عسل را باید در زمره غذاها دانست. خداوند در قرآن و در سوره نحل آن را بعنوان ماده شفابخش برای انسانها معرفی نموده است: «فِیهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ»؛ «خوردن عسل برای مردم شفاء است».
پیامبر اکرم (ص) هم درباره این ماده حیاتبخش فرموده اند: «لم یستشف المریض بمثل شربة العسل»؛ «هیچ مریضی، به مانند نوشیدن عسلشفاء پیدا نمیکند.»
برای استفاده بهینه از آثار و فواید عسل شناخت عسل خوب و بد اهمیت زیادی دارد.
امام رضا (علیه السلام) در مورد عسلهای زیان آور هشدار داده و میفرماید: واعلم ان للعسل دلایل یعرف بها نفعه من ضره و ذلک ان منه شیئاً اذا ادرکه الشم عطش، ومنه شی ء یسکرو له عند الذوق جراقه شدیده فهذه الانواع من العسل قانله؛ برای شناخت عسل مفید از مضر نشانههایی است، بعضی از عسلها هستند که وقتی بویشان به مشام انسان برسد عطسه میزند، بعضی از عسلها سکر آوردند و مزه بسیار تند و سوزندهای دارند، این نوع عسلها کشنده اند.
امام رضا (علیه السلام) در بیانی دیگر عسل را شفای دردها و بیماریها دانسته اند. عن الرضا (ع) عن آبائه عن رسول الله (ص): قال ان یکن فی شیئی شفاء ففی شرطه حجام اوشربه عسل. از امام رضا (علیه السلام) از پدرانش از پیامبر (ص) نقل شد که فرمود: اگر در چیزی شفا باشد در حجامت و نوشیدن عسل است.
در روایتی از امام رضا (علیه السلام) از اهمیت عسل سخن به میان آمده است. عن الرضا (ع) عن آبائه عن رسول الله (ص) قال: لا تردوا شربه العسل علی من اتاکم بها. از امام رضا (علیه السلام) از پدرانش از پیامبر (ص) نقل شد که فرمودند: به هر کس از شما که عسل تعارف کردند رد نکند. (بگیرد و بنوشد)
امام رضا (علیه السلام) در جایی دیگر عسل را راه درمان و پیشگیری از سرماخوردگی معرفی کرده اند. آن حضرت میفرماید: هر که میخواهد در همهی زمستان از سرماخوردگی دور بماند، هر روز، سه لقمه شهد (عسل) بخورد؛ و در روایتی دیگر آن را درمان دردها برشمرده اند. عن الامام الرضا علیه السلام: پیامبراکرم صل الله علیه و آله و سلم فرمودند: خداوند برکت را در عسل قرار داده است. درمان دردها، در آن است و هفتاد پیامبر دوام سودمندی آن را از خداوند خواسته اند.
امام رضا (علیه السلام) در روایتی دیگر عسل را مایه تقویت حافظه برشمرده میفرماید: سه چیز حافظه را زیاد میکند و بلغم را از بین میبرد، قرائت قرآن، عسل.
منبع: بهداشت نیوز
انتهای پیام/