![در كشف و پرورش استعدادهای نمایشنامهنویسی كوتاهی كردهایم در كشف و پرورش استعدادهای نمایشنامهنویسی كوتاهی كردهایم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1395/11/30/5865650_562.jpg)
به گزارش
حوزه تئاتر گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از پایگاه خبری حوزه هنری؛ كریم عظیمی مدرس كارگاه نمایشنامه نویسی خلاق حوزه هنری استان اردبیل درباره ضرورت و چرایی برگزاری این كارگاه، اظهار كرد: نمایشنامهنویسی از ضرورتهای فعالیتهای نمایشی است. در بین فعالان هنرهای نمایشی در اردبیل، در مقایسه با سایر گرایشهای نمایشی، فعالان رشته نمایشنامهنویسی بسیار كم هستند و در حال حاضر تعداد معدودی نمایشنامه نویس داریم كه از این بین سهم نمایشنامه نویسان جوان تقریبا صفر است.
این كارگردان افزود: برای جبران كمبود نمایشنامه، كارگردانها به نویسندههای غیر بومی و نمایشنامههای چاپ شده روی میآورند و این یعنی اینكه ما دركشف و پرورش استعدادهای نمایشنامهنویسی خیلی كوتاهی كردهایم.
این نمایشنامهنویس اضافه كرد: اگر استعدادهای جوان و تازهای كشف و نسبت به پرورش و آموزش و شكوفایی آن ها اقدام شود، می توان به تولید نمایشنامه با سلیقه ها و دیدگاه های متفاوت امیدوار بود تا بدین طریق پاسخگوی نیاز كارگردان ها با سلیقههای متفاوت به متون نمایشی بود.
مدرس كارگاه نمایشنامهنویسی خلاق حوزه هنری استان اردبیل در بیان اینكه چرا اسم این كارگاه، نمایشنامه نویسی خلاق است، افزود: آموزش نمایشنامه نویسی به شیوههای مختلفی انجام میشود. از خودآموز گرفته تا آموزش آكادمیك و ... كارگاهی كه در حوزه هنری اردبیل دایر شده، شیوهای خلاقانه در مباحث آموزشی دارد. وقتی آموزش به صورت كارگاهی باشد كه لازمه آن نیز تداوم برگزاری كارگاه بوده، هنرجو می تواند فرصت كافی برای تجربه نوشتن و یادگیری داشته باشد.
در این كارگاه بیشتر به دنبال انواع تجربه برای نوشتن هستیم. البته نه با مباحث صرف تئوری. هدف این كارگاه تمرین هایی برای پرورش هنرجو با مراحل مختلف تجربه كردن است و تئوری هایی را بعد از چند مرحله تمرین در لابهلای مباحث تجربی و عملی یاد می گیرند. با این رویكرد اگر هنرجو ابتدا با طرح مباحث پیچیده تئوری روبهرو شود، ذهنش درگیر تئوری ها می شود. ولی اگر مباحث تئوری با تحلیل و بررسی اثری كه توسط هنرجو نوشته شده مطرح شود یادگیری تئوری نیز برایش ممكن و آسان میشود. مثالی كه در این مورد برای هنرجویان زده می شود این است كه با خواندن مطالب صرف تئوری شنا كسی نمی تواند شناگر باشد. تئوری ایستادن در كنار استخر و تماشای شناگران است؛ برای شناكردن باید داخل استخر پرید و با راهنمایی مربی در حین تجربه عملی تئوری را یاد گرفت.
این كارگردان تئاتر درباره سبك و سیاقی كه در كارگاه نمایشنامه نویسی خلاق به كار می برد، گفت: ما این كارگاه را در دوره قبل كه كوتاه مدت بود آزمودیم و جواب خوبی گرفتیم. در این كارگاه تمریناتی مقدماتی برای اقدام به نوشتن انجام می گیرد. در مراحل ابتدایی این تمرینات می تواند به هر نوع نوشته ای از قبیل داستان، قطعه ادبی، فیلمنامه و نمایشنامه تبدیل شود. در این مرحله آنچه مهم است رسیدن به «خودآگاهی» هنرجو و آشتی با واژه هاست. یك نویسنده باید دایره واژگان وسیعی داشته باشد و بتواند واژه ها را تبدیل به عبارات و جمله كند و ارتباط عینی و ذهنی آنها را بشناسد. در تمرینات بعدی براساس شناختی كه از ادبیات دراماتیك به هنرجو داده می شود از بین تمرینات قبلی به ایده یابی و تبدیل ایده به طرح داستانی و رویداد نمایشی می رسند و به همین ترتیب سایر عناصر دراماتیك را در نوشته های خود پیاده می كنند. وقتی نوشته ای تكمیل شد با تحلیل و بررسی بر اساس عناصر و ساختار دراماتیك با تئوری هایی كه به صورت عملی تجربه اش كرده اند آشنا میشوند.
عظیمی در بیان برنامه ها و اهداف این كارگاه برای روزهای آینده اظهار داشت: برنامه ریزی خوبی برای این كارگاه ها در نظر گرفته و با ریاست حوزه هنری استان اردبیل درمیان گذاشته ایم. به عنوان نمونه می توان به خوانش نمایشنامه های نوشته شده توسط هنرجویان كارگاه، خوانش نمایشنامه های مطرح ایران و جهان، پخش فیلم تئاتر های برگزیده و تحلیل آن ها متناسب با پیشرفت بحث های كارگاه و تعامل با كارگاه داستان نویسی حوزه هنری اردبیل برای استفاده و اقتباس از نوشته های اعضای كارگاه داستان نویسی اشاره كرد.
این هنرمند از نقش موثر حمایتی حوزه هنری استان اردبیل گفت و افزود: شاید به جرئت بتوان گفت در اردبیل بعد از سال ها تنها نهادی كه اقدام به برگزاری كارگاه برای نمایشنامه نویسی كرده حوزه هنری استان اردبیل است. و این نشان می دهد مسئولین این مركز در این زمینه دغدغه دارند و به این مسائل اهمیت می دهند.
انتهای پیام/