مرضیه مشتاقی روان شناس درگفتگو با خبرنگار کلينيک باشگاه خبرنگاران گفت: زماني که کودکان تنبیه می شوند یاد می گیرند که کارهایشان را درغیبت والدین پنهان کنند و به راحتی آن را انکار نمايند و درحضوروالدین کارهای خود را طور دیگر نشان می دهند که انگار اتفاقی نیافتاده است.
وی افزود: اگروالدین کودکان را تنبیه کنند خود وکودک را ناراحت کرده واگر تنبیه نشود کودک ارضا می شود که دروغگویی را شروع کند.
وی خاطرنشان کرد: فاصله ، محرومیت و باز خورد عملکرد کودک ازجمله کارهایی است که به غیر از تنبیه بدنی و کلامی بسیار در دروغ گفتن کودک تاثیر گذار است.
مشتاقی اذعان داشت: تنبيه فیزیکی استرس زاست و همچنین ممکن است موجب بروز نا امنی روانی _ شب اداری و گوشه گیری درفرزندانمان شود.
وی درپایان توصیه کرد: صحبت کردن چند ساعته با کودک به جاي تنبه بدنی وکلامی بهترين راهکار براي برقراري ارتباط با بو است.درواقع تنبیه بدنی و کلامی باعث بدتر شدن اوضاع کودک نیز می شود.