![آرزوی بزرگ زهره حمیدی + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754468_259.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه اخبار داغ گروه فضای مجازی باشگاه خبرنگاران جوان، داستان زندگی شهدای مدافع حرم مثل سایر شهدا شنیدنی و قابلتأمل است و مرور خاطرات آنها برای پدر و مادر شهدا تنها دلخوشی و تسکیندهنده درد دوری و دلتنگی از فرزند است.
به گفته حسن بیات پدر شهید مدافع حرم محمدرضا بیات، محمدرضا متولد 7 بهمن سال 1365 در محله خزانه شهر تهران است و فرزندی خوش اخلاق، مهربان، آرام و ساکت برای خانواده خود بوده است. به گفته وی محمدرضا در حدود پنج یا شش سالگی در مسجد امام خمینی(ره) با فضای دینی انس گرفت و آشنا شد.
این پدر شهید در گفتگو با رسانههای خبری از علاقه وافر محمدرضا به مداحی از کودکی و مشارکت و کمک به انجام امور مسجد مثل بر پا کردن ایستگاههای صلواتی و انجام سایر کارهای فرهنگی سخن گفته است.
سرانجام محمدرضا در تاریخ 24 فروردین سال 94 به همراه تعدادی از رزمندگان فاطمیون در منطقه العیف به شهادت رسیده و به همراه همان همرزمان خود همچنان جاویدالاثر است. آنطور که پدر این شهید مدافعحرم گفته، آرزوی دیرینه محمدرضا این بود که در راه اسلام به شهادت برسد و هیچ نشانهای از پیکرش نماند، این را بارها گفته بود تا همانند حضرت زهرا (س) مزاری نداشته و گمنام بماند.
به تازگی پیکر چندین تن از شهدای تازه تفحص شده به معراج الشهدای شهر تهران منتقل شده و پدر شهید مدافعحرم محمدرضا بیات نیز مثل سایر مردم به استقبال این شهدای گمنام رفته است.
در ادامه این خبر تصویری از دست نوشته پدر شهید مدافع حرم "محمد رضا بیات" بر تابوت شهدای تازه تفحص شده در معراج شهدا را مشاهده میکنید.
انتهای پیام/
محمدرصا جان
روحشون شاد که خیلی مدیونشونیم