![رفتار مسی شاعر فوتبال را به گریه انداخت](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/5/19750178_673.jpg)
محبوب کاغذی
اولین شماره مجله کیهان بچه ها در روز 5شنبه 6 دی ماه سال 1335 منتشر شد. آن هم با پیشنهاد « جعفر بدیعی » ( ناشر مجله بازی ) و « عباس یمینی شریف » ( شاعر معروف کودکان ) بدیعی و یمینی شریف که هردومعلم بودند پیش مدیرمسئول وقت موسسه کیهان رفتند و این پیشنهاد را مطرح کردند. مجله ای که با هدف سرگرم کردن کودکان منتشر شد. موضوعی که در سرمقاله اولین شماره کیهان بچه ها هم به ان اشاره شده بود:« بالاخره رأی دادند که یک مجله برای بچه ها منتشر کنیم و آن را از داستان های شیرین و بازی های خوب و معماها و جدول های تفریحی و مطالب دیگری که دوست دارند، پرکنیم و آن را طوری بسازیم که همه شما در موقع بیکاری با آن سرگرم شوید ... بچه ها باید بدانید که این مجله مال شما و برای شماست. هر بچه ای باید خودش را جزو نویسندگان این مجله بداند. هر چه داستان و معما و بازی بلد هستید برای ما بفرستید ... »
رکوردشکنی برای کودکان
استقبال بچه ها از کیهان بچه ها به نحوی بود که در فاصله کوتاهی، تمام 5 هزار نسخه مجله به فروش رفت و موسسه کیهان شماره اول کیهان بچه ها را تجدید چاپ کرد. با همان تیراژ 5 هزار تایی. کمتر از 6 سال بعد، تیراژ کیهان بچه ها از 50 هزار نسخه هم فراتر رفت و به عنوان رکورددار تیراژ در تاریخ مجله نویسی ایران، نام خود را ثبت کرد.
جلد مجله جز در یک مقطع که به کودکان و نوجوانان، یا شخصیت های ورزشی و هنری اختصاص داشتند، همه با یکی از داستان های داخل مجله دارای ارتباط بود.پشت جلد کیهان بچه ها هم به طور متناوب به آگهی های تجاری و کمیک های مصور دنباله دار اختصاص داشت.قطع مجله کیهان بچه ها در فاصله سال های 1349 تا 1351 بزرگتر شد. این تغییر قطع عملاً سقوط تیراژ مجله را به دنبال داشت. و در نتیجه، مجدداً در پایان سال 1351، مجله با قطع اول منتشر شد.
ماندگاری با یک مجله
پس از انقلاب هم کیهان بچه ها انتشار خود را ادامه دادافرادی همچون وحید نیکخواه آزاد و داریوش نوروزی سردبیر کیهان بچه هاب ودند . تا نوبت به امیرحسین فردی رسید که از اوایل دهه 60 سردبیر محبوب ترین و قدیمی ترین نشریه کودکان و نوجوانان در ایران باشد.
خود او دراین باره می گوید:« بعد از انقلاب مدتی در حوزهی هنری بودم. دفتر ما در فلسطین شمالی بود، دفتر «رضا قطبی» رئیس ادارهی تلویزیون شاه که فراری بود. تا سال 61 در حوزه هنری بودم.خبر دادند که کیهان بچهها در آستانهی تعطیلی است و کمک کنید که این اتفاق نیافتد. مسئولیت سنگینی در حوزه داشتم. گفتم نمیآیم اما کیهان بچهها با سابقه و پر مخاطب بود. تصمیم گرفتم هفتهای دو روز بیایم. از شهریور 61 آمدیم تا الان . با کیهان بچهها ماندگار شدم.»