![شهرام حقیقتدوست؛ بازیگری که امتیاز «قلب رقه» را به نام خود زد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/3/19741462_575.jpg)
نورالدين مهری رئيس اتحاديه فروشندگان پيچ و مهره تهران در گفت و گو با خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی گروه اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان، اظهار کرد: از ابتدای سال تاکنون تولیدکنندگان انواع پیچ و مهره با مشکل کمبود مواد اولیه مواجه شده اند و این در حالی است که این مواد اولیه به حجم بسیار زیاد در کشور وجود دارد.
وی افزود: فولاد آلیاژی مهم ترین مواد اولیه برای تولید پیچ و مهره است که این روزها بسیار دشوار به دست تولیدکننده ها می رسد در صورتی که ایران در تولید فولاد آلیاژی مورد استفاده در ابزار آلات، خود کفا است.
رئيس اتحاديه فروشندگان پيچ و مهره تهران با ذکر علت دسترسی سخت به فولاد آلیاژی بیان کرد: متاسفانه فولاد آلیاژی به شکل شمش به برخی کشورها صادر می شود و همین موضوع تبدیل به کابوس تولیدکنندگان داخلی شده است.
مهری ادامه داد: با این اوصاف، در حال حاضر مجبور به واردات پیچ و مهره شده ایم که در این خصوص هم یک مشکل بسیار بزرگ با وزارت صمت داریم و این مشکل بازار فروش را مختل کرده است.
وی با ذکر این مطلب که وزارت صمت آشنایی با بازار پیچ و مهره ندارد تصریح کرد: واحدهای صنفی نیاز خود به واردات پیچ و مهره را به وزارت صمت اعلام می کنند و این وزارتخانه بدون بررسی نیازهای بازار، بعضا کالاهایی را با حجم زیاد وارد می کند که تقاضای آن ها در بازار بسیار کم است و برعکس.
رئيس اتحاديه فروشندگان پيچ و مهره تهران مطرح کرد: همچنین وزارت صمت نیاز بازار را به اشتباه تخمین زده است و همین موضوع باعث شده تا ثبت سفارش ها برای واردات پیچ و مهره بسیار محدود باشد.
مهری اظهار کرد: این دو مشکل مذکور یک نوع خود تحریمی داخلی است که وزارت صمت برای تولیدکننده ها فروشندگان پیچ و مهره ایجاد کرده است که حل تمام این مشکلات راهکار دارد و با انجام تحقیقات لازم از سوی وزارت صمت، قابل پیگیری و حل است.
وی افزود: نیاز بازارهای ایران به پیچ و مهره سالانه 120 هزار تن است که تولید داخلی بین 45 تا 50 درصد از نیاز را تامین می کند این درحالی است که تولید داخل توان تامین نیاز داخل را دارد علاوه بر اینکه می توانیم انواع پیچ و مهره را صادر کنیم.
رئيس اتحاديه فروشندگان پيچ و مهره تهران بیان کرد: تولید کنندگان پیچ و مهره امروز مانند تمامی تولیدکنندگان، بیشتر از هر زمانی به حمایت نیاز دارند اما امروز متولیان تولید نه تنها تولیدکننده را حمایت نمی کنند بلکه سدهای بزرگ در راه آنها ایجاد می کنند.
انتهای پیام/