![وضعیت جادهها در امارات بعد از طوفان شن + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/24/19701759_943.jpg)
به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، درست در اوج همهگیری کرونا و در پراضطرابترین روزهای اسفند ۹۸ و فروردین و اردیبهشت ۹۹ که تمام خبرها حول آمار مبتلایان و فوتیهای این بلای عالمگیر میچرخید، یک نفر مدام در فکر ساختن جوکهای جدید برای دستانداختن این ویروس دردسرساز و کمکردن سایه سنگینش از روی زندگی مردم بود. خیلی طول نکشید که فضای مجازی و بهویژه صفحات اینستاگرام پر شد از استوریهای خلاقانه او که سر به سر کرونا میگذاشت و در آن روزهای خاکستری و سراسر نگرانی، لحظاتی لبخند بر لب مردم مینشاند و البته از آموزش و هشدار هم غافل نبود.
در آن میان، همه دنبال پیدا کردن خالق این پستها و استوریهای جذاب بودند و اغلب شگفتزده میشدند وقتی میفهمیدند یک روحانی جوان خندهروی مشهدی پشت تمام این شوخیها با کروناست. حجتالإسلام «محمد فلاح»، فعال فرهنگی و مدرس 35 ساله حوزه و دانشگاه، سالهاست با همین دستفرمان، در جاده ارتباط با مخاطبان جوان حرکت کرده و موفق شده خیلیها – حتی قشر خاکستری - را با خود همراه کند.
بیشتر بخوانید
نمونه استوری های حاج آقا فلاح
در ابتدای شیوع ویروس کرونا، بعضیها با دیدن پستها و استوریهای طنز شما تصور میکردند مثل عدهای که بنا دارند با هر پدیده تلخ و شیرینی در جامعه شوخی کنند، هدف شما هم شوخی صرف و یکجور سرگرمی برای گذران روزهای سخت است. اما یک گشتوگذار سریع در صفحه شما و مرور اجمالی روند استوریهایتان در موضوعات مختلف، نشان میدهد نگاه طنازانه به مسائل، شیوه آگاهانهای است که شما برای ارتباط با مخاطب انتخاب کردهاید. برای شروع گفتوگو، از آن جرقه اول بگویید؛ همان اتفاقی که با وجود فضای سنگینی که در روزهای ابتدایی شیوع کرونا در ایران وجود داشت، باعث شد بهاصطلاح سر شوخی را با کرونا هم باز کنید.
اوایل که بحث شیوع ویروس کرونا مطرح شد و بهمرور کار به تعطیلی دانشگاه و قرنطینه رسید، موج سنگینی در فضای حقیقی و مجازی ایجاد شد و همهجا موضوع کرونا و آمار مبتلایان و فوتشدگان، نقل محافل بود. من بهوضوح در میان اطرافیانم میدیدم خیلیها زندگیشان زیر این موج سنگین اخبار منفی و ناگوار، مختل شدهبود. یکی از دنبالکنندگان صفحهام پیام دادهبود: "حاج آقا! مادرم بهقدری تحتتاثیر خبرهای کرون است که از زندگی سیر شده...".
آن یکی میگفت: "من دارم آخرالزمان را به چشم میبینم. ما هم حتماً جزو قربانیان هستیم. من از آن آدمهای بدشانس هستم. حتماً کرونا میگیرم و حتماً هم میمیرم! " وقتی شرایط را اینطور دیدم، فکر کردم باید برای شکستن این فضای ترس و ناامیدی وارد عمل شوم و از زبان طنز برای تلطیف شرایط کمک بگیرم.
بهاینترتیب، هر روز حدود ۷، ۸ استوری طنز با موضوع کرونا در صفحهام میگذاشتم که بعضیهایش تولید خودم بود و مابقی را هم از منابع دیگر جمعآوری میکردم. باید بگویم آنچه در ادامه اتفاق افتاد، برایم خودم هم غافلگیرکننده بود.
*منظورتان بازخوردهاست؟ مثبت و امیدوارکننده بود یا...؟
وقتی متوجه میشدند اغلب استوریها متعلق به خودم است، تشویقم میکردند و بعد از آن، خودشان هم مواردی را برایم ارسال میکردند تا در صفحهام منتشر کنم. درواقع قصدشان این بود حالا که یک نفر بهطور جدی وارد این حوزه شده و دارد حس خوبی به مردم منتقل میکند، کمک و تقویتش کنند. باقی کاربران هم با بازنشر گسترده پستها و استوریهایم، نشان دادند این شیوه مواجهه با کرونا را پسندیدهاند.
در این میان، نگران بازخورد جامعه پزشکی و کادر درمان نبودید که بهشدت تحتفشار بودند و دغدغهشان، جدی گرفتهشدن خطر کرونا توسط مردم بود؟
- اتفاقاً من در دانشگاه علوم پزشکی مشهد و دانشگاه علوم پزشکی گناباد فعالیت دارم و بر همین اساس، بسیاری از افرادی که با آنها در ارتباط هستم و بسیاری از دنبالکنندگان صفحهام، از دانشجویان پزشکی و کادر درمان هستند، یعنی همان عزیزانی که در خط مقدم مبارزه با کرونا مشغول خدمت بوده و هستند. جالب است بدانید همین بچهها، از مهمترین مشوقان من بودند.
مکرر پیام میدادند که: "حاج آقا! ما این روزهای سخت را با استوریهای بامزه شما سر میکنیم و کلی روحیه میگیریم. اصلاً هر روز اینستاگرام را چک میکنیم ببینیم شما چه استوری جدیدی گذاشتهاید." در میان این واکنشهای مثبت، بعضی از این دوستان یک درخواست هم مطرح میکردند و میگفتند: "در کنار این شوخیهای روحیهبخش، پیامهای آموزشی هم بگذارید و مردم را آگاه کنید." من هم این موضوع را مدنظر داشتم و از گذاشتن استوریهای آموزشی غفلت نمیکردم.
چه اتفاقاتی؟
- من، مدیر فرهنگی مسجد الزهرا (س) در خیابان احمدآباد مشهد (حوالی بلوار وکیلآباد) هم هستم. در این مسجد به لطف خدا و با کمک مردم و همین دوستان مجازی موفق شدیم 40 میلیون تومان ارزاق تهیه کنیم و در قالب 200 بسته 200 هزار تومانی، به خانوادههای دارای بیمار مبتلا به کرونا، نیازمندان آبرومند و کارگران بیکار شده تقدیم کنیم. در این میان، بستهبندی حبوبات این بستهها، توسط بچههای همین صفحه مجازی من انجام شد. یک پست گذاشتم و نوشتم: "باید 600 کیلو حبوبات را بستهبندی کنیم. کی میاد کمک؟" و تعدادی از این دنبالکنندگان عزیز که هیچگونه آشنایی هم با هم نداشتیم، آمدند و زحمت این کار را کشیدند.
در همان روزها، یکی از دنبالکنندگان که همیشه به من لطف داشت، پیام داد و شمارهاش را فرستاد و گفت: "حاج آقا! اگر برای توزیع بستهها به کمک نیاز داشتید، خبرم کنید." اتفاقاً در روز توزیع وقتی یک جای کار گره خورد، یاد او افتادم و تماس گرفتم. وقتی آمد، واقعاً غافلگیر شدم؛ یک آقای ۶۰ ساله در مقابلم ایستاده بود! گفتم: شرمنده، نمیدانستم...وگرنه زحمت نمیدادم. گفت: "به خدا خوشحال شدم تماس گرفتید. هر وقت هر کاری داشتید، روی من حساب کنید."
این هم از آن نکات جذاب کمتر شنیدهشده درباره شماست؟ یعنی حاج آقا فلاح امروز، شخصیت متحولشدهای است که هیچ شباهتی با گذشتهاش ندارد؟
حاج آقا فلاح در پاساژی که سالها قبل، سکوی پرتاب و منشأ تحولش بود
نتیجه آشنایی با آقا هادی و تاثیرگذاری عمیقش بر شما، چه بود؟
حاج آقا فلاح - ایستاده، نفر اول از سمت راست(لباس آبی)- سال اول ورود به حوزه
همین دوستان هم باعث گرایش شما به تحصیل در حوزه شدند؟
اما صحبت پایانی ام در تجلیل از ملت شریف ایران است. مردم ما در آزمونهای متعدد ملی، عیار خود را نشان دادهبودند اما در آزمونهای جهانی، معیار مشخصی وجود نداشت که عملکرد ملت ایران ارزیابی شود. کرونا، با گسترش عالمگیرش، این فرصت را فراهم کرد که عیار مردم ایران به رخ همه دنیا کشیده شود. در آزمون جهانی کرونا، بدون شک مردم ایران، برنده میدان بودند. در شرایطی که مردم و مسئولان اغلب کشورها در مواجهه با تبعات شیوع ویروس کرونا رفتارهای نامناسبی از خود نشان دادند، مردم ما با روحیه همدلی و فداکاری، باز هم به کمک همدیگر آمدند و حماسهای خلق کردند که در تمام دنیا بینظیر بود.
وقتی در بیمارستان امام رضا(ع) حضور داشتم، سری هم به دفتر کمیته خیرین بیمارستان زدم که اگر چیزی لازم دارند، با کمک دوستان و خیران تهیه کنیم. اما برخلاف انتظارم، مسئول کمیته گفت: "کمبودی نداریم. از ابتدای ماجرای کرونا، همه مدام دارند تماس میگیرند برای ارائه کمک. فلان شرکت میگوید: آب میوه تمام 1300نفر پرسنل بخش کرونای بیمارستان با من. آن یکی شرکت میگوید: آب معدنی موردنیاز آنها هم با من. فقط هم شرکتها نیستند. یک نفر تماس گرفت و گفت: این عزیزان مدام با الکل و مواد شوینده سر و کار دارند و پوست دستشان آسیب میبیند. من یک مدل کرم مرطوبکننده مرغوب برای تمام این 1300نفر تهیه کردهام... دیگران هم برای تقدیر از کادر درمان، به قدر وسع خودشان هدایای مختلفی را برای آنها و فرزندانشان میآورند."
خلاصه یادمان نرود که دزدی، اختلاس و فساد اقتصادی در تمام دنیا هست. چیزی که مطمئنم در هیچکجای دنیا پیدا نمیشود، همین مردم مهربانی است که ما داریم؛ مردمی که انسانیت و نوعدوستیشان تازه در دل بحرانها شکوفا میشود. مطمئنم حتی کشورهای اسلامی هم چنین مردمانی ندارند...
منبع: فارس
انتهای پیام/