به گزارش
حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری؛ نودمین نشست دگرخند، در سالن امیرحسین فردی حوزه هنری برگزار شد. در این نشست با محوریت نقد و بررسی كتاب «كبریت كمخطر» كه مهدی فرجاللهی اداره آن را بر عهده داشت، در كنار علیرضا لبش مولف این كتاب، رضا ساكی و حسام الدین مقامی كیا در جایگاه طنزپرداز و منتقد حضور داشتند.
علیرضا لبش، درباره ایده شكلگیری نگارش این كتاب گفت: مرحوم عمران صلاحی چند مجموعه نثر طنز منتشر كرده بودند و بعد از رفتن ایشان، احساس كردم حیف است این كار نیمهتمام بماند و لازم است كسی این راه را ادامه دهد و آثار نویسندگان طنز همچنان در یك مجموعه جمع شود. سالها پیش با یك انتشارات ایده این كار را مطرح كردم كه آنها هم قبول كردند اما در نهایت مسائلی پیش آمد كه این كار متوقف شد تا این كه در نهایت به سفارش دفتر طنز حوزه هنری و از سوی انتشارات سوره مهر این كتاب منتشر شد.
این طنزنویس با بیان این كه جای پژوهش در حوزه طنز در كشورمان خالی است، ادامه داد: كتابهای دیگری نیز در این زمینه منتشر شده اما تفاوتی كه این كتاب با كتابهای دیگر دارد این است كه احساس كردم با نویسندگان آنها تفاوت سلیقه دارم و بنابراین، این «كبریت كم خطر» را گردآوری كردم و اسامی و مطالب بیشتری از طنزنویسان را در این مجموعه گردآوری كردم، ضمن این كه در این كتاب، برای معرفی افراد، بیوگرافی طنز نوشتم و از این طریق آنها را معرفی كردم.
لبش با اظهار امیدواری از این كه كبریت كم خطر، كتابی معیار باشد و در هر ویرایش اسامی طنزنویسان جدید به آن اضافه شود، تاكید كرد: از آثاری كه در این كتاب جمعآوری كردهام دفاع میكنم. ممكن است در مورد برخی از آنها سوال شود كه چرا چنین اثری را در این كتاب آوردهای، اما هدفم این بوده كه مخاطب، بعد از خواندن كبریت كم خطر، احساس خوبی داشته باشد. من در این كتاب خودم را در جایگاه منتقد قرار نداده بودم بلكه از اهداف مهم این كتاب، آشنا كردن خوانندههایی بوده كه با نثر طنز چندان آشنا نیستند.
این نویسنده طنز همچنین افزود: درواقع همانطور كه پیش از این هم گفتهام، «كبریت كم خطر» یك ویترین است كه افراد با گزیده آثار نویسندگان طنز كشورمان آشنا شوند و سپس به سراغ آثار كامل این نویسندهها بروند و آن كتابها را مطالعه كنند.
علیرضا لبش درباره انتخاب نام «كبریت كم خطر» برای این كتاب طنز نیز گفت: طنزپرداز كبریت كمخطر است، كبریت بیخطر نیست. او مانند كبریتی است كه باعث آتشافروزی میشود ولی به جامعه آسیب نمیزند بلكه باعث رشد و ارتقای جامعه میشود. در عین حال، اگر ابزار طنز در اختیار كسانی باشد كه اهل طنز سالم نباشند، ممكن است این كبریت بسیار خطرناك شود.
وی در پایان گفت: اگر طنزنویسی هست كه نامش در كتاب ذكر نشده و فكر میكند با توجه به فعالیت و آثارش جا دارد نامش در این كتاب باشد، مرا در جریان بگذارد تا در ویرایشهای بعدی، به این مجموعه اضافه شود.
انتهای پیام/