![اینترنت کوانتومی در راه است](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754448_705.jpg)
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، رزمایش مرکب کمربند امنیت دریایی ۲۰۲۱، به صورت رسمی از روز سه شنبه ۲۸ بهمن با حضور ۲ شناور نیروی دریایی روسیه و واحدهایی از نیروی دریایی ارتش و سپاه پاسداران در جنوب شرقی کشورمان آغاز شده است.
این تمرین در حقیقت دومین رزمایش از نوع خود است که سال پیش نیز به صورت مشترک بین نیروهای دریایی سه کشور ایران، چین و روسیه برگزار شد.
امسال چینیها در این تمرین حضور نداشتند و حالا اعلام شده که یک شناور نیروی دریایی هندوستان نیز به این رزمایش وارد شده و در کنار همکاران روس و ایرانی به تمرین خواهد پرداخت.
با توجه به اهمیت حضور دو نماینده از دو قدرت مهم دریایی جهان در تمرین مشترک نظامی با کشورمان، در ادامه به معرفی شناورهایی که در این تمرین میهمان نیروهای مسلح ایران هستند خواهیم پرداخت.
کشور روسیه به عنوان میراث دار اصلی اتحاد شوروی در سالهای پس از جنگ سرد، دست به طراحی و تولید چندین کلاس از شناورهای سبک و سنگین رزمی زد که علاوه بر تامین نیاز خود این کشور بتواند در بازارهای مختلف صادراتی نیز حضور داشته باشد.
یکی از سری از شناورها ناوچههای کلاس استرگاشی به نام Stoikiy است که به ایران آمده. برنامه اصلی نیروی دریایی روسیه به خدمت گرفتن ۲۴ فروند از این شناور هاست که در حال حاضر ۷ فروند از آنها در خدمت عملیاتی هستند؛ یک فروند در حال طی کردن آزمایشهای دریایی، دو فروند در حال ساخت و باقی آنها نیز سفارش داده شده و به مرور مراحل ساخت و ورود به خدمت را طی خواهند کرد.
الجزایریها نیز ۳ فروند از ناوهای این کلاس را سفارش داده اند که بر اساس اخبار موجود قرار است تحویل آنها از سال جاری میلادی آغاز شود.
قبل از معرفی شناور میهمان در کشور ما ذکر این نکته مهم است که شناورهای کلاس استرگاشی در چندین زیر مجموعه طراحی شده و برخی از مشخصات وزنی و سیستمهای تسلیحاتی در شناورهای این کلاس متفاوت است. ممکن است در آینده شناوری از همین کلاس را مشاهده کنید که مشخصات آن با نمونه حاضر در تمرین فعلی متفاوت باشد فلذا توجه به این مسئله برای جلوگیری از هر گونه سوء تفاهم مهم است.
این شناور ۲۲۰۰ تن وزن و ۱۰۳ متر طول دارد و میتواند به سرعت نهایی ۵۰ کیلومتر رسیده و برد آن نیز ۷ هزار کیلومتر است. میزان ماندگاری این ناو در دریا ۱۵ روز بوده و ۹۰ نفر خدمه دارد. این شناور در سال ۲۰۱۴ میلادی وارد خدمت ناوگان دریای بالتیک نیروی دریایی روسیه شده و از سیستم پیشران ترکیب دیزلی بهره میبرد که توانی بیش از ۲۳ هزار اسب بخار را برای این شناور ایجاد میکند.
رادار جستجو گر اصلی هوایی این شناور از نوع سه بعدی و مدل Furke با برد ۱۵۰ کیلومتر و فعال در باند E روی این شناور نصب شده است. این شناور دارای رادارهای کنترل آتش، سامانه جنگال و سیستمهای سونار فعال و غیر فعال است که البته بسته به نیازهای مشتری صادراتی توان تغییر آنها نیز وجود دارد.
در بخش تسلیحاتی این شناور دارای یک توپ اصلی ۱۰۰ میلی متری مدل AK-۱۹۰، دو سامانه دفاع نقطه ایی ۳۰ میلی متری AK-۶۳۰، هشت موشک ضد کشتی KH-۳۵ با برد ۱۳۰ کیلومتر، پرتابگرهای اژدر راکتی Paket-NK و دوازده پرتابگر عمود پرتاب سامانه پدافند هوایی ردوت با قابلیت پرتاب موشکهایی با برد ۱۰، ۴۰ و ۱۲۰ کیلومتر است.
این موشکهای ضد هوایی در حقیقت مدل دریایی سامانه پدافند هوایی S-۳۵۰ هستند که به تازگی وارد خدمت ارتش روسیه شده است. این شناور توان پذیرش یک فروند بالگرد کاموف ۲۷ را داشته و در صورت لزوم میتوان پهپادهای کوچک روسی سری Orlan-۱۰ را نیز به پرواز در بیاورد. برنامه روسها برای نمونههای جدیدترین این شناور افزایش سیستمهای پرتابگر عمودی موشک و نصب موشکهای ضد کشتی سری کلاب و یاخونت روی این شناورهاست.
بیشتر بخوانید
ناوشکن INS Mysore؛ هندی سنگین وزن با زرادخانهای پر از موشک
میهمان دیگر جمهوری اسلامی ایران در این تمرین نظامی، یک ناوشکن هندی به نام INS Mysore با شماره بدنه D ۶۰ از خانواده ناوشکنهای کلاس دهلی ساخت شرکت کشتی سازی MDL هندوستان است. هندیها در مجموع سه فروند از ناوهای این کلاس را ساخته و وارد خدمت کرده اند که هر سه آنها نیز در پایگاه دریایی ارتش هند در بندر بمبئی مستقر هستند. ناوشکن INS Mysore در ژوئن ۱۹۹۹ میلادی وارد خدمت شده و ۶۲۰۰ تن وزن، طول آن ۱۶۳ متر و عرض آن نیز ۶.۵ متر است. ناوهای این کلاس در حقیقت جزو اولین شناورهای سنگین و پیشرفته بودند که طراحی و ساخت آنها در داخل هندوستان آغاز شده و برنامه مدرن سازی بومی این کشور در بخش دریایی را آغاز کرد.
این شناور از ۴ توربین گازی بهره میبرد که در مجموع نیروی در حدود ۸۳ هزار اسب بخار را برای این شناور فراهم میکند. سرعت نهایی این ناو ۵۹ کیلومتر بر ساعت و برد آن در زمان حرکت با سرعت ۳۳ کیلومتر بر ساعت حدود ۷۲۰۰ کیلومتر است. تعداد خدمه این شناور ۳۵۰ نفر است. در بخش راداری این شناور با سامانههایی مثل رادار جستجوی هوایی و سطحی MR-۷۵۵، رادار کنترل آتش MR-۹۰، سیستم اخلالگر الکترونیکی TQN-۲، سیستم پیشتیبانی اقدامات الکترونیک Ajanta Mk ۲ در کنار سیستمهای سونار و پرتابگرهای چف و فلر مجهز شده است.
در حوزه تسلیحاتی با حجم زیادی از انواع موشکهای تهاجمی و تدافعی رو به رو هستیم. سلاح اصلی تهاجمی این شناور ۱۶ فروند موشک کروز ضد کشتی سری KH-۳۵ ساخت روسیه است. در بخش پدافند هوایی ۴۸ تیر موشک پدافند هوایی سری Shtil که مدل دریایی سامانه معروف پدافندی بوک است روی این ناو قرار دارد. برای بحث دفاع نزدیک این ناوشکنها به دو سامانه دفاع نقطهای AK-۶۳۰ مجهز بود، اما این دو سامانه با ۱۶ تیر موشک دفاع نزدیک باراک ۱ با برد ۱۰ کیلومتر جایگزین شده است.
بر اساس اخبار موجود برنامههایی برای جایگزینی موشکهای ضد کشتی KH-۳۵ با موشکهای براهموس وجود دارد که البته هنوز از وضعیت این برنامه اطلاعات خاصی در دسترس نیست. یک قبضه توپ ۱۰۰ میلی متری، ۵ پرتابگر ۵۳۳ میلی متری اژدر و دو پرتابگر راکتهای ضد زیردریایی RBU-۶۰۰۰ از دیگر تسلیحات نصب شده روی این ناوشکنها است. در حوزه بالگردی نیز این ناوشکنها معمولا دو فروند بالگرد سی کینگ را با خود حمل میکنند.
در مجموع باید گفت آنچه از روسیه به ایران برای این رزمایش ارسال شده یک طراحی پیشرفته و مدرن است که در عین کوچکی و سبک وزن بودن حجم قابل توجهی از قدرت آتش را در خود جای داده و از طرف دیگر شناور هندی نیز مثال خوبی از شروع تلاش هند برای توسعه صنایع دریایی بومی در تناژهای سنگین است که هر دو مورد میتواند برای نظامیان و طراحان صنعت دریایی کشور ما دارای نکات فراوانی باشد.
منبع:مشرق
انتهای پیام/
والسلام و صلوات التماس دعا .