![وام قرضالحسنه برای خودرو آری؛ برای ازدواج و فرزندآوری خیر!](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/28/19717920_246.jpg)
جاوید عباسی گفت: علائم بیماری مذکور در اوایل تیر ماه در دو مزرعه گوجه فرنگی و یک مزرعه فلفل دلمهای در وسعتی به مساحت حدود ۳۵ هزار متر مربع مشاهده و شناسایی شده است.
این مقام مسئول با بیان اینکه پیش از این، ویروس مذکور در فهرست ویروسهای قرنطینه داخلی بوده است و تا به حال از استان فارس گزارش نشده بود، گفت: مکاتبات و اقدامات لازم به منظور اتخاذ تمهیدات کافی برای کنترل شیوع این بیماری در سطح استان فارس در دستور کار قرار گرفته است.
به گفته او؛ بیماری ویروسی چروکیدگی قهوهای میوه گوجه فرنگی یکی از خطرناکترین بیماریهای نو ظهور ویروسی است که به تمام اندامهای گیاه خسارت وارد میکند و قدرت ایجاد خسارت ۱۰۰ درصدی را دارد.
عباسی با اشاره به اینکه ویروس مذکور برای اولین بار در کشور در سال ۱۴۰۰ از طریق بذر آلوده و قاچاق به برخی از استانهای کشور وارد شد، اظهار کرد: این بیماری در داخل کشور از طریق نشاء آلوده منتشر شده است.
او گفت: انتشار این ویروس به راحتی امکان پذیر است و اگر بذر آلوده در گلخانه کشت شود، نشاءهای حاصله نیز آلوده بوده و پس از انتقال به زمین اصلی میتواند به راحتی بوتههای همجوار را نیز آلوده کند.
این مقام مسئول با اشاره به اینکه ویروس طیف وسیعی از علائم را روی گیاه گوجه فرنگی بسته به زمان آلودگی، واریته میزبان، مرحله رشدی میزبان و شرایط محیطی ایجاد میکند، اظهار کرد: بر روی برگ موزائیکهای همراه با تاولهای سبز تیره ایجاد میکند.
او میافزاید: در این بیماری برگهای جوان نزدیک به راس گیاه علائم لکههای زرد رنگ، بدشکلی برگی و اغلب برخی برگها بدشکلیهای شدیدتر با سطوح بین رگبرگی کاهش یافته را نشان میدهند.
عباسی گفت: پژمردگی و خشک شدن گلها و قهوهای شدن ساقه، قهوهای شدن کاسبرگها و دم گل، لکه دار شدن میوه (لکههای سبز و زرد) قهوهای شدن کاسبرگها و دم گل از علائم ایجاد شده توسط این ویروس بر روی گل است.
مدیر حفظ نباتات سازمان جهاد کشاورزی استان فارس ابراز کرد: این ویروس باعث تاولی شدن سطح میوه و لکههای نکروز (قهوه ای) روی میوه میشود. این ویروس بسیار پایدار و تا ۲۰ سال میتواند در خاک و روی سطح بقایای آلوده زنده بماند.
او گفت: ویروس مذکور به روش انتقال مکانیکی همراه با تماس دست و لباس کارگران با بوته¬ها، همچنین همراه با وسایل هرس از جمله قیچی، زنبورهای گرده افشان، سینی نشاء و بستر آلوده، توسط بذر و نشاءآلوده و تماس ریشه به ریشه و آب آبیاری منتقل میشود.