![لاوروف: ایران هرگز تسلیم اقدامات تحریکآمیز نخواهد شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/11/19772998_468.jpg)
به گزارش خبرنگار دفاعی امنیتی گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان، جنگ تحمیلی رژیم بعث به جمهوری اسلامی ایران یکی از جنگهای طولانی تاریخ است؛ جنگی که هشت سال طول کشید و بسیاری از هموطنان ما را به خاک و خون کشید. جنگی که از طرف رژیم بعث حتی به داخل شهرها هم کشیده شد و زن و بچه و پیر و جوان را وارد این بازی کرد.
شاه که فرار کرد و انقلاب که پیروز شد؛ آمریکا و متحدانش بهترین راه برای ضربه زدن به کشور را حمله نظامی دیدند و چه کسی بهتر از صدام که دشمنی دیرینه با ایران و ایرانی جماعت داشت؛ صدامی که خود را سردار قادسیه می نامید و قرار بود یک هفته ای به تهران بیاید؛ یک هفته ای که هشت سال طول کشید و صدام نتوانست از خرمشهر جلوتر بیاید.
وقتی جنگ شروع شد، ارتش عراق ۲۷۵۰ تانک و ۳۴۰ هواپیما داشت؛ ولی وقتی جنگ تمام شد ۴ هزار تانک و ۶۰۰ هواپیما. همه به عراق کمک کرده بودند و ایران از همه نظر حتی دارو هم تحریم بود؛ چه برسد به تجهیزات نظامی. روزی که جنگ تمام شد ارتش عراق با میگهای پیشرفته و انواع سوخو و میراژ شده بود ششمین نیروی هوایی بزرگ جهان!
در نیروی زمینی ارتش عراق سربازانی از ملیتهای مختلف میجنگیدند و از آنجا که نیروی هوایی عراق از ابتدا تا انتهای جنگ با ضعف نیروی انسانی ماهر و کمبود خلبانان کارآزموده مواجه بود، هواپیماهای خارجی و پیشرفته این کشور خلبانان خارجی نیز داشتند؛ خلبانانی از ملیتهای مختلف و بیشاز همه مصری. این گونه بود که ایران در جنگ تحمیلی تجهیزاتی ساخت ۴۴ کشور را غنیمت گرفت و سربازانی از ۱۳ ملیت مختلف را اسیر گرفت!
در دفاع مقدس عملیاتهای بسیار گسترده ای توسط رزمندگان ایرانی انجام شد که برخی از آنها حیرت جهانیان را برانگیخت؛ عملیاتهایی مثل بیتالمقدس، فتحالمبین، والفجر، کربلا، بدر، خیبر، رمضان و بسیاری دیگر که بیشتر آنها هم به پیروزی انجامید، هرچند شکستهایی هم در پی داشت.
سال ۶۷ و مشخصاً تیرماه این سال پرحادثهترین و تلخترین اتفاقات را در تاریخچه دفاع مقدس در خود جای داده است. در چهارمین روز از این ماه در سال ۶۷ رژیم بعث عراق حملهای را با استعداد ۱۴ لشکر نظامی به منطقه عمومی خوزستان، کوشک، طلائیه، حضر و جزایر مجنون ترتیب داد که در نهایت به سقوط این جزایر منجر شد. اما این برنامهریزی برای حمله فقط به جبهه جنوبی معطوف نشد و سه روز بعد حملهای در جبهه کردستان در منطقه عمومی سلیمانیه و ارتفاع دوپازا که با نام منطقه نصر شناخته میشد از سوی رژیم بعث صورت گرفت که این حمله نیز با استعداد یک لشکر و سه تیپ برنامهریزی شده و در نهایت به سقوط ارتفاعات دوپازا منجر شد.
نهمین روز از تیرماه رسید و تنها دو روز بعد از حمله رژیم بعث به منطقه سلیمانیه، شهر ماووت اشغال شد، اما نکته حائز اهمیت اینجاست که سازمان منافقین فردای اشغال شهر ماووت دومین عملیات بزرگ خود را علیه انقلاب و نظام طراحی و به مرحله اجرا درآورد. عملیات حمله به مهران و دهلران با نام چلچراغ که طی آن نیروهای سازمان منافقین با استفاده از آتش تهیه توپخانه و نیروی هوایی رژیم بعث به شهر مهران و دهلران حملهور شدند و خساراتی را به بار آوردند. بعضی کارشناسان معتقد بودند این حمله زمینه و بنیان حمله آنها در عملیات مرصاد بود.
هواپیمای غیر نظامی ایران توسط ناو وینسنس آمریکا در خلیجفارس هم در همین تیرماه تلخ سرنگون شد. هواپیمای ایرباس ایران با شماره ۶۵۵ در پنجمین دقیقه پرواز از بندرعباس به دوبی بر فراز آبهای خلیجفارس با اصابت دو موشک که به دستور ناخدا ویل راجرز (فرمانده وینسنس) شلیک شده بود، سقوط کرد و ۲۹۰ سرنشین آن به شهادت رسیدند. بعدها ایالات متحده به این ناخدای جنایتکار مدال افتخار اهدا کرد.
ورود آمریکا به صحنه جنگ و درگیری مستقیم با ایران در خلیجفارس و اقدام رژیم بعث در بهکارگیری سلاحهای کشتار جمعی در حد گسترده، گویای این مسئله بود که اتحاد بینالمللی حامی صدام به این نتیجه رسیده که رژیم بعث و متحدانش توان مقابله با انقلاب اسلامی را ندارند. دشمن بعثی در تاریخ ۲۱/۴/۶۷ نیز حملهای را در منطقه خوزستان (فکه، شرهانی، عین خوش و...) ترتیب داد که خساراتی را در پی داشت.
۲۷ تیر ۶۷ نیز بزرگترین اتفاق دوران دفاع مقدس رخ داد. رادیو و تلویزیون اعلام کرد قطعنامه ۵۹۸ پذیرفته شد. طی این قطعنامه آتش بس بین ایران و عراق اجرا میشد. لیکن پس از پذیرش قطعنامه باز هم رژیم بعث طمع کرد و به مرزهای ما حملهور شد. یورش ناجوانمردانه که با مقاومت رزمندگان به شکستی دیگر برای صدام و رفقایش منتهی شد.
انتهای پیام/
ولی بزرگترین اشتباه استراتژیک ایران هم این بود که پیش از پذیرفتن رسمی قطعنامه بین دو طرف و تایید سازمان ملل و استقرار ناظران UN اقدام به رسانه ای کردن احساسی قطع نامه و پذرفتن صلح در رادیو و تلویزیون کردند که این باعث بی انگیزه شدن نیروهای خودی و سواستفاده بعثیهای خونخوار از این موقعیت برای پیشروی زمینی و زدن و انتقام از جاهاییکه ازشون در زمان جنگ ضربه های سختی خورده وکینه داشتند مانند سایت رادار سوباشی در همدان و شهادت مظلومانه پرسنل متخصص آنجا شد.