سایر زبان ها

صفحه نخست

سیاسی

بین‌الملل

ورزشی

اجتماعی

اقتصادی

فرهنگی هنری

علمی پزشکی

فیلم و صوت

عکس

استان ها

شهروند خبرنگار

وب‌گردی

سایر بخش‌ها

هفت سین در شعر پارسی؛

سنجد به «بهاریه» هم وارد شد

کلمه «سنجد» را می‌توان در شعر بهاریه اثر ملک‌الشعرای بهار یافت.

به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ «سنجد» نیز از سین‌های سفره عید محسوب می‌شود. این کلمه در شعر چندان به کار نرفته است. «ملک‌الشعرای بهار» این کلمه را هنگام ذکر هفت‌سین در شعر بهاریه خود می‌آورد، اما به مورد دیگری که شاعری کلمه سنجد را به کار برده باشد، برنخوردیم.

ملک‌الشعرای بهار می‌گوید: هفت‌سین ساز کن از سبزه و سنبلی و سیب
سنجد و ساز و سرود و سمنو سلوی من

اما کلمه مشابه با کلمه «سنجد» در زبان فارسی وجود دارد. این کلمه از فعل «سنجیدن» گرفته شده است. فعل «سنجد» به وفور در شعر شاعران به کار رفته است. از جمله فخرالدین عراقی، یک غزل خود را با ردیف «سنجد» سروده است.

از جمله ابیات آن است:

با شمع روی خوبان، پروانه‌ای چه سنجد
با تاب موی جانان دیوانه‌ای چه سنجد
در کوی عشقبازان صد جای جوی نیرزد
تن خود چه قیمت آرد؟ ویرانه‌ای چه سنجد
با عاشقان شیدا سلطان کجا برآید
در پیش آشنایان بیگانه‌ای چه سنجد

انتهای پیام/


تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.