سیزده آبان از راه میرسد و با خود حماسههای جاوید آن روزها را زنده میکند، آن روز دانش آموزان این مرز و بوم حماسهها آفریدند، حماسههایی که، چون درختان تنومند قد برافراشتند و سبزی خویش را از قلبهای سبز و مالامال از عطوفت نونهالان عاشق به عاریه گرفتند و سربلندی خود را از استقامت و پایمردی بزرگ مردانی کوچک به ارث بردند.
این روز با شکوه بدین سبب، روز «دانش آموز» نامیده شد، تا خاطرهی فرزندان دلیر انقلاب برای همیشه جاودان بماند و درسی فراموش ناشدنی برای تمام دانش آموزان در سراسر گیتی باشد که با ابرقدرتها و چپاول گران بین المللی به مبارزهی بی امان بپردازند و عزت را بر زندگی ذلت بار ترجیح دهند. روز دانش آموز به همهی مستضعفان جهان میآموزد که علیه مستکبران قیام کنند و حقوق مسلم و از دست رفتهی خویش را از چنگال استکبار و استعمار بیرون کشند.
پیام روز دانش آموز به مسلمانان این است که: تنها در برابر والاییهای ارجمند مکتب توحید به نماز بایستید و فقط در پیشگاه خدا به کرنش و سجود بنشینید.
امروز سیزدهم آبان است، روز من، روز تو، روز هم بستگی ما، روز گره کردن مشتها و فرود آن بر سر استکبار. سالروز کندن سیم خاردارهای لانهای که استعمار را به روح ما تنگتر میکرد و بالارفتن از دیواری که حصار شده بود بر عزت نفس مان؛ و امروز، روزی است که جوانان آزاده ایرانی شرف و عزت و استقلال را به خود هدیه دادند و از استعمارگران غرورشان را پس گرفتند.
امروز روزی است که نوجوانان ایران از جان گذشتگی و رشادتشان را به جهانیان نشان دادند و با خونشان انقلاب را تثبیت کردند و دست طمع چپاول گران را از ایران بریدند. ایران در سیزدهم آبان درخشید و هر یک از شعشعههای این درخشش یک جوان دانش آموز بود. درخششی که هنوز ادامه دارد و از فروغ آن ایران روشن و درخشنده است.
سیزده آبان روز فریاد بود و روز شهادت، روز مشتهای گره کرده امت، روز فتح بود، روز خروشیدن روحهای پاک، روز جرقه و روز آتش بود، روز فریاد و اعتراض و روز اعتصاب و تحصن بود، روز واشکفتن گل امید و روز گریه خورشید بود.
آن روز روز «دانش آموز» بود.
انتهای پیام/با