![پایتخت اندونزی تغییر کرد](/client/themes/fa/main/img/defultpic.png)
خانم احمدی کارشناس میراث فرهنگی گفت: در این مراسم افراد سینهزن لباس محلی (پیراهن مشکی، دبیت بختیاری، گیوه، دوال یا کمربند میخی و غیره) خود را پوشیده و به صورت دو صف موازی (به شکل کوچه) روبروی یکدیگر قرار میگیرند و با خواندن نوحه به شکل خاصی سینهزنی میکنند.
وی افزود: در این سینهزنی عزاداران هنگام کوبیدن دست بر سینه، همه با هم خم و به حالت نیمخیز میشوند (تا جاییکه سر تا بالای زانو رسیده) و سپس هماهنگ با پرش به سمت بالا دو دستی محکم بر سینه میکوبند.
بیشتر بخوانید
احمدی اضافه کرد: این آیین سینهزنی به دلیل بهرهمندی کامل از پوشش محلی و شیوه و نوع اجرا به یک نمایش تراژدی گونه عاشورایی نزدیک است که خود ساختار دراماتیکی دارد.
وی با بیان اینکه این مراسم به نام سینه چِل چِلی نیز معروف است، ادامه داد: قدمت و سابقه این شیوه عزاداری طبق گفته بزرگان و گذشتگان به بیش از صد سال میرسد.