![انتقاد قلعه نویی از مسئولان مشهد بابت عدم میزبانی از بازی تیم ملی](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/3/19739778_879.jpg)
فادی قرآن، دانشجوی فلسطینی دانشگاه استنفورد در ایکس (توییتر سابق) نوشت: امروز در استنفورد، در کلاس یک استاد استراتژی نظامی شرکت کردم که توسط فردی با چندین دهه تجربه، از جمله خدمت در بالاترین سطوح در ارتش و دولت، ارائه میشد.از ما پرسید: آمریکا تصمیم گرفت با جت رادارگریز جدیدی که قبلاً از آن استفاده نکرده بود به عراق حمله کند و همه رادارها را دور زد؟ حمله موفقیتآمیز بود؟ استراتژیک بود؟
بسیاری از همکلاسیها دستان خود را بالا بردند تا بگویند بله، به هدف خود رسید، اما استاد گفت: «شاید اینطور نبوده است! چرا؟ زیرا اکنون دشمنان توانایی شما را میداند و زمان زیادی نمیبرد که راههای دور زدن آنها را بیابند. اگر حمله را میتوان با سلاحهای معمولی انجام داد، بهتر است سلاحهای برتر خود را تا زمانی که به آنها نیاز دارید نگه دارید. استفاده از آنها ایجاد ضرر میکند.»
تحلیل من این است که مقیاس حمله ایران، تنوع مکانهایی که هدف قرار داد و تسلیحاتی که استفاده کرد، اسرائیل را مجبور کرد که اکثر فناوریهای ضدموشکی آمریکا و این کشور را در سراسر منطقه رونمایی کند.
در مقابل، ایرانیها از هیچ سلاحی که اسرائیل نمیدانست استفاده نکردند، فقط تعداد زیادی از سلاحهای معمولش را بهکار برد. اما ایران اکنون تقریباً نقشه کاملی از ظاهر سیستم دفاع موشکی اسرائیل و همچنین مکانهایی که آمریکا در اردن و خلیج فارس دارد، در اختیار دارد.
همچنین میداند که چقدر طول میکشد اسرائیل این تجهیزات را آماده کند، جامعه اسرائیل چگونه واکنش نشان میدهد و این هزینه استراتژیک هنگفتی برای اسرائیل است، در حالی که رژیمهای عربی بهویژه سلطنت اردن، اکنون از سوی مردم خود، بخاطر اینکه کاری برای حفاظت از غزه انجام ندادهاند، اما تمام تلاش خود را برای حفاظت از اسرائیل بکار گرفتند، مورد انتقاد قرار میگیرند.
مهم این است که ایران حالا میتواند تمام اطلاعات جمعآوریشده از این حمله را مهندسی معکوس کند تا حمله مرگبار اصلی را معتبرتر کند. در حالی که ایالات متحده و اسرائیل باید به دور از مدل فعلی خود که به خطر افتاده است، دست به باز طراحی بزنند که موفقیتش در توقف این حمله طراحی شده هنوز بسیار پرهزینه است.
علاوه بر این، با تهدید یک جنگ منطقهای که نه آمریکا و نه رژیمهای عربی نمیخواهند نزدیکتر شود، احتمالاً فشار آنها بر اسرائیل برای عقبنشینی افزایش مییابد و آتشبس را عملیتر میکند.
هر کسی که فرض کند این فقط جنبه نمایشی است، زمینه ارزیابی استراتژی در مقابل تاکتیک توسط ارتش را از دست داده است.نمایش قدرت مهم است، اما جمعآوری اطلاعات از وضعیت «دشمن» ارزشمندتر است، بخصوص اگر کسی بر این باور باشد که یک جنگ فرسایشی طولانی پیش رو دارد.
نتانیاهو و دولت اسرائیل یک جنگ سریع و فوری را ترجیح میدهند تا بتوانند پای آمریکا را وسط بکشند. ایرانیها جنگ فرسایشی طولانیتری را ترجیح میدهند که تواناییهای بازدارندگی اسرائیل را از بین ببرد.
در نهایت، اگر از جنگ متنفر هستید، اگر خواهان صلح هستید، بهترین و تنها راه برای رسیدن به آن، حمایت از مبارزات فلسطین برای آزادی، عدالت و کرامت است. تا زمانی که فلسطینیها تحت سیستم ظلم آپارتاید زندگی میکنند، صلح پایدار امکانپذیر نیست.