![نرخهای جدید نان در تهران اعلام شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/19/19803507_383.jpg)
وی افزود : اقلیم ما بخاطر اینکه در نوع پوشاک ما تأثیر گذاشته، فرهنگ ما را ساخته است و به همین جهت شلیته های زنان قدیم مازندرانی بعلت کار در شالیزارها کوتاه بوده است.
اصانلو با بیان اینکه هر تکه از لباس زنان محلی، شناسنامه ای از منطقه ایشان است، گفت: عروس برون، عیارگیران، دودوشان و ... آیین هایی هستند که هرساله در مناطق مختلف مازندران برگزار می شود ولی دانش آموزان ما آنها را نمی شناسند.
این کارشناس میراث فرهنگی با ابراز نگرانی از اینکه اگر هویت بومی ما گم شود، فراموش خواهد شد، خاطر نشان کرد: شاید متولی اصلی این امر میراث فرهنگی باشد، ولی خوراک اصلی را باید آموزش و پرورش به دانش آموزان بدهد و از آنان بخواهد تا آئین ها و ضرب المثل های مازندرانی را یاد بگیرند.
اصانلو افزود : در سال ۱۳۸۵ در کنار ثبت تاریخی، ثبت معنوی و ثبت طبیعی هم به دفتر ثبت آثار کشور اضافه شد و خیلی از معاونت ها هم از این اتفاق خوشحال بودند ولی در واقع، در روی دیگر سکه، دیگران با زرنگی خواستند فرهنگ ما را از ما بگیرند.
وی ادامه داد : اولین چیزی که بعد از آن تاریخ در فهرست آثار ملی ثبت شد (کچه) یا قاشق چوبی در صنعت لاکتراشی بود که متأسفانه بعدا" به راحتی شیوه و نحوه تراش چوب را به دیگران یاد دادیم.
این کارشناس با بیان اینکه ثبت گلیمچه متکازین باعث شد راه و روش این هنر کهن مازندرانی از ما دزدیده شود، تأکید کرد: ما باید پرونده های کمتری را به سازمان میراث فرهنگی ارائه دهیم تا فرهنگ بیشتری از ما گرفته نشود.
اصانلو از خانواده ها و دست اندرکاران امر خصوصا" آموزش و پرورش خواست تلاش کنند تا فرهنگ مازندرانی را به دانش آموزان یادآوری کنند تا بچه های ما دچار بی هویتی نشوند.
یادآور می شود این جشنواره با حضور مسئولان، دانش آموزان و خانواده ها برگزار شد که در حاشیه آن نمایشگاه آثار محلی و بومی توسط دانش آموزان برپاشد.