![حاشیههای ناتمام دکتر شدن مبینا](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/27/19713581_733.jpg)
محمدرضا سالاری در حاشیه آیین تجلیل از پژوهشگران برتر سیستان و بلوچستان بیان کرد: فاصله گرفتن از تجربه نگاری و حرکت در مسیر انجام فعالیتهای «پژوهشمحور» به ما در شناخت اولویتها و برنامه ریزی موثر در جهت ارایه خدمات هدفمند کمک میکند.
وی با بیان اینکه پژوهش فرآیند رسیدن به بهترین راه حل مورد اطمینان است و این زمانی فراهم میشود که براساس دادهها و تحلیل باشد، افزود: برای فعالسازی جریان اندیشکدهای کانون که حاصل آن نشاط و تربیت بهتر است باید اولویتها را بشناسیم و با توجه به آن برنامه ریزی کنیم که این میسر با کار پژوهشی مداوم و علممحور محقق خواهد شد.
مدیرکل کانون پرورش فکری سیستان و بلوچستان با اشاره به اینکه آموزش و پژوهش مکمل یکدیگر هستند، ادامه داد: باید نیازسنجی کنیم تا بتوانیم با بهرهگیری از پژوهشهای خوب و فنی، بخشی از مشکلاتمان را در حوزه کاری برطرف کنیم.
وی اظهار کرد: در سیستم آموزشی و در کلاسهای پژوهشمحور، استعدادها و خلاقیتها فرصت آشکار شدن دارند که خوشبختانه در کانون این اتفاق میافتد، ولی باید در این زمینه بهتر عمل کنیم.
به گفته سالاری؛ در دستگاهها و سازمانهای مختلف، کارها بر اساس روند و قانونِ نوشته شده انجام میگیرد، اما در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بخشی از امور با استفاده از تخصص همکاران، که مبنای آموزشی و پژوهشی دارد، صورت میگیرد و بخش دیگر تجربی است که کافی نیست.
وی ادامه داد: باید به این اعتقاد برسیم که پژوهش باید مبنای کار باشد و اگر بر این اساس پیش نرویم شاهد خروجی مثبتی در فعالیتها نخواهیم بود.
مدیرکل کانون پرورش فکری سیستان و بلوچستان به همکاری کانون و دانشگاه اشاره کرد و از چند پژوهش و جستار نام برد که حاصل این رابطه علمی است و گفت: رویکرد ما حمایت از چنین پژوهشهای هدفمندی است که براساس نیاز همکاران در مراکز فرهنگیهنری شکل گرفته و خروجی آن پویایی مراکز ما خواهد بود.
وی تاکید کرد: هرچند نظام مسائل فرهنگی برای هر شهر و هر محله متفاوت است، ولی رویکرد تربیتی و پرورشی ما پایدار است و باید براساس آن برنامه ریزی و حرکت کنیم.
در پایان آئین تجلیل از پژوهشگران برتر سیستان و بلوچستان از بردیا خراشادیزاده و مصیب ریگی به عنوان ۲ عضو کودک کانون که ۲اختراع خود را با از وسایل ساده در ساخت آنها استفاده کرده بودند تقدیر به عمل آمد.
«بردیا خراشادیزاده» با استفاده از دورریختنیها جعبه، فرمان و پدالی ساخته بود که به کنسولهای بازی وصل میشد و عملکردی شبیه نمونههای گران قیمت آن در بازار داشت و «مصیب ریگی» هم با استفاده از چند باتری قلمی، چند تکه سیم و جعبههای پلاستیکی، محافظ برقی ساخته بود که با هر تغییری در ولتاژ، عمل میکرد.