![وضعیت جادهها در امارات بعد از طوفان شن + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/24/19701759_943.jpg)
به گزارش خبرنگار باشگاه خبرنگاران اراک، هنرمندانی که خلاقانه و به طرز شگفت انگیزی از چندین هزار سال قبل تا کنون همواره خالقان آثار بینظیری بودهاند که توانسته چشم جهانیان را خیره کند و باستان شناسان و گردشگران بسیاری را روانه ایران کند.
باید در نظر در داشت که صنایع دستی و هنر سنتی ایران تنها ظرفی سفالین و تکهای گلیم و جام قلمزنی شده نیست بلکه معماری سنتی ایران نیز از هنرهای سنتی کشور به شمار میرود که به دست صنعتگران شاید هزاران سال قبل رقم زده شده است.
هنرمندانی که تمامی دل مشغولیها، دغدغهها، زیباییها، جنگها، فتوحات، مناجات با خدا و ... را در آثار خود متجلی ساختهاند.
این هنرها نه تنها از منظر زیبایی مورد توجه هستند، از نظر زنده نگاهداشتن بسیاری از سنتها، آداب و رسوم و فرهنگها نیز در طول تاریخ موثر بودهاند.
قدمت، ملاک ارزشمندی بناهای تاریخی نیست
معماری هنر شکل دادن به فضا بر اساس آرمانها و نیازمندیهای انسان است.
معماری همواره در هر دوره و در هر منطقه ویژگیهای خاص خود را به مثابه یک پدیده فرهنگی بازتاب میدهد و معماری هرگز از عوامل تاریخی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگ و رسوم جامعه در عصرهای مختلف جدا نبوده است.
معماری سنتی ایران قادر به پاسخگویی به نیازهای زیستی، فردی و اجتماعی مردم متناسب با آداب و سنن زندگی و فرهنگ آنان بوده است. هماهنگی با طبیعت و محیط و بهرهگیری از امکانهای ذاتی موجود در محل، ( تکیه بر مصالح بومی) سنن هر یک از ولایات، حفظ رابطه منطقی، وحدت میان مصالح و طرح بنا از مهمترین خصوصیات معماری ایرانی است.
آثار معماری دورههای مختلف ایران، گوشههایی از جزییات زندگی، اعتقادات، پایبندی به الگوی اخلاقی و زیستی، اسلوبهای بومی و محلی و مهارت فنی و هنری ایرانیان را بازگو میکند.
همچنین گوهر معماری ایرانی را منطق ریاضی و عرفان تشکیل میدهد به حدی که در متون کهن ایرانی از معمار به عنوان «الحاسب» و «المهندس» نامبرده میشود.
معماری ایرانی در سه مقیاس قابل تقسیم است که بافتهای شهری و روستایی، مجموعههای معماری و تکبناها این مقیاسها را تشکیل میدهد.
تزئینات معماری تنها برای زیباسازی نیست
برخی از منتقدان ایرانی در این زمینه بر این باورند که طرح زینتگری در معماری ایرانی بر همه ملاحظات دیگر غلبه دارد اما رابطه شکل و فرم بنا و تزئینات به گونهای است که فن و اصول ساختمان قربانی تزئینات نشده است و تزئینات نیز صرفا برای زیباسازی نبوده است.
معماران ایرانی به اصل پرهیز از بیهودگی سخت پایبند بودهاند و همواره با توجه به جنبههای زیبایی و تزئینی نمای بنا در ادوار مختلف تاریخ سعی کردند استحکام، پایداری و استواری بنا را القاء کنند و به تزیین صرفا به دیدهی یک پوشش الحاقی ننگرند.
در ایران در دوران آرامش و امنیت و قدرت؛ بناها با تفکر و تامل و در جریان نوسانات شدید، سریع و شتابزده ساخته میشده است.
چون فرصتی برای بررسی و تنوع در اختیار معماران نبوده بر این اساس با مصالح فراوان و قابل دسترس بناها شکل گرفته و تزئینهای الحاقی را پس از ساختن بنا به وجود میآورده به بنا میافزودند.
آرایش معماری ایرانی سه مضمون اساسی دارد که نمادهای گیاهی و دیگر پدیدههای طبیعی ، طرحهای هندسی و خطاطی (از دوران اسلامی به بعد) این 3 مضمون را تشکیل میدهند./ب