![معمای قتل دختر ۱۳ ساله حل شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/5/19750037_107.jpg)
هومو ساپینهای اولیه ابروهایی استخوانی و محکم داشتند، در نتیجه رشد ابروها و استفاده از یک سری حالات چهره برای آنها بسیار دشوار بود. با گذشت زمان تکامل مسیر خود را پیمود و ابروها صافتر و ظریفتر شدند.
پائول اُهیگینز پروفسور آناتومی و سرپرست پژوهش دانشگاه یورک توضیح میدهد که ابروهای بزرگ و پیشانی برآمده حس برتری و خشم را منتقل میکنند. با گذشت زمان صورت لطیفتر و کوچکتر شد و قسمت برآمده پیشانی صاف شد و چهره انسان تغییر کرد.
انسان کنونی میتواند حالات و احساسات مختلفی را با چهره خود به نمایش بگذارد. صورت ما ماهیچههایی دارد که میتوانند ابروها را به حرکت در آورند و بالا ببرند و بدین ترتیب میتوانیم احساسات مختلفی را از طریق چهره خود ابراز کنیم.
پنی اسپیکینز، دیرین شناس دانشگاه یورک که یکی از همکاران این پژوهش هم بوده است، میگوید؛ انسانها در گذشتههای دور بیشتر در رقابت با یکدیگر بودهاند و حس خشم و برتری جویی در آنها غالب بوده است. بعد از این مرحله انسانها وارد دورهای میشوند که در کنار یکدیگر در گروههای بزرگتر زندگی میکنند، در این دوره انسانها احساساتشان را با هم به اشتراک میگذارند و این کار را از طریق حالت چهره انجام میدهند. از نظر این استاد دانشگاه بیان احساسات از طریق حالت چهره بوده که انسان را قادر به ایجاد شبکههای اجتماعی کرده است.
انسانهای مدرنِ (هومو ساپینها) پیش از تاریخ همبستگی زیادی نداشتند و با رفتن به مکانهای مختلف در زمانهای دشوار گذران زندگی میکردند. از نظر اسپیکینز ابروها قطعه گمشده پازل چگونگی همبستگی انسانها با یکدیگر در مقایسه با دیگر خویشاوندان منقرض شده ما (هومینیدها) هستند.
محققان این پژوهش ردیف برجسته ابروهای انسانهای قدیمی را بررسی کردند. تئوریهای زیادی درباره علت برجسته بودن ابروها مطرح شد. برخی معتقد بودند شاید استخوانهای ابروها متصل کننده محفظه مغز یا جمجمه و صورت بودهان دکه در انسانهای اولیه برآمدهتر بوده است. استخوانهای ابروها همچنین ماهیچههای صورت را که برای جویدن از آنها استفاده میشود،تقویت میکردند. گروه موفق شد اسکنهای سه بعدی اشعه ایکس از جمجمه انسانی اولیه از گونه انسان هایدلبرگی تهیه کند.
این انسان اولیه که کابوه یک نامگذاری شده، بین 200 تا 600 هزار سال پیش در منطقههای زندگی میکرده است که در زامبیای کنونی قرار دارد. کابوه یک استخوان ابروئی دارد که از نئاندرتالها برآمدهتر است.
اُهیگینز پیشتر گفته بود که آنها بعد از تهیه عکس سه بعدی با استفاده از نرم افزارهای محاسباتی میزان استخوان لازم برای پر کردن فضای بین جمجمه یا محفظه مغز و صورت را اندازهگیری میکنند. اندکی قبل محققان اعلام کردند که این استخوان زائد بوده است و میتوان بیشتر آن را تراشید. آنها همچنین به بررسی این موضوع پرداختند که آیا استخوان ضخیم ابرو به جویدن کمک میکرده است. در این مورد هم آنها به این نتیجه رسیدند که این استخوان خیلی در جویدن مواد غذایی سفت تأثیرگذار نبوده است.
اُهیگینز اعلام کرد احتمالاً تنها یک توضیح اجتماعی میتواند قانع کننده باشد. منظور من این است که خشم و برتری جویی عامل ضخیم شدن استخوانهای ابرو در اجداد انسانهای امروزی بودند. البته محققان این پژوهش میگویند نظر آنها تنها بر پایه حدس و گمان است و دلیل این که چرا چهره انسان با گذشت زمان صافتر شده است، هنوز مشخص نیست.
انتهای پیام/