![قتل صاحب خانه بهخاطر طلب ۴۸۰ میلیونی](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754463_791.jpg)
ممکن است فقط با یک مانیتور خوب کنار بیایید، اما اضافه کردن یک مانیتور دوم میتواند فضای بیشتری برای کار به شما بدهد. این ارتقاء فقط برای حرفهایهای خلاق یا برنامه نویسان باتجربه نیست، بلکه به هر کاربری اجازه میدهد برنامههای خود را پخش کند، اسناد را کنار هم ویرایش کند و مانند یک حرفهای چند کار را انجام دهد. این به نوبه خود، بهره وری و کارآیی را افزایش میدهد. علاوه بر مزایا، اتصال آن صفحه دوم به رایانه رومیزی یا لپ تاپ شما آسان و ارزان است. در اینجا نحوه راه اندازی مانیتور دوم، از خرید یک صفحه نمایش خوب تا تنظیم صحیح آن، آمده است.
کابلها و آداپتورهای مانیتور دوم
اکثر کامپیوترها دارای قابلیت داخلی برای تغذیه صفحه نمایش دوم هستند. ابتدا سوکت HDMI یا DisplayPort را در لپ تاپ یا دسکتاپ خود پیدا کنید. اگر یک کامپیوتر قدیمی دارید، ممکن است به جای آن به دنبال یک سوکت DVI سفید یا یک سوکت آبی VGA باشید. هر چهار نوع پورت به شما این امکان را میدهد که کامپیوتر خود را به تلویزیون، پروژکتور یا دیگر صفحه نمایش ثانویه متصل کنید.
اگر کامپیوتر شما یکی از این پورتها را دارد، تنها چیزی که نیاز دارید کابل مناسب است. با این حال، برخی از مدلهای لپتاپ نازکتر و سبکتر فاقد پورت سازگار هستند. برای آنها، ممکن است مجبور شوید یک آداپتور را به ترکیب اضافه کنید.
به عنوان مثال، لپ تاپهای باریک مانند مک بوک ایر اپل و پیکسل بوک گوگل برای انتقال داده، شارژ و خروجی ویدئو به پورتهای USB-C متکی هستند. تعداد کمی از مانیتورها USB-C را میپذیرند، اما همه این کار را نمیکنند. در این صورت، قبل از اینکه بتوانید لپ تاپ را به مانیتور خود وصل کنید، به یک آداپتور برای USB-C مخفی به HDMI یا به DisplayPort نیاز دارید.
برخی از رایانهها به دانگلهای دیگری نیاز دارند. Surface Pro ۵ مایکروسافت را در نظر بگیرید: این شامل یک Mini DisplayPort است که کابل Mini DisplayPort به DisplayPort را میپذیرد که به نوبه خود به هر مانیتور دارای DisplayPort متصل میشود؛ از طرف دیگر، اگر مانیتور HDMI را ترجیح میدهید، میتوانید سرفیس را به یک دانگل Mini DisplayPort به HDMI و سپس یک کابل HDMI استاندارد وصل کنید.
هنگام انتخاب کابلها یا آداپتورهای خود، به دنبال حداکثر رزولوشنهایی باشید که میتوانند پشتیبانی کنند و مطمئن شوید که با مانیتور خریداری شده مطابقت دارند. همچنین باید نرخ تازهسازی کابل را که بر حسب هرتز اندازهگیری میشود، بررسی کنید. نرخ تازهسازی بالاتر به این معنی است که صفحه نمایش میتواند سریعتر تغییر کند که کیفیت مشاهده را برای همه چیز از بازی گرفته تا تماشای فیلم بهبود میبخشد.
انتخاب صفحه نمایش برای راه اندازی دو مانیتور
لزوما مجبور نیستید صفحه نمایش دوم خود را بخرید. اگر یک مانیتور قدیمی در اطراف خانه دارید، قبل از خلاص شدن از شر آن، ببینید که آیا با لپ تاپ یا رایانه رومیزی شما کار میکند یا خیر. حتی اگر کمی با استانداردهای امروزی قدیمی باشد، باید بتوانید یک آداپتور برای کمک پیدا کنید. این به شما کمک میکند تا از صرف هزینه برای نمایشگر اضافی خود جلوگیری کنید.
با این حال، ممکن است مجبور شوید برای تکمیل تنظیمات صفحه دوم خود، تجهیزات جدیدی بخرید. اکنون که پورتهای رایانه خود را بررسی کردهاید، به مانیتوری نیاز دارید که با آنها مطابقت داشته باشد یا میتوان آن را با یک آداپتور مناسب برای این کار ساخت. در حالت ایدهآل، به دنبال نمایشگرهایی با ورودیهای USB-C، HDMI یا DisplayPort باشید، زیرا اینها رایجترین استانداردهای مدرن هستند.
هنگامی که در مورد ورودی صحیح تصمیم گرفتید، میتوانید سایر مشخصات مانند اندازه صفحه نمایش، وضوح و قیمت را بررسی کنید. صفحه نمایشهای بزرگتر و با وضوح بالاتر فضای بیشتری را برای فیلمها، صفحات گسترده و بازیهای ویدیویی در اختیار شما قرار میدهند، اما به ناچار هزینه بیشتری نیز دارند.
با این حال، اگر از لپتاپ استفاده میکنید، توجه داشته باشید که انرژی دادن به پیکسلهای بیشتر، قدرت پردازش گرافیکی بیشتری را میگیرد و در نتیجه عمر باتری بیشتری را مصرف میکند. به عبارت دیگر هرچه نمایشگر دوم بزرگتر باشد، باتری شما خالی میشود.
سایر مشخصاتی که باید به آنها توجه کنید عبارتند از نسبت کنتراست (تفاوت بین پیکسلهای سفید و سیاه)، زمان پاسخ (چقدر سریع صفحه به ورودیهای شما پاسخ میدهد) و زوایای دید (از زاویهای که میتوانید صفحه نمایش را ببینید). طبق معمول، بررسی آنلاین بهترین راه برای سنجش کیفیت نمایشگر است.
نحوه اتصال لپ تاپ یا کامپیوتر به مانیتور
راهاندازی بسیار آسان است: به محض اینکه مانیتور دوم را وصل میکنید، رایانه شما آن را بدون نیاز به نرمافزار اضافی یا فرآیند نصب پیچیده تشخیص میدهد. با این حال میتوانید چند مرحله اختیاری برای پیکربندی آن دقیقا همانطور که دوست دارید بردارید. فرآیند دقیق به سیستم عامل رایانه شما بستگی دارد.
در ویندوز، روی Windows+P ضربه بزنید تا بین چهار حالت نمایش جابهجا شوید: فقط صفحه رایانه (فقط صفحه رایانه اصلی فعال است)، Duplicate (دو صفحه شما یک چیز را نشان میدهند)، Extend (دو صفحه شما مانند یک نمایشگر بزرگ عمل میکنند) یا فقط صفحه دوم (تنها مانیتور خارجی فعال است). بیشتر اوقات گزینه Extend را میخواهید که به شما امکان میدهد برنامهها و پنجرهها را به طور مستقل در هر دو صفحه باز کنید. برای پیکربندی بیشتر نمایشگر دوم خود، منوی Start را باز کنید، روی نماد تنظیمات (نماد چرخ دنده) کلیک کنید و System و سپس Display را انتخاب کنید. از اینجا میتوانید روشنایی، وضوح و جهت هر دو صفحه را پیکربندی کنید. اگر از دو نمایشگر به عنوان یک صفحه گسترده استفاده میکنید، میتوانید از این منو برای تعیین اینکه کدام مانیتور در سمت چپ و کدام در سمت راست باشد، استفاده کنید.
در macOS، منوی Apple را باز کنید، System Preferences را انتخاب و سپس روی Displays کلیک کنید. در زیر برگه Arrangement که فقط پس از اتصال به صفحه دوم ظاهر میشود، میتوانید موقعیت نسبی نمایشگرهای خود را تغییر دهید اینکه کدام یک در صفحه سمت چپ و کدام در سمت راست باشد. با استفاده از چک باکس Mirror Displays، میتوانید بین حالت آینهای یعنی حالتی که دو صفحه نمایش بهعنوان تکراری عمل میکنند و حالت گسترده یعنی زمانی که دو صفحه نمایش به عنوان یک نمایشگر عمل میکنند، تغییر دهید. علاوه بر این، میتوانید وضوح صفحه نمایش را از همین منو تنظیم کنید.
اگر از رایانه دارای سیستم عامل کروم استفاده میکنید، روی پانل اطلاعات در گوشه سمت راست پایین جایی که ساعت است، کلیک کنید؛ سپس آیکون cog را انتخاب کرده و به پنل تنظیمات بروید و Displays را انتخاب کنید. از این منو میتوانید پیکربندی کنید که نمایشگر دوم به عنوان یک پسوند یا تکراری از نمایشگر اول عمل کند، وضوح و جهت نمایشگرهای خود را تنظیم کرده و آنها را در فضای مجازی قرار دهید.
وقتی کارتان تمام شد، بنشینید و از استفاده از صفحه دوم لذت ببرید. اگر در حالت توسعه یافته کار میکنید، میتوانید پنجرههای برنامه را بین نمایشگرها بکشید و آنها را در هر دو صفحه به حداکثر برسانید؛ هر زمان که مانیتور دوم را قطع یا خاموش کنید، سیستم عامل شما به طور خودکار به پیکربندی پیش فرض خود باز میگردد.
منبع: popsci