![صفحه نخست روزنامهها - سهشنبه ۳۰ مرداد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/30/19723592_599.jpeg)
ابوالفضل همراه بازیگر سینما و تلویزیون، درباره تجربه حضور خود در فیلم کوتاه سینمایی «منفیِ ۳۶۲۵»، در گفت و گو با حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، گفت: این فیلم روایتگر یک داستان واقعی است؛ داستانی که چند سال پیش در سوریه رخ داد. همه میدانند که با حضور داعشیها در سوریه و عراق چه جنایات عظیم انسانی اتفاق افتاد. میتوان گفت که به معنی واقعی شاهد یک نسل کشی عظیم در آن مناطق بودیم؛ اتفاقاتی که به واقع مایه شرم انسان و انسانیت است. بیشترین آسیبها را در آن جنگها کودکان دیدند. طبق آمار منتشر شده سالانه ۳۶۲۵ کودک در آن دوران در سوریه به دست نیروهای داعشی به شهادت میرسیدند و یا مورد جنایت و تعرض قرار میگرفتند.
وی افزود: بر مبنای همین فجایع واقعی، حسین بابائیان فیلمنامه فیلم کوتاه «منفیِ ۳۶۲۵» را نوشت. من تجربه همکاری با او را در فیلم «شرم گفتن» داشتم و وقتی به من پیشنهاد ایفای نقش اصلی در این فیلم کوتاه را داد، آن را پذیرفتم. من در این فیلم نقش پدر دختربچهای را بازی میکنم که در شرایط سختی قرار میگیرد. این فیلم کوتاه تنها ۱۲ دقیقه است؛ ولی در همین مدت زمان محدود هم بسیار قصه را خوب روایت کرده و میتواند مخاطب را تحت تاثیر قرار بدهد.
همراه اظهار کرد: به نظر من فیلم کوتاه «منفیِ ۳۶۲۵» قابلیت عرضه جهانی را دارد و جا دارد با انتشار در پلتفرمهای جهانی درواقع به دست کسانی برسد که بویی از انسانیت نبرده اند و باعث آگاهی مردم سراسر دنیا درباره جنایات داعشیها شود.
این بازیگر درباره سختی ایفای نقش در فیلمی که قصه و کاراکترهایش ما به ازای واقعی دارند، بیان کرد: ایفای نقشی که ما به ازای بیرونی دارد، به مراتب از نقشی که ساخته ذهن و تخیل نویسنده است، سختتر است؛ چرا که شما قرار است نقش کسی را بازی کنید که مردم او را بارها دیده اند و یا در موردش شنیده اند. شاید برای همین است که در جشنوارههای جهانی هم فیلمهایی که اتوبیوگرافی و زندگینامهای هستند، بیشتر مورد توجه قرار میگیرند و جایزه دریافت میکنند؛ اما در کارهای تخیلی دست سازنده فیلم و بازیگر برای ایفای نقش و در آوردن کاراکتر بازتر است.
وی در ادامه با اشاره سختی زندگی معیشتی هنرمندان در دوران کرونا، ابراز کرد: خود من در این دو سال کمتر پیشنهاد ایفای نقش در فیلم و سریالی را پذیرفتم؛ ترس از ابتلا به این بیماری و خطری که میتواند برای خانواده ام داشته باشد، باعث شد که من در کاری بازی نکنم؛ اما بسیاری از همکارانم برای گذراندن زندگی خود مجبور بودند بازی کنند. تعداد زیادی از آنها با این بیماری درگیر شدند و برخی هم تسلیم آن. من به شخصه در این مدت به نویسندگی اشتغال داشتم و فیلمنامه یک سریال را به پیشنهاد سیمای استانها و شبکه استانی کرمان نوشتم که فعلاً به همراه گروه منتظر تصویب نهایی آن هستیم.
ابوالفضل همراه در پایان با تأکید بر لزوم حمایت بیشتر از هنرمندان گفت: همه مردم در هر شغلی که باشند، به راحتی میتوانند برای محافظت از خود در برابر کرونا ماسک بزنند؛ اما بازیگران چنین امکانی را ندارند. آنها در هر شرایطی باشند باید برای ایفای نقش خود ماسک از صورت بردارند و این کار را برای آنها به مراتب سختتر میکند؛ چرا که به نوعی با جان خود بازی میکنند. در چنین شرایط و با این سختی ها، به شدت هنرمندان به کمک و حمایت مسئولان و دولت نیاز دارند. جا دارد که مسئولان ما دیگر دست از شعار دادن بر دارند و به واقع برای حمایت درست از هنرمندان قدم بردارند و تنها برای گذراندن چهار سال دوره مدیریتی خود با برپایی چند جشنواره و توجه کم و بیش به هنرمندان، برای خود خبرسازی نکنند.
انتهای پیام/