![راهکاری برای فرار از دام نشخوار ذهنی منفی](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/30/19726369_806.jpg)
به گزارش
باشگاه خبرنگاران
اراك خاطرات ديداري مثل بشقاب غذا در حافظه ديداري (visual memory) ذخيره ميشود. ذهن ما از حافظه تصويري براي سادهترين عملكردها استفاده ميكند.
مثلاً براي يادآوردن چهره كسي كه بتازگي ديدهايم، از اين حافظه بهره ميبريم. بدون حافظه ديداري، قادر به ذخيره آنچه ديدهايم و بازيابي آن در آينده نخواهيم بود.
ظرفيت حافظه تصويري انسان با برخي تواناييهاي شناختي مهمتر نظير موفقيت درسي، هوش سيال (توانايي حل مسائل به شكلي نوآورانه) و درك كلي ارتباط تنگاتنگ دارد.
الحظاتی که خوابیده ایم مغز به فعالیتی مشغول است که نقش کلیدی در فعالیت های خلاقانه دارد.مغز خود را ویرایش می کند وگاه اطلاعات بسیاری را در می ریزد.
درك اين كه چگونه حافظه ديداري، عملكردهاي ذهني را تسهيل و از سويي محدوديت ايجاد ميكند، مفيد خواهد بود. با اين كه مدتهاست اين پرسشهاي مهم مطرح است، اما هنوز در آغاز راه پاسخگويي به آن هستيم.
خاطراتي نظير وعدههاي غذايي در حافظه ديداري كوتاهمدت ـ بويژه در نوعي حافظه تصويري با نام حافظه عملكرد ديداري ذخيره ميشود.
اين نوع حافظه جايي است كه تصاوير وقتي مغز در حال كار روي چيزهاي ديگر است، به صورت موقت در آن ذخيره ميشوند؛ درست مثل تخته سياهي كه چيزهايي به صورت خلاصه روي آن نوشته و سپس پاك ميشود.
هنگام يادآوري مطالب مختلف در فواصل زماني كوتاه (مثلا وقتي يك دانشجو، نكاتي را كه استاد روي تخته سياه نوشته در دفترش وارد ميكند) از حافظه عملكرد ديداري استفاده ميشود.
حال اين پرسش مطرح است: اين خاطرات چه وقت پاك ميشوند و وقتي پاك ميشوند، آيا ردپايي از خود بر جاي ميگذارند يا اصلا چيزي باقي نميماند؟ اگر خاطرات كوتاهمدت تصويري كمكم حذف شود، باقيمانده اين خاطرات بايد قابل بازخواني باشد، ولي اگر بكلي پاك شود، به هيچ وجه نميتوان آن را بازخواني كرد./ع