![لطفا چشم از مانیتور بردارید!](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/28/19717924_976.jpg)
ذبیح الله حسن زاده، متخصص بیماریهای استخوان و جراح ارتوپد در گفتوگو با خبرنگار حوزه کلینیک گروه علمی پزشکی باشگاه خبرنگاران جوان، کاشتنیهای داخل بدن که بسیاری از مردم به این وسایل فلزی، پلاتین میگویند، به علت شکستگی و یا به علت اصلاح اندام و رفع کجی استخوانها مثل زانوی پرانتزی یا پاهای ایکسی، یا جراحیهای مختلف در ستون فقرات در نقاط مختلف و مورد نیاز بدن قرار میگیرند، نیازی نیست از بدن خارج شوند.
او افزود: جنس این کاشتنیها برخلاف تصور پلاتین نیست بلکه از تیتانیوم است. علت انتخاب جنس تیتانیوم این است که این جنس با بدن بسیار سازگار است. در سالهای گذشته جنس این کاشتنیها از استیل بوده است که از آلیاژ آهن، نیکل، آلومینیوم، کرون و کبالت بود که هیچ نوع پلاتینی در آنها وجود نداشت.
حسن زاده گفت: اخیرا در پروتزهای ارتوپدی از جنسهای ویژهای مثل سرامیک هم استفاده میکنند. در جراحیهای گردن و ستون فقرات هم از مادهای ساختنی با نام پیک استفاده میکنند. این ماده وزن بسیار پایینی دارد و علاوه بر سبک بودن، سازگاری بسیار زیادی با بدن دارد.
این متخصص بیماریهای استخوان، در مورد خارج کردن قطعاتی که داخل بدن و بین استخوانها قرار میگیرد، گفت: بهتر است این وسایل کاشتنی مثل پلیتها یا رادهای داخل کانال استخوانهای بلند که برای شکستگیهایی مثل زانو و ساق پیش میآید و معمولا در اندام تحتانی است، خارج نشوند، زیرا به دلیل وزنی که از بدن وارد میشود، اگر ضربهای بخورد، باعث آسیب به آن شود این شکستگی در اطراف آن وسیله کاشتنی قبلی یا پلیت رخ میدهد که وضع درمان را بدتر میکند.
او افزود: پلیتهای اندام فوقانی نباید خارج شود، فقط در صورتی که منشا درد باشد و یا باعث ایجاد حساسیت شود میتوان آن را از بدن خارج کرد. بهترین زمان برای خارج کردن این کاشتنیها از بدن، ۱۸ تا ۲۴ ماه بعد از عمل است.
حسن زاده گفت: وسایل کاشتنی ارتوپدی که در ستون فقرات یا فک و یا سایر نقاط بدن کاشته میشود، به دلیل آزمایشهای مختلفی که روی آنها ایجاد شده، واکنشهای حساسیتی خیلی کمی ایجاد میکنند و فقط گاهی اطراف آنها عفونت ایجاد میشود که باید حتما خارج شود. به طور کلی میلههای باریکی که داخل کانال استخوانی قرار میگیرند، که اصطلاحا به آن میخ یا میله داخل کانال گفته میشود، معمولا نباید خارج شوند مگر اینکه در جای پیچها عفونت یا برجستگی و یا ترشح ایجاد شود.
بیشتر بخوانید
انتهای پیام /