![شروط جدید نتانیاهو برای مذاکرات آتشبس](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/24/19701697_651.jpg)
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، افرادی که در برههای از زمان تخیلات و نتیجه ناخودآگاه ذهن خود را در قالب ادبیات به جهان عرضه کردند، غافل از اینکه مشغول پیشبینی یا شاید هم شکلدادن آینده بودند.
«آیا آدممصنوعیها خواب گوسفند برقی میبینند؟» این یک شوخی نیست، بلکه نام کتاب فیلیپ دیک نویسنده آمریکایی است که در سال ١٩٦٨ زیر چاپ رفت. کتابی که او در آن از تزریق احساسات به رباتها صحبت به میان آورده است! نگارش چنین داستان آنهم در حدود نیمقرن پیش عجیب نیست؟! آنهم درحالی که امروزه دستگاههای هوشمندی اختراع شدهاند که میتوان کدهای خاصی را برای نمایش ابراز احساسات به خوردشان داد.
ادوارد میچل سرمقالهنویس روزنامه «سان» چاپ نیویورک، سال ١٨٧٩ از کجا میدانست یک قرن بعد پرینترهای خانگی اختراع میشوند؟ او در داستان «دختر سناتور» از دستگاهی مینویسد که غلطکهایش چند متر کاغذ چاپشده را داخل یک سبد میاندازند! حالا و ١٤٠سال بعد از انتشار این داستان ما دستگاههای چاپگر خانگی داریم که دقیقا مشابه ایده ذهنی آقای میچل کار میکنند.
سال ١٩٦٧ دو نویسنده آمریکایی استفاده از اپلیکیشنهای دوستیابی امروزی را در یکی از آثارشان پیشبینی کردند. در رمان «فرار لوگان» به نویسندگی ویلیام اف نولان و جورج کلیتون جانسون، هر زمان که شخصیتهای داستان اراده کنند، میتوانند از طریق دستگاهی به شکل کامپیوتر دوست پیدا کنند. حالا نیمقرن بعد از نگارش «فرار لوگان» شبکههای اجتماعی جزو لاینفک زندگی ما شدهاند.
اگرچه اغلب پیشبینیهای نوسترآداموس تا این لحظه به حقیقت نپیوستهاند، اما شاید پشیمان نشویم اگر به جان برانر انگلیسی زمان بیشتری بدهیم. او در کتاب «ایستادن روی زنگبار» که در سال ١٩٦٩ چاپ شد، دنیای مدرن امروزی را به شکل عجیبی با جزئیات پیشبینی کرده بود. جان برانر در رمان خود از تبدیلشدن چین به بزرگترین قدرت اقتصادی جهان خبر داده و ساختهشدن خودروهای برقی و تشکیل اتحادیه اروپا را پیشگویی کرده بود.
اگرچه این روزها با وجود انواع و اقسام گیمهای کامپیوتری ما چندان به نحوه کار نرمافزارهایی که بهعنوان حریفِ بازی مقابل ما قرار میگیرند، نمیاندیشیم، اما بیشک ١٠٩سال پیش یعنی حوالی ١٩١٠ میلادی مردم هیچ تصوری از اینکه یک ذهن هوشمند و مجازی با آنها شطرنجبازی کند، نداشتند! اما این ایدهای بود که آمبروز بیرس روزنامهنگار و نویسنده آمریکایی برای نخستینبار در داستان کوتاه «استاد مکسون» به آن پرداخت.
مخترعان نخستین نسل کامپیوترها و شبکه جهانی اینترنت اگر با ویلیام گیبسون نویسنده کانادایی و آثارش آشنا بودند، شاید هیچوقت به دنبال اختراع این چیزها نمیرفتند! سال ١٩٨٤ میلادی یعنی زمانی که هنوز مفهوم کامپیوتر، اینترنت و استفاده از آنها به این اندازه گسترده و مهیب نشده بود، گیبسون در رمان «نیورومنسر» از تبعات اتکای همهجانبه به کامپیوتر و جنگهای سایبری خبر داده بود.
باور کنید یا نه، سال ١٩٥٣ میلادی در رمان «فارنهایت ٤٥١» بهطور عجیبی تولید Reality television یا همان سریالهای تلویزیونی واقعنما پیشبینی شده بود. ری بردبری نویسنده شهیر آمریکایی در رمان خود یک نمایش تلویزیونی محبوب را به تصویر کشیده است که در آن یک خانواده شبانهروز با تعداد زیادی دوربین تحتنظر میلیونها بیننده تلویزیونی قرار دارند. چیزی که این روزها در سریالهایی، چون «پابهپای خانواده کارداشیان» شاهدش هستیم.
برای حُسنختام بد نیست سری هم به نوستراداموسهای جهان سینما بزنیم. قبل از اینکه جورج لوکاس تصمیم بگیرد سِری فیلمهای جنگ ستارگان را بسازد، سال ١٩٦٥ میلادی فیلم علمی- تخیلی «تیاچاکس-١١٣٨» را جلوی دوربین برد و در آن به شکلی پیشگویانه استفاده از داروهای روانگردان برای زایلکردن احساسات را به تصویر کشید. پیشبینیای که بعدها شرکتهای داروسازی با ساخت محصولات ضدافسردگی، چون «پروزاک» به آن جامعه عمل پوشاندند.
منبع:شهروند
انتهای پیام/