و سه ریال) خواهد بود.
بر اساس بخشنامه اسفندماه ۹۱ وزارت کار، تمام کارکنان دارای یک سال سابقه کار یا کارکنانی که یک سال از دریافت آخرین پایه سنوات آنها در همان کارگاه گذشته باشد، مشمول دریافت «پایه سنواتی» میشوند که این مبلغ باید به حقوق پایه کارگران اضافه شود تا به تناسب در اضافه کار، عیدی و حق سنوات نیروی کار مورد محاسبه قرار گیرد؛ بنابراین «پایه سنواتی» نباید به عنوان یک ردیف جداگانه محاسبه شود.
انتهای پیام/
وقتی که یه کارگری بخاطر حقوق کم به یه شرکتی اعتراض میکنه و سریع یه نفر دیگه خودشو آماده میکنه جاشو بگیره
وقتی که هوای همدیگرو نداریم وقتی که یک صدا نیستیم پس مدیران و کارفرمایان هرجوری دلشون میخواد میچرخونن کارگرو
اگه تو یک کارخانه یا یک شرکت یک صدا باشند کارگرا. کارفرما مجبوره کوتاه بیاد
دو میلیون و هفتصد پایه حقوق
شش سال سابقه تو یه شرکت
سال ۹۹ حقوقم چند میشه
آنچه البته بجای نرسد فریاد است
با این تصمیمات یک طرفه هر روز نسبت به گذشته پشتوانه مردمی شما کمتر میشه
العاقل و اشاره
اگه کار فرما درست باهات کار نمی کنه دلیل نیس بقیه هم این جور باشن
کارفرماتو عوض کن
ما تاجر بد دارم اما تجارت بد ندارم
ببین مشکل کجاس
سرویس بیمه غذا
اگه کاری باشی ماهی چهارتومن داری
کارمند چند ساعت مفید کار میکنه
کارمند خوشبو میره سره کار خوشبو هم برمیگرده
کارمند در روز چندساعت بسرعت راه میره
کارمند هروقت بخواد مرخصی ساعتی وروزانه میگیره
هر وقت بخواد میتونه کار باموبایل یا صبحونه بخوری بدون هیچ کاری دیگری
طبق قانون کار وتامین اجتماعی موسس کارفرما معلمان کارگر حساب میشن لطفا راهنمایی کنید هیچ کس وهیچ ارگانی ماسخ درست وحسابی نمیده
واقعا عجیب است
کارگری با تمام رنج و سختی زندگی باید حدود 20 ساعتم کارکنه تا حقوقش بخور نمیر باشه ولی یک کارمند چیکار میکنه پشت میز نشستن و چهارتا کاغذ بالا پایین میکنن و امضا میکنن
حالا این کارگرا همشون تحصیل کرده های مملکت هستن همشون یا لیسانس یا فوق لیسانس هستن چون پارتی نداشتن نتونستن کارمند بشن
دولت مردان یکم رسیدگی کنند با این تورم بالای مملکت
بسیار «هوشمندانه»! مثل طرح فاصلهگذاری اجتماعیشان.
مشکل ما این گرونی و تورم بی سابقست که قبل از عید و افزایش حقوق کارگرا گرونی خیلی شدیدی داشتیم که تازه هنوز حقوقا زیاد نشده بود بعد از عیدم که دیگه نگم که وضع افتضاح گرونی رو هممون داریم میبینیم تازه موج دوباره تورم و گرونی تا پایان سال حداقل دو سه بار دیگه هم داریم که اونم خودش جای خود داره
الان کمترین مشکل ما اقشار ضعیف افزایش کم حقوقاست
بیشتر مشکل ما این گرونی و تورم بسیار بالاست که روز به روز بیشترم میشه.
حداقل حقوق کارمند با کار راحت و آینده ی شغلی تضمین شده و مزایایه زیاد و ۲۸۰۰ زدن و اعلام کردن هیچ کارمندی زیر ۴۳۰۰ نمیگیره زدن.بعد کار گر۱۸۰۰
معلم ها ی مفت خور و تن پرور ۵ تا ۵۰ درصد افزایش.
چرا زن و بچه های ما باید از زن و بچه های کارمندان و معلم ها کمتر باشن؟؟؟؟
مرد نیستین اگه این کار و انجام ندین
کارفرما بعد 10سال کار همون پایه رو میده یه هزاری بابت سنوات این 10سال پرداخت نمیکنه.اگه هرسال پایه سنوات رو میدادن بعد10سال نباید 2300بگیری که
معلم ها ضدفرهنگ ترین قشر جامعه معاصر ایران هستند که چند نسل رو خراب کردند
چرا باید بین حقوق کارمندان دولت و کارگرهای بخش خصوصی اینقدر اختلاف باشه؟ مگه بودجه دولت از مالیاتی که از کار همین کارگرها تو کارخونه ها و.... انجام میشه بدست نمیاد؟؟؟ چرا از کارگرها میگیرین و چندین برابر حقوق کارگرها رو میدین به کارمندها؟؟؟ چطور جواب خدا رو میخواین پس بدین؟؟؟ اونا زندگی دارن ما نداریم؟؟؟؟
این همه دورهمی
آخرش چی اینقدر پیچوندن تا چند جلسه بشه و برای خودشون برای هر جلسه که ما نمدونیم مبلغ ........... دریافت کنند
شما متوجه نیستین که کارفرما سنواتو میپیچونه؟یه دلیل منطقی بیارین که شما به چه حقی حقوق کارمندو 65 درصد افزایش میدی و حقوق کارگرو 21 درصد؟؟