سعید بلوری گفت: بعضی مسئولین که دیدند بچه­ ها با یک در چوبی، میز پینگ ­پنگ درست کردند در تهران با بازاری­ ها صحبت ­کردند، مقداری پول جمع شد و دو تا میز خریدند، آوردند و گفتند: این­ها هدیه مردم است، حالا بازی کنید.

به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، سعید بلوری از تخریبچیان دوران دفاع مقدس در لشگر ۲۷ محمد رسول الله (صلی الله علیه و آله) در بخشی از خاطرات خود می گوید: با بچه­ ها گاهی فوتبال یا والیبال بازی می­ کردیم. برای زمین والیبال اگر تور داشتیم استفاده می­ کردیم و اگر نداشتیم گونی­ را باز کرده، به هم می­ دوختیم و آویزان می­ کردیم.

سعید بلوری

یک روز که داخل چادر ­نشسته بودیم به بچه ­ها گفتم: ما که زیاد فوتبال بازی نمی­ کنیم، کسی پینگ پنگ بلد هست؟

دو سه نفر گفتند: ما بلدیم؛ از جایی که وسایل اضافه ساختمان­های دوکوهه را نگه می­ داشتند یک در چوبی­ را آوردیم و میز درست کردیم، زیرش بلوک­های سیمانی چیدیم و با گونی، تورش را هم زدیم. یک تکه چوب از جعبه مهمات برداشتیم اره ­کردیم و مثل کفگیر، راکت ساختیم. کج و کوله بود اما می­ شد بازی کرد.

بعدها که بازی رونق گرفت رفتیم و از شهر راکت ­خریدیم. من اولین بار پینگ ­پنگ را در دوکوهه بازی کردم. بعضی مسئولین که دیدند بچه­ ها با یک در چوبی، میز پینگ ­پنگ درست کردند در تهران با بازاری­ ها صحبت ­کردند، مقداری پول جمع شد و دو تا میز خریدند، آوردند و گفتند: این­ها هدیه مردم است، حالا بازی کنید.

منبع: مشرق

انتهای پیام/

برچسب ها: شهدا ، خواندنی ، دفاع مقدس
اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.