![کمک هوش مصنوعی به تشخیص بیماریهای قلبی](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/1/19733657_691.jpg)
کشاورزی یکی از بخشهای مهم و تاثیر گذار در رشد و پویایی اقتصاد یک جامعه است، اهمیت این صنعت را زمانی میتوان دریافت که بدانیم کشورهایی که حتی ظرفیتهای کشاورزی زیادی ندارند نیز با روآوردن به تکنولوژی و بهره وری بالا از محصولات، سعی در افزایش تولیدات و خودکفایی در این زمینه هستند.
کشاورزی در ایران بخش جدایی ناپذیر زندگی مردم است، یک سوم از مساحت کشور ما قابلیت کشاورزی دارد و حدود ۱۸ درصد نیروی کار ایران در این بخش فعالیت میکنند این بدان معناست که این کشور پتانسیل بالایی در زمینه کشاورزی دارد، اما هنوز نتوانسته است به طور هدفمند از آن سود ببرد.
مازندران، اما قطب کشاورزی ایران است، ۲۱۰ هزار هکتار از خاک بزرگترین استان شمالی را شالیزارها تشکیل میدهند و برداشت سالانه ۱.۵ میلیون تن برنج، رتبه اول تولید این محصول استراتژیک در کشور را به همراه دارد و ۲۴ درصد ایرانیها با برنج مازندران تغذهی میشوند، اما برنج فقط یک نمونه از ظرفیتهای فوق العاده کشاورزی مازندران است، زمانی که ضریب کشت این استان دو برابر میانگین ضریب کشت کشور است جای تعجبی ندارد که به گفته مسئولین کشاورزی مازندران، این استان قابلیت تولید ۴۵ نوع محصول زراعی را داشته باشد.
ﺗﻮﻟﻴﺪ بیش از ۳ میلیون تن محصول باغی، ۲ میلیون و ۹۸۰ هزار تن محصول زراعی، ۱۱۰ هزار تن محصول شیلاتی، تولید یک میلیون تنی ﻣﺤﺼﻮﻻت دام و ﻃﻴﻮر، تولید ۱۰۰ نوع محصول کشاورزی رتبه نخست در تولید ۱۵ محصول کشاورزی و ۲۵ شاخص بخش کشاورزی و ﺗﺎﻣﻴﻦ کننده بخش بزرگی ﻧﻴﺎزﻫـﺎی داخلی مرغ، مرکبات، برنج، گل و گیاه، کیوی و دهها محصول دیگر گوشههایی از توانمندی این استان است، اما ظرفیتهای بالقوه فراوان دیگری در استان وجود دارئ که هنوز نتوانسته ایم آن را بالفعل کنیم این را میتوان از بازاری فهمید که برطرف نکردن نیاز آن موجب واردات بی رویه محصولاتی شده است که نمونه اش را در داخل کشور تولید میشود مانند برنج، علوفه دام وطیور، تخم ماهی، چای و انواع میوهها.
شاید این ضرب المثل را شنیده باشید که هر که بامش بیش برفش بیشتر این خلاصهای از اوضاع کشاورزی مازندران است هر چقدر پتانسیل این استان در این حوزه بالاست به همان میزان و یا حتی بیشتر مشکلات نیز وجود دارند مشکلاتی همچون عدم حمایت از کشاورزان، کشت سنتی محصولات، معضل تامین نهادههای دامی، زمین خواری و دست درازی به اراضی طبیعی و ... همه و همه نشان از لزوم تغییر رویکرد و نگرش در کشاورزی استان میدهد.
سازمان جهاد کشاورزی مازندران میگوید ظرفیت تولیدات محصولات کشاورزی استان در دو سال باید از هفت میلیون و ۲۰۰ هزار تن به ۱۰ میلیون تن برسد تا استانی که با برخورداری از ۲ و نیم درصد سطح زراعی کشور، ۱۱ درصد ارزش اقتصادی محصولات کشاورزی کشور را در اختیار دارد به جایگاه شایسته تری دست پیدا کند.
برای رسیدن به این مقصود افزایش ضریب کشت، توسعه مکانیزاسیون کشاورزی، تسریع در زهکشی و تسطیح زمین ها، تقویت مجتمعهای پرورش طیور از جمله مجتمع مرغ لاین، تقویت تشکلهای کشاورزی، توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی محصولات کشاورزی، افزایش انگیزه کشاورزان برای کشت دانه روغنی، بازسازی آب بندان ها، افزایش سطح مهارت و دانش فنی ضعیف مروجان، اصلاح نژاد دام، تقویت یگان حفاظت زمین، تسریع در ساخت پایانههای صادراتی محصولات کشاورزی از جمله گل و گیاه، ورود فن آوریهای نوین به کشاورزی و دهها و شاید صدها برنامه دیگر لازم است ، موضوعی که رئیس جدید سازمان جهاد کشاورزی استان که به واسطه موقعیت مهم و تاثیر گذار این سازمان در توسعه استان میتوان او را استاندار دوم مازندران نیز نامید با توجه به چندین ساله فعالیت در ارکان مدیریتی سازمان جهاد کشاورزی استان، سازمان تعاون روستایی و وزارت جهاد کشاورزی بهتر از همه آنها را می شناسد و می داند مشکلات کشاورزی استان تنها با تغییر زاویه نگاه مسئولان ارشد استان به این بخش و مدیریت جهادی در داخل سازمان قابل حل است نه صرفا حضور در پشت میز ساختمان سفید و سبز بلوار آزادی
محمد حسین رمدانی