![اینترنت کوانتومی در راه است](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754448_705.jpg)
به گزارش گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان ، دامغان، سرزمینی است تاریخی، برخوردار از تمدنی کهن و سرشار از آثار باستانی، جاذبههای تاریخی و دیدنیهای طبیعی فوقالعاده و حیرتانگیز است که از گذشتههای دور تا به امروز، همواره مورد توجه جمع زیادی از باستانشناسان، گردشگران و علاقهمندان به بازدید از آثار تاریخی و باستانی قرار دارد.
از این شهر که در قرون گذشته با نامهای مختلفی از جمله «صددروازه»، و «ده مغان» نیز شناخته میشد، در روزگاری به عنوان پایتخت حکومت «اشکانیان» شهرت داشت و در کتیبهی «سارگون دوم آشوری پات نانه» به «گومش» یا «قومس» یاد شده است.
شهری که همچنان میتوان بقایایی از دیوار مشهور «بارو» را که روزگاری در پیرامون آن کشیده شده بود، مشاهده کرد. این شهرستان زیبا را علاوه بر پستههای خوشمزه و مشهورش، به چشمههای آب معدنی «باداب سورت» نیز میشناسند که امروزه به یکی از تفرجگاههای محبوب مردم، تبدیل شده است.
آثار تاریخی و دیدنیهای دامغان بسیار است که در ادامه به معرفی برخی از مهمترین و معروفترین آنها میپردازیم.
به یقین میتوان «تاریخانه» را که در جنوب شرقی این شهرستان قرار گرفته است، به عنوان یکی از عبادتگاههای باشکوه و ارزشمند ایران کهن معرفی کرد که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، مهمترین و کهنترین عمارت در شهرستان دامغان است.
متاسفانه در عصر حاضر تنها بنایی متروکه و صد افسوس ساختمانی مخروبه را شاهد هستیم که دارای ۲۶ ستون دایرهای شکل با ارتفاعی نزدیک به ۶ متر از زمین تا پشت بام است که آن را به «چهل ستون» میخوانند.
نکتهی جالب در مورد این بنای کهن، قدمت آن است که طی پژوهشهای انجام شده توسط ادارهی کل باستانشناسی، به نظر میرسد بنای نخستین آن آتشکدهای بوده است که با الگوبرداری از ساختمانهای دوران حکومت ساسانیان، احداث شده و در قرن دوم هجری قمری، زمانیکه اعراب مسلمان بر ایران تسلط یافتند، تغییر کاربری داده و به مسجد تبدیل شد.
در مورد وجه تسمیه این بنای کهن به تاریخانه، به نظر میرسد که «تاری» به معنای «خدا» است؛ بنابراین پس از آنکه این اثر تاریخی به مسجد تغییر یافت، به «ناری خانه» و پس از آن نیز به «تاریخانه» شهرت یافت.
از جاذبههای تاریخی و کهن شهرستان دامغان، بنایی است کهن که در بخش جنوبی روستای «مهماندوست» این شهرستان قرار گرفته است. سازهای که به «برج طغرل» شهرت یافته و شاید علت نامگذاری آن، شباهت بسیار آن به «برج طغرل شهر ری» است.
در این میراث ساخته شده از آجر، میتوان ظرافت و هنرمندی دستان سازندهی آن را در تزئینات انجام شده با قدمتی نزدیک به هزار سال، به خوبی مشاهده کرد که از نکات قابل توجه در معماری این بنای ارزشمند ایران است.
محوطهی تاریخی تپه حصار دامغان، یکی از ارزشمندترین میراث ایران کهن است که در کنارههای بخش جنوبی این شهرستان قرار دارد. این منطقهی باستانی پس از کاوشها و پژوهشهای انجام شده توسط «اریش فردریش اشمیت» (از باستانشناسان مطرح دنیا با تابعیت آلمانی-آمریکایی است که پژوهشهای وسیعی در نواحی مختلف ایران انجام داد و مناطق باستانی و تاریخی ارزشمندی از کشور را کشف کرد)، و برای اولین بار کشف شد.
پس از سه بار کاوش در این منطقهی تاریخی، که بواسطهی کشف تعدادی گلنبشته منقوش به خط میخی بابلی قدیم، اطلاعاتی قابل توجه در مورد تپه حصار بدست آمد که هنوز این گلنبشتهها ترجمه یا به اصطلاح خوانده نشده است.
آثاری که دارای پیشینهای به قدمت ۲۰۰۰ تا ۲۲۰۰ سال پیش از میلاد مسیح است. هرچند برخی این کشفیات ارزشمند را گواهی برای مبادلات فرهنگی تمدنهای فلات ایران و بینالنهرین در گذشتههای دور میپندارند، اما متاسفانه جزئیات و اطلاعات دقیقی از آن، در دست نیست.
در شمال شرقی شهرستان دامغان و در مجاورت مسجد جامع این شهرستان، بنایی متعلق به دوران حکومت «سلطان مسعود غزنوی» قرار دارد که به «مقبرهی پیر علمدار» شهرت یافته است.
این اثر تاریخی در واقع برجی است مدور، بسیار زیبا و ساخته شده از آجر که ارتفاعش به ۱۳ متر میرسد. به نظر میرسد که این برج، آرامگاه یکی از فرمانروایان قومس یا همان دامغان قدیم به نام «محمد بن ابراهیم»، پدر «ابوحرب بختیار» است که در اوایل قرن ۵ هجری قمری احداث شده است.
این اثر تاریخی که علاوه بر هنر آجرکاری در آن شهرت بسیاری دارد، بواسطهی کتیبهای ساخته شده از گچ که در اطراف ایوان مقرنس برج قرار گرفته است نیز بسیار مشهور است.
یکی دیگر از جاذبههای گردشگری در شهرستان دامغان، عمارتی است تاریخی و متعلق به حکومت قاجاریان که از بخشهای متعددی از جمله خانهی مستخدمین، اصطبل، حیاط بیرونی، حیاط پشتی، حیاط اندرونی و ... تشکیل شده است.
تزئینات انجام شده در این عمارت، بسیار زیبا و چشمنواز بوده و معماری و طرح بنا جالب و زیبا است. تماشای این ساختمان قدیمی برای علاقهمندان به تاریخ و بناهای تاریخی ایرانی، جالب و دوستداشتنی خواهد بود.
بیشتر بخوانید: سفر به قدیمی ترین استان ایران در ایام نوروز
«بنای فتحعلی شاهی» یکی دیگر از جاذبههای گردشگری در شهرستان دامغان است که سازندگان وقت، آن را درون استخری که آب «چشمه علی» در آن جاری میشود، ساختهاند.
این بنای زیبا متشکل از دو طبقه با پلانی به شکل مستطیل و در دو نما است که نمای بخش شمالی را دو ستون بسیار زیبا با پوششی از چوب، تشکیل داده است. نکتهی جالب در مورد ساخت این بنا، استفاده از ملاط ساروج برای استحکام بخشی بیشتر به دلیل قرارگیری آن درون آب است.
در بخش غربی شهرستان دامغان، بنایی قدیمی با پیشینهای حدود اواسط قرن ۵ هجری قمری مشاهده میشود که به «برج چهلدختر «شهرت یافته است. سازهای آجری که در پشت آرامگاه امامزاده جعفر، در کنار جادهی دامغان به سمنان و با ارتفاعی بالغ بر ۱۵ متر ساخته شده است.
با توجه به کتیبهای تقریبا ناخوانا به خط میخی که در بخش خارجی برج قرار دارد میتوان قدمت آن را متوجه شد. ساختمان چهلدختران دامغان، به دلیل بهرهمندی از گنبدی بزرگ، تزئینات زیبای نمای بیرونی، خطاطی و نیز استحکام قابل توجه آن که با گذشت زمان بسیاری همچنان پابرجاست، یکی از ارزشمندترین و زیباترین آثار تاریخی باقیمانده از ایران کهن در شهرستان تاریخی دامغان است که با توجه به کتیبهی موجود به نظر میرسد که به همت «باو شجاع اسفر بیگی، پیر اصفهان» احداث شده است.
یکی از زیباترین پدیدههای طبیعی و دیدنیهای شگفتانگیز در شهرستان دامغان، در ۱۲ کیلومتری شمال شرقی این شهرستان قرار دارد که به «غار شیربند» شهرت یافته است. این اثر طبیعی و بسیار زیبای استان سمنان را میتوان از زیباترین غارهای موجود در ایران برشمرد. دهانهی غار در کوهی صخرهای که در ارتفاع ۵۰ متری از سطح رودخانه قرار دارد، مشاهده میشود.
حضور قندیلهای آهکی در رنگها و اندازههای مختلف و رسوبات کربنات کلسیم محلول در آب که شبیه به گچبریهای عمارات مجلل و کاخهای باشکوه است و به شکل گلکلمی و بلورهای سوزنی شکل دیده میشود، زیبایی قابل توجهی را به بخش داخلی آن بخشیده است. جالب است بدانید که طبق اظهارات زمینشناسان، این غار زیبا دارای پیشینهای بین ۱۳۶ تا ۱۹۰ میلیون سال است.
پدیدهای زیبا، منحصربهفرد و جالب در ۱۰ کیلومتری از شهرستان دامغان، روستای طاق و در شمال مزرعهی فرحزاد قرار گرفته است که به نام «غار چاه دیو» شناخته میشود.
شگفتی غار در این است که بر خلاف تمامی غارهای موجود، در دل کوه قرار نگرفته است، بلکه میتوان آن را درون چاهی که در دل دشت واقع شده است، مشاهده کرد. عمق چاه به ۷ متر میرسد و دهانهی ورودی آن به گونهای است که رهگذران نمیتوانند آن را مشاهده کنند.
در مورد این غار روایات مختلفی بر سر زبانها است. برخی از مردم معتقدند که در این منطقه دیوی به نام «زینل» وجود داشته است که چاه و غار را کنده و ایجاد کرده است. برخی دیگر نیز معتقدند که این غار در مسیر رودخانه قرار داشته و بر اثر سیلهای متعدد که در ادوار مختلف بوجود آمده است، راهی به داخل آن باز شده و چاه امروزی را بوجود آورده است. بازدید از این غار زیبای زیرزمینی، برای علاقهمندان به غار گردی و طبیعتگردی بسیار هیجانانگیز خواهد بود.
بازار قدیمی دامغان، مدرسهی موسویه، کاروانسرای قوشه، روستای زیبای قوشه، کویر حاج علی قلی، دق بیجارمند، دق اسماعیل مهلو، آبشار پیر خوشتر، آبشار نسروا، منطقهی انگورستانی، کویر ملی (شنهای روان)، مقبرهی شاهرخ تیموری، امامزاده محمد دامغان، دژ گردکوه، سد شاهچراغی، دیوار بارو، تنگه دروار دامغان، تنگه زندان، آتشکدهی دروار، روستای نمکه، ساختمان آقا محدخان، چشمه علی، گنبد زنگوله تنها بخشی از دیگر جاذبههای گردشگری در این شهر تاریخی و کهن ایرانزمین است.
گزارش تصویری از جاذبه گردشگری استان سمنان
انتهای پیام/ز