![شهرام حقیقتدوست؛ بازیگری که امتیاز «قلب رقه» را به نام خود زد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/3/19741462_575.jpg)
رضا پهلوی پس از گذشت سی و چند سال، در اظهاراتی اعلام کرد که می خواهد تیر آخر را شلیک کند و تکلیف را یکسره کند! اقدام نخست او که البته با دروغ همراه بود طرح «شکایت از امام خامنه ای» بود، رضا پهلوی در ویدیوی مدعی شد که در دادگاه بین المللی لاهه طرح شکایت نموده حال آنکه او را به داخل دادگاه بین المللی لاهه راه ندادند و از همه مسخره تر اینکه او در جلوی درب دادگاه عکس می گیرد طوری که در حال بازگشت از جلسه کاری است!!!
رضا پهلوی که در اولین قدم خود پس از خواب زمستانی با شکست مواجه می شود به فکر راه انداختن جریانی است که تحت عنوان حقوق بشر و آزادی و ... فعالیت سیاسی خود را ادامه دهد؛ «شورای ملی ایرانیان» عنوان نام آشنایی است که در سال های اخیر به سبب حاشیه های فراوان، بسیار درباره آن مطلب نگاشته شده است.
جریان رسانه ای به کمک رضا پهلوی امد و بالاخره با حرف و حدیث های بسیار شورای ملی ایرانیان شکل گرفت، رضا پهلوی با زدوبندهای فراوان که البته موجب کناره گیری برخی از سازمان های ضدانقلاب [مانند نهاد مردمی و...] شد توانست خود را سخنگوی شورای ملی ایرانیان عنوان کند تا دیگران کمتر بتوانند در جریان کاری شورا دست اندازی کنند. پس از آغاز به کار شورای ملی ایرانیان، رضا پهلوی در اقدامی مضحک نامه ای به رهبر انقلاب نوشت و خواهان کناره گیری ایشان از نظام ج.ا.ا و برپایی انتخاباتی دموکراتیک شد! ناگفته نماند که «هخا» قبلا مشابه چنین درخواستی را مطرح کرده بود!آنهایی که امروز در شورای ملی دم از دموکراسی و آزادی و برابری می زنند در وهله ی اول خود باید مورد بازخواست قرار گیرند، بی شک عملکرد افرادی چون سلطنت طلبان و... موجب فساد و نابسامانی در ایران شد. اگر رهبری امام خمینی (رحمه الله) نبود معلوم نبود که امروز چه بر سر ملت ایران می آمد و چه ذلت ها و خواری هایی را باید تحمل می کردیم اگرچه اوضاع برای آنهایی که با دربار رابطه داشتند بد نبود، از همین رو است که امروز ضدانقلاب در خارج از کشور نالان هستند و به هر طریق ممکن تلاش می کنند تا اوضاع و شرایط را به همان سال ها بازگردانند تا خود بر مسند حکومت نشسته و خون ملت را در شیشه کنند.
اکثریت اعضای شورای ملی از وابستگان به نظام شاهنشاهی می باشند، پول های بادآورده ای که آنها با خود از ایران به آمریکا و اروپا برده اند آنقدر زیاد بوده که در این اوضاع نابسامان اقتصادی غرب کفاف زندگی اشرافی شان را می دهد و البته به آنها اجازه می دهد بدون آنکه نگران آینده اقتصادی باشند در گروه های سیاسی فعالیت کنند.