![نگاهی به ترانههای محمد علی بهمنی که در آهنگهای معروف شنیدهاید](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/11/19773004_966.jpg)
به گزارش خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از ساری ، محل کارش در شهرک صنعتی منصورکنده بابل است، قبل آن در کارگاه کوچکی فعالیت میکرد و با یک شرکت از کشور چین قرارداد ورود تیلرهای کشاورزی را منعقد کرده بود.
پس از چند سال تلاش و واردات تصمیم گرفت تیلرهایی با ساخت ایرانی تولید کند و از تمام تجربیات خود در این راه استفاده کرد.
تلاشهای شبانه روزی آقای رجب پور این تولید کننده تیلرهای کشاورزی به هر حال به ثمر نشست و حالا ۴۰ درصد قطعات تیلر را در داخل کشور تامین میکند.
رجب پور تولید کننده تیلر کشاورزی در گفت و گو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از ساری ، میگوید: اولین قطعهای که بومی سازی کردم لاستیک تیلر بود و به تولید لاستیک داخل کشور اعتماد کردم.
او افزود: ذره ذره قطعات بیشتری از تیلر را از داخل کشور تهیه کردم و این قطعات تا امروز به ۴۰ درصد رسیده است.
رجب پور گفت: با کمی تحقیق و بررسی متوجه شدم که میتوان از ظرفیتهای داخل استان و شهرمان استفاده کنیم و با کارخانههای تولید فرمان شاسی، توپی، رینگ چرخ، تسمهها و سیم قرارداد بستم.
این تولید کننده تیلر کشاورزی افزود: ۱۲ نفر به صورت مستقیم و ۱۰۰ نفر به صورت غیر مستقیم با مجموعه ما همکاری میکنند و ۵ پیمانکار قطعی هم مدام با ما فعالیت میکنند.
رجب پور تولید کننده تیلر کشاورزی عکس هایش با چشم بادامیهایی که روز با آنها به عنوان واسطه و وارد کنند همکاری میکرد نگاه میکند و میگوید: آینده را روشنتر از حالا میبینیم و اگر به ما اعتماد شود میتوانیم ۱۰۰ درصد قطعات تیلر را در داخل کشور تولید کنیم.
او افزود: با بومی سازی کردن ۴۰ درصد قطعات تیلر در مجموعه ما از خروج ۲۳۰ میلیون دلار ارز جلوگیری میشود و تصمیم داریم تا سال ۱۴۰۰، ۷۵ درصد تیلرها را بومی سازی کنیم.
رجب پور گفت: هر روز و هر ماه قطعات جدید ایرانی در این تیلرها استفاده میکنیم و شرکت ما با ۵ کارگاه سازندگان داخل کشور قرارداد دارد آنها برای ما قطعات یدکی میسازند.
این تولید کننده تیلر کشاورزی افزود: محصول تیلر خود را در ۳۰ نمایندگی کشور برای برنج، باغبانی و کشت زعفران به فروش میرسانیم.
رجب پور تولید کننده تیلر کشاورزی گفت: همه دغده من بومی سازی داخلی بود و از کشاورزان کشور که محصول ما را میشناسند و از کشاورزان میخواهیم به فکر محصولات ایرانی باشند.
او افزود: هدف اصلی ما کیفیت کار است تا کشاورزان با خرید کالای ایرانی و اعتماد به محصولات ایرانی جوانهای بیشتری را مشغول به کار کنند.
رجب پور گفت: کیفیت محصولات ما از کیفیت برندهای خارجی بهتر است و هر چه بیشتر محصول تولید کنیم ارز کمتری از کشور خارج میشود.
رجب پور تولید کننده تیلر کشاورزی میگوید: با اینکه واردات درآمد خوبی برایم داشت، ولی با این حال همیشه آرزو داشتم محصول ایرانی تولید کنم و جوانان این مرز و بوم از جمله فرزندان خودم را به کار بگیرم تا بیکاری رنگ ببازد.
او افزود: از زمان جوانی به فکر محصول داخل کشور بودم و امروز با سابقهای که داشتم به این نقطه رسیدم.
رجب پور گفت: در ابتدای کار قطعه ساز بودم و همیشه با شرکتهای متفاوت قطعات قرارداد میبستم تا اینکه به فکر ساخت ماشین کشاورزی افتادم و خوشحالم از اینکه امروز به این نقطه رسیدم.
یکی از کارگان واحد تولیدی ساخت تیلر در گفت و گو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از ساری ، میگوید: کیفیت تیلرهای تولیدی ما آنقدر خوب است که مرکز مکانیزاسیون وزارت جهاد کشاورزی از محصولات ما حمایت کرده و آنها را به کشاورزان پیش فروش میکند.
او افزود: روز اولی که این واحد تولیدی شکل گرفت ۲ نفر در اینجا کار میکردیم و هر روز که قطعه جدیدی از داخل کشور به این تیلرها اضافه میشد، یک کارگر هم به این مجموعه اضافه میشد.
یکی دیگر از کارگران این واحد تولیدی گفت: اگر روند اضافه شدن قطعات تولید داخل ادامه داشته باشد تعداد بیشتری از کارگران در اینجا مشغول کار میشوند و تولید محصول هم افزایش مییابد.
او افزود: تیلرهایی که در این مجموعه تولید میشوند از کیفیت بالایی برخوردار هستند و تا به حال هیچ نارضایتی از طرف خریداران نداشتیم.
صادقی یکی از کشاورزان مازندرانی که از رجب پور تیلر کشاورزی خریده است، میگوید: به مدت سه سال است که یک دستگاه تیلر کشاورزی خریدم و از آن کیفیت آن بسیار راضی هستم.
او افزود: اینکه این تلیرها تولید داخل است به نفع ما بوده و در صورت بروز مشکلات احتمالی آن را با تولیدکننده در میان میگذاریم.
برای اینکه به اهداف خود در زندگی دست یابیم باید قدری تلاش کنیم، مانند این تولید کننده که نشان داد که فاصله واردات تا تولید چندان زیاد نیست، فقط کمی همت و پشتکار لازم است.
گزارش از سیده حکیمه موسوی ازنی
انتهای پیام/ م
چندروزه میرسه دستمون؟