![آرزوی بزرگ زهره حمیدی + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754468_259.jpg)
به گزارش گروه بینالملل باشگاه خبرنگاران جوان؛ روزنامه الحیات در یادداشتی نوشت: شش سال پیش در چنین ماهی، باراک اوباما، رئیس جمهور سابق آمریکا در بیانیه ای از بشار اسد، همتای سوری خود خواست از قدرت کناره گیری کند. اوباما در حالی این درخواست را ارائه داد که هیچ راهبرد یا ابرازی در داخل سوریه برای تحقق آن نداشت حتی طرح جایگزین هم برای اجرایی نشدن این خواسته نداشت و نرمش امروز آمریکا در برابر اسد و پذیرش وی برای باقی ماندن در قدرت از نتایج همین مسئله است.
جنگ سوریه نیم میلیون کشته، میلیون ها آواره و ویرانی گسترده ای داشته است که بانک جهانی هزینه بازسازی آن را بیش از دویست میلیارد دلار برآورد کرده و امروز واشنگتن به سازگاری با بقای اسد در قدرت روی آورده است. آینده سوریه، در دست ائتلاف ایران، سوریه و روسیه است. از دیدگاه دولت آمریکا، هزینه بقای اسد در قدرت کمتر از هزینه کناره گیری او از قدرت است. طبق گفته رابرت فورد، آخرین سفیر آمریکا در سوریه، کناره گیری یا عزل اسد بعد از مرحله انتقالی فقط از طریق مسلح کردن مجدد مخالفان ممکن است آنهم نه فقط با تیربارهای اتوماتیک بلکه با موشک های زمین به هوایی که به مخالفان اجازه حضور نظامی مجدد را می دهد. این حمایت از مخالفان نیازمند تصمیم گیری آمریکا و کشورهای منطقه است که طبیعتا اجماعی در این خصوص صورت نگرفته است.
دولت ترامپ، با این دید پیش می رود که بدون آشتی با اسد با آن همزیستی کند. دولت آمریکا، اراده ای برای حمایت از مخالفان مسلح سوریه ندارد و در حال حاضر چهار هدف اصلی در سوریه وجود دارد که اسد جزء آنها نیست. این چهار هدف عبارتند از: شکست داعش، تضمین امنیت اسرائیل، حل و فصل مشکل آوارگان و ضبط سلاح شیمیایی. دولت آمریکا، همچنین درباره تغییر نظام ها حساسیت دارد؛ زیرا تجربه های عراق و لیبی را مشاهده کرده است و به عقیده دولت آمریکا، آنچه در عراق و لیبی رخ داد خلاءای به وجود آورد که گروه های تروریستی از آن استفاده کردند.
همانگونه که فورد می گوید، بقای اسد به عنوان یک واقعیت سیاسی و نظامی به معنای آشتی با او نیست و بدون دستیابی به یک راه حل سیاسی جامع نمی توان درباره اتخاذ سیاست گشایش با نظام سوریه صحبت کرد. ائتلاف اسد با ایران و تقویت نفوذ این کشور در سوریه، با کمک مبارزان افغان، عراقی و لبنانی می طلبد که از منافع نظام ایران دفاع شود و تحقق این هدف هم نیازمند آن است که اسد در جایگاهی راهبردی قرار گیرد که با آمریکا همسو نیست. امید اسرائیل تنها به روسیه است که بتواند نفوذ ایران را مهار کند بدون اینکه امیدی داشته باشد روسیه در این راه موفق شود. همه اینها یعنی معادله آمریکا در سوریه در مقایسه با آنچه شش سال پیش بوده، کاملا فرق کرده است. آمریکا در حال حاضر به بعد منطقه ای درگیری، نقش ایران، امنیت اسرائیل و سهم کردها، متمرکز است و دیگر به سرنوشت اسد توجهی ندارد و همزیستی با آن را ممکن می داند همانگونه همزیستی با عمر البشیر، کیم جونگ اون یا نیکلاس مادورو، امکان پذیر است.
انتهای پیام/