![اینترنت کوانتومی در راه است](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754448_705.jpg)
محمد نصابي کارشناس اقتصادي در گفتگو با خبرنگار اقصادي باشگاه خبرنگاران گفت: رشد و توسعه پايدار کشاورزي از شاخص ترين و مهمترين هدف هاي هر دولتي است که تحقق آن از طريق تحولات بنيادي همه جانتبه در ساختار کشاورزي، مديريت و بهره برداري مطلوب از منابع و امکانات، سازماندهي و هدايت سنجيده فعاليت ها در چارچوب برنامه ريزي علمي و منطقي امکانپذير خواهد بود بر همين اساس بخش کشاورزي در کليه برنامه هاي توسعه کشور از اولويت ويژه اي برخوردار بوده و به عنوان محور و اساس توسعه اقتصادي کشور مورد توجه قرار داشته است.
وي افزود: تنوع بسيار گسترده سرزمين ما ايران، از نظر آب، هوا، خاک، منابع آبي، منطقه، رطوبت، ارتفاع و تجربه هاي نيروهاي انساني در کشاورزي و.... همه و همه دلالت بر ظرفيت ها و امکانات بالقوه و بلفعل وسيعي دارد که قلب هر کس را که براي اين آب و خاک و اين کردم مي تپد به هيجان مي آورد.
نصابي در ادامه گفت: در واقع بخش کشاورزي يکي از مهمترين و تواناترين بخش هاي اقتصاد کشور است که تأمين کننده حدود 4/1 توليد ناخالص ملي، 3/1 اشتغال بيش از 5/4 نيازهاي غذايي، 3/1 از صادرات غير نفتي و حدود 9/10 نياز صنايع به محصولات کشاورزي است اگر توسعه اين بخش حاصل نشود ساير بخش ها به شکوفايي و توسعه دست نخواهد يافت.
وي خاطرنشان کرد: توسعه روستايي به عنوان يک مفهوم اشاره ضمني به عمران کلي مناطق روسنايي با نظر اصلاح کيفيت زندگي مردم روستايي دارد در چارچوب توسعه روستايي يک امر جامع و مفهوم تصور چند بعدي بوده که در برگيرنده توسعه کشاورزي و فعاليت هاي وابسته به آن يعني صنايع دستي و صنايع روستايي، زيربناهاي اقتصادي اجتماعي، خدمات اجتنماعي و تسهيلات مربوطه و بالاتر از همه توسعه منابع انساني در مناطق روستايي مي باشد توسعه روستايي به عنوان يک پديده نتيجه عکس العمل ها و واکنش ها بين عوامل مختلف فيزيکي تکنولوژيکي، اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و نمادي است.
اين کارشناس اقتصادي توسعه کشاورزي و خودکفايي در کشاورزي را کليد خودگرداني عمراني روستايي پايدار مي داند و معتقد ايت که اگر قرار است برنامه هاي عمراني روستنايي پايدار بماند بايد کشاورزي پيوسته حامي و پشتيبان آن باشد.
نصابي با اشاره به اهميت توسعه روستايي در جهت افزايش توليد و ايجاد اشتغال افزود: چنانچه مي دانيم اقتصاد کشورهاي جهان سوم اغلب بر توليدات کشاورزي متکي است و فعاليت هاي کشاورزي هم غالباً در روستاها انجام مي شود لذا از يک طرف به خاطر بهبود بخشيدن به روش هاي سنتي توليد کشاورزي و بهره برداري بهينه از زمين و منابع توليد و توزيع محصولات و همچنين به منظور نوسازي اجتماعي و فرهنگي روستا که خود صنعت از توجه به مسائل انساني و ضرورتهاي سياسي است اهميت توسعه روستايي آشکار مي شود.