![پایتخت اندونزی تغییر کرد](/client/themes/fa/main/img/defultpic.png)
روستای خور روستایی است در دل کویر؛ روستایی که مردمانش با شرایط کویری سازگار شده اند.
از بلندی میتوان معماری کویری که مردم این روستا به کار برده اند را به نظاره نشست.
این روستا به روستای بادگیرها مشهور است و از کوچهها گرفته تا بناهای مختلف ویژگیهای معماری کویری را در خود دارند.
خور، روستایی با قدمت و اصالت
صالحی مسئول میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خوسف گفت: بناهای تاریخی و قدیمی این روستا به دوره صفویه تا قاجاریه تعلق دارد.
او گفت: تمامی خانهها بادگیر دارند که این بادگیرها از ۲ پرّه تا ۱۰ پرّه هستند.
بیشتر بخوانید
فولادی ریش سفید این روستا است که تاریخ روستا را ۲ تا ۳ هزار سال میداند.
یکی از اهالی روستای خور میگوید: به کوچههای این روستا آشتی کنان میگویند.
او میگوید: دلیل این نامگذاری این است که مردم در این کوچهها با یکدیگر رو به رو میشوند و این موضوع سبب میشود تا در صورت قهر و کدورت، با هم آشتی کنند.
عرض کم کوچهها باعث شده است تا مردمان روستا در آن آسایش بیشتری داشته باشند.
هر فردی که در خور دست به معماری میزند، آب و هوای کویر را هم در نظر میگیرد.
آنقدر این روستا اصیل است که ۱۰ اثر ثبت ملی دارد.
روستای خور یکی از زیباترین روستاهای کویری خراسان جنوبی است و افرادی که علاقهمند به معماری کویری هستند میتوانند از این روستا بازدید کنند.