![قتل صاحب خانه بهخاطر طلب ۴۸۰ میلیونی](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754463_791.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه اخبار داغ گروه فضای مجازی باشگاه خبرنگاران جوان، شاید شما نیز حین گشت و گذار در فضای مجازی تصادفا با مطالبی که در آن هر چیزی را مورد هجو و شوخی قرار می دهند مواجه شده اید. اما آیا این شوخی صرفا یک شوخی است؟ یعنی شوخی ای که صرفا باید آن را دلیلی برای خندیدن در نظر گرفت یا باید آن را جدی گرفت؟
سید هاشم فیروزی، روانشناس و جامعه شناس در مورد شوخی های رایج این روزها در فضای مجازی مطلبی را در اینستاگرامش منتشر کرد. فیروزی در این مطلب نوشت:
«شوخی معبری برای خروج از عالم ناخودآگاه و ورود به جهان خودآگاه است. شوخی ها و تکه کلام ها بخشی از فرهنگ عامیانه است. تاثیر پذیری فرهنگ جهانی از مقوله پورن به سال ۱۹۶۰ بر می گردد. سالیانی که مترادف با افول فرهنگ در جهان می باشد.
۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ را می بایست دهه های تبدیل فرهنگ به صنعت و تبدیل صنعت به پورنوگرافی برشمرد. صنعتی که تمامی قوای انسانی را دچار انقلابی شگرف نمود و به صورت انحصاری ساحت انسان را بلعید. قوه باصره و قوه لامسه و قوه شنیداری و قوه چشایی و قوه عاقله پس از انقلاب به صورت مستقیم و غیر مستقیم با پورن به بند کشیده شدند.
یکی با صنعت پورنوگرافی و مخلفاتش، یکی با صنایع آرایشی بهداشتی، یکی با صنعت موسیقی غیر اصیل، یکی با انواع نوشیدنی ها و دیگری با کلابها و صنعت سرگرمی !! تحلیل سختگیرانه ایست اما واقعا غایت تمام این صنایع پورنوگرافی است و استحاله و تنزل انسان به زیر کمر!! حال آن که اساسا تمایز انسان با حیوان، برتری او از کمر به بالا نسبت به حیوان بوده و هست.
پیچش تمام عیار فرهنگ و پورن و شکل گیری مفهوم انقلاب_جنسی بمعنای دگردیسی شگرف در زیست جنسی یعنی شهوانی شدن تمام شئون فرهنگ همچون : ادبیات، سینما، تلویزیون، موسیقی، تئاتر، نقاشی، معماری، فرهنگ عامیانه و...
از همین رو در یک نگاه راهبردی و کلان حتما می بایست نسبت به اتفاقاتی همچون چالش کشیدن شلوار در سطح جامعه حساس بود و مقاومت های فرهنگی لازم را صورت داد! مقاومت هایی مردمی و از جنس فرهنگ! همچون نمونه روسیه. روسیه را در جهان بعنوان جهنم همجنسبازی می شناسند و نکته قابل توجه سرمایه گذاری پوتین بر روی فرهنگ است و این جهنم اساسا بدست مردم برای همجنس بازان ساخته شده است و نه حکومت.
بی ارزش شدن ارزش هایی همچون حیا نقطه سرآغاز پدیدآری تغییرات اساسی در تمامی جوانب زیست انسانی همچون فرهنگ و اقتصاد و سیاست و مذهب می باشد. از دگر سو حیا ارزشی بنیادین در ساختار اجتماعیست که متاسفانه در جامعه ایران عمدتا به مفهومی زنانه و قالب حجاب صرف تنزل داده شده است. این رداکشن نه تنها کارکرد و منظور داعیه دارانش را برآورده نساخته است بلکه در حال ایجاد فروپاشی جنسیتی و نهایتا اضمحلال مفهوم والای مادر نیز می باشد.
مفهوم والای حیا را می بایست جدای از شکل و قالب ، در دل اجتماع نهادینه نمود. چه بسیار زیاد، بد حجاب با حیا و چه بسیار کم، باحجاب بی حیا! بیاید از هویت و فرهنگ ایرانیمان پاسبانی کنیم. غرب نیز واقعا اینچنین نبوده همچنان که آنچنان هم که تصور می کنیم واقعا نیست.»
بیشتر بخوانید
انتهای پیام/