![آرزوی بزرگ زهره حمیدی + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754468_259.jpg)
به گزارش خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از ساری، زمانی نه چندان دور کارگاه های تونلی با تعداد زیادی کوره از ابتدا تا انتهای 'کلاگر محله' جویبار محل کار استادان سفالگری مازندران همچون غلامعلی چینی ساز ، عزیزالله فکوری ، عظیم بخشی، یوسف طالبی و سبحان نجفی بود
سفالینه های کلاگر محله جویبار بازارهای آن زمان را به تسخیر خود درآورده بودند و چهارشنبه بازار قائمشهر و پنجشنبه بازار بهنمیر محل عرضه و فروش هنر دست استادان بود.
قدره(کاسه آش) ، گومبکا( ظرف مخصوص نگهداری نیشکر)، دوشون (ظرف مخصوص تولید کره) ، گل لوه)ظرف مخصوص درست کردن ماست) و نمک شور( ظرف مخصوص نگهداری نمک) از جمله ظروف سفالی مازندران بودند که در آن زمان مشتریان خوبی هم داشت ولی امروز وضعیت به گونه ای شده است که هنر دست رمضانعلی چینی ساز بازمانده سفالگری مازندران در منطقه کلاگرمحله جویبار در پس رنگ و لعاب های ظروف امروزی، رنگی ندارد و اینک وی به امیدهایی در دل به حرفه خاندانش که پنج نسل در خانواده اش رواج دارد ادامه می دهد تا شاید سفالگری باز رونق بگیرد.
رمضانعلی چینی سازسفالگری که پنج نسل از خاندانش و به مدت 300سال دراین حرفه مشغول به کار هستند را می توان آخرین بازمانده این هنر در مازندران دانست .
وی الهام گیری از خصوصیات منطقه برای نقش و نگار سفال ها را از ویژگی های این هنر برشمرد و ادامه داد: نقوش ساده مزین به حیوانات ، طبیعت و مناظر زیبا در سفال های کشف شده شمال کشور مشهود است .
چینی ساز گفت: ظروف سفالی ساخته شده در این کوره ها توسط افراد با حمل بر روی حیوانات و رفتن به محلات در شهرها و روستاهای استان فروخته می شد.
وی در باره تاریخچه سفالگری مازندران گفت: کلا به معنای کوزه است و در شهرستان های قائمشهر ، بابل و جویبار محله 'کلاگر محله' وجود داشت که اهالی این مناطق سفالگران مطرحی بودند.
به گفته چینی ساز خاک رس بکار گرفته شده این مناطق در ظروف سفالی خاصیت رفع املاح و خنک کردن مواد را دارد .
وی افزود: با تغییر سبک تولید محصولات سفالی و ساخت اشیا تزیینی بدنبال ایجاد بستری برای ایجاد رغبت در مردم برای استفاده از این محصولات بودم .
این استاد سفالگری امیدوار به بازگشت مردم به فرهنگ گذشته است و گفت: خوشبختانه هنوز افراد علاقه مند به استفاده از ظروف سفالی در جامعه وجود دارند که برای خرید ظروف سفالی به کارگاه او مراجعه می کنند.
چینی ساز رونق بخشیدن دوباره این هنر را مستلزم یک عزم همگانی فرهنگی و هنری دانست و گفت: بنده بعنوان یک سفالگر تنها تولید کننده این آثار هستم و محرومیت هنر می بایست با تلاش مسئولان و دست اندرکاران رفع شود.
به گفته رییس اداره میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری قائمشهر از پرداخت تسهیلات با کارمزد پایین به هنرمندان سفالگری بعنوان اقدام دیگر در راستای حمایت از این هنر اعلام کرد و گفت : امیدواریم با پرداخت این تسهیلات به صاحبان کارگاه های متروکه و نوسازی آن روحی دوباره به این هنر ریشه دار و قدیمی مازندران تزریق شود.
باستانی وی به اخذ مهر اصالت یونسکو به دو ظرف سفالی لبنیات و گومبکا اشاره کرد و افزود: ورود سازمان های جهانی برای حفظ هنرهای سنتی نشانگر ارزش و جایگاه این هنرها است که باید درجامعه ما هم مورد توجه قرار بگیرد.
انتهای پیام /ف
کلاگرها مردمانی آبادگر بودهاند که بسیاری از زمینهای جنگلی را تبدیل به زمینهای کشاورزی به همراه ایجاد روستایی در کنار آن میکردند.