![اینترنت کوانتومی در راه است](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754448_705.jpg)
باشگاه خبرنگاران جوان - اگر در تلفن همراه خود جست و جو کنید که اولین تلفن هوشمند تاریخ را به شما معرفی کند احتمالا نام گوشی «IBM Simon» را خواهید دید.
طبق گزارش فون آرنا، گوشی سایمون که در سال ۱۹۹۴ به عنوان یک تلفن همراه و یک دستیار دیجیتال شخصی عرضه شد به کاربران اجازه ارسال و دریافت فکس را میداد. در اوایل دهه ۱۹۹۰ بیش از ۵۰ هزار دستگاه از گوشی سایمون تولید شد که در مقایسه با تعداد آخرین مدل گوشیهای آیفون که هر ساله عرضه میشود ناچیز است.
بر اساس قسمتی از یک روزنامه قدیمی که توسط Open Culture منتشر شده ۴۱ سال قبل از ساخت اولین گوشی هوشمند توسط IBM، یکی از مدیران شرکت تولید کننده تلفن، ویژگیهای یک گوشی مدرن در آینده را بررسی کرد. این روزنامه در ۱۱ آوریل ۱۹۵۳ به نقل از مارک آر. سالیوان، رئیس و مدیر شرکت Pacific Tel از ویژگیهای تلفنهای مدرن نوشت. در آن زمان استیو جابز حدودا دو ساله بود.
سالیوان در مورد تلفنهای آینده گفته بود:" تلفنها در توسعه نهایی خود میتوانند توسط افراد حمل شوند؛ درست مثل الان که یک ساعت را با خود حمل میکنیم. احتمالا نیازی هم به شماره گیری نخواهد داشت. همچنین کاربران در صورت تمایل میتوانند در حین صحبت یکدیگر را ببینند. "
در واقع میتوان گفت که سالیوان ۵۴ سال قبل از تولید اولین گوشی آیفون، یک گوشی لمسی را پیش بینی کرده و ۵۷ سال قبل از معرفی FaceTime از تماس و ارتباط تصویری صحبت کرده است. او همچنین پیش بینی کرده که تلفنهای آینده ممکن است بتوانند یک زبان را به زبان دیگر ترجمه کنند. سالیوان در سن ۸۹ سالگی، تنها چند سال پس از عرضه اولین تلفن همراه تجاری، درگذشت.
سالیوان در کنفرانسهای تجاری معمولا در مورد پیشبینیهایش از آینده تلفنها صحبت میکرد. او در یکی از سخرانی هایش گفته بود که در آینده از تلفنها گریزی وجود نخواهد داشت.
سالیوان تنها فردی نبود که گوشیهایی با قابلیت تماس تصویری را برای آینده پیش بینی کرده بود. ایزاک آسیموف، نویسنده داستانهای علمی تخیلی در سال ۱۹۶۴ مقالهای را برای نیویورک تایمز نوشت و بیان کرد که در آینده دستگاههای ارتباطی دارای صفحه نمایشی خواهند بود که به کاربران امکان میدهد فردی که با آن تماس گرفته اند ببینند و صدای او را بشنوند. آسیموف همچنین اشاره کرده بود که از این صفحه نمایش نه تنها برای دیدن افراد بلکه برای مطالعه اسناد، عکسها و خواندن قسمتهایی از کتابها نیز استفاده میشود.
بیشتر بخوانید
انتهای پیام/