![شایعترین علامت دیابت بیعلامت بودن آن است](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/5/19750014_434.jpg)
اين امام زاده كه در دربار غازان خان از جايگاه ويژهاي برخوردار بوده است در سال 714 هـ.ق به دست مغولان كشته شد و در بنايي كهميرزا ابوطالب "وزير آذربايجان" در همان سال بر آرامگاه وي بنا كرده به خاك سپرده شد.
بقعه صاحب الامر تبریز : معبدی از عهد مهرپرستی است . بقعه صاحب الامر در کنار مهران رود، در داخل شهر تبریز خانقاه مهرپرستان بوده است. نام مهران رود (میثان/میدان رود) و اسطوره قربانی مهرپرستانه گاو در کنار نام بقعه "صاحب الامر (منجی موعود= عنوان ایزد مهر/میثه/مسیح/مهدی)" گواه صادقی بر این نظر هستند. بقعه يا مقام صاحب الامر در جانب شرقی ميدان صاحب آباد واقع است.
آرامگاه عون بن علی : اين آرامگاه که مردم تبریز
امروزه عينالی يا عينال زينال می نامندش آرامگاه (عون ابن علی ) و برادرش
(زید بن علی) می باشد که گویند از فرزندان علی بن ابیطالب هستند و بر فراز
کوه عینالی واقع در شمال شهر تبریز ساخته شدهاست. این بنا در دورهٔ
ایلخانی احداث شدهاست و تا قرن نهم هجری آباد بوده که با تسلط قشون عثمانی
به ويرانی گراييد اما در زمان حکومت صفویه به دستور شاه عباس صفوی تجديد
بنا شد و مجدداً آباد گرديد.سبک بنای امامزاده شيوه ايلخانی دارد و سه
اتاق، دو مقبره، یک ایوان و پنج ستون سنگی بزرگ دارد.
آرامگاه دو کمال : در محله بيلانکوه تبريز در
ميان باغی مشجر و بنايی متين و زيبا دو تن از بزرگان هنر و ادب ايران
آرميده اند. کمال الدين بهزاد معروف ترين نقاش مينياتوريست قرن دهم هجری
وکمال الدين مسعود خجندی از شعرای معروف قرن هشتم و نهم هجری .مقابر ياد
شده در سال 1338 توسط فرهنگ دوستان کنجکاو شهر تبريز کشف و بعدها به همت
انجمن آثار ملی بازسازي و لوحه يادبود در آن نصب شد.
بقعه سید ابراهیم و سنگ بسم الله : در محله دوه
چی(خيابان شمس تبريزی ) قرار دارد. براي صحت اين که سيد ابراهيم اولاد
امام موسی بن جعفر (ع) باشد. دليل قانع کننده ای موجود نيست. صاحب تاريخ
دنبليان می نويسد که: شيخ ابراهيم حکمران آذربايجان بود. در زمان اوزون حسن
در 870 وفات يافت و در محله دوه چی دفن گرديد. الان گنبدی مشهور به سيد
ابراهيم دارد .
مهم ترين قسمت اين بقعه سنگیست که بر ديوار غربی بقعه نصب گرديده
است و به سنگ بسم الله مشهور گشته است. به ابعاد 25/1× 70/3 تاريخ
حجاری1270 ه ق در قاهره نوشته شده و اثر ميرزای سنگلاخ است که براي قبر
پيامبر اکرم به دربار عثمانی برده بوده است ولی به دليل بی توجهی سلطان
عثمانی آن را به تبريز آورد. و سرانجام خود ميرزا و سنگ بسم الله در بقعه
سيد ابراهيم ماندگار شدند.