![ماجرای ویدئوی پربازدید فضای مجازی از ۷ خورشید چه بود؟ + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/3/19741463_962.jpg)
پوریا بهرادکیان منتقد و کارشناس سینما، در گفتگو با خبرنگار حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ در خصوص اهميت صیانت از آثار فرهنگی و هنری گفت: زمانی که سخن از صیانت آثار هنری در کشور ما به میان می آید، همه به سراغ دستگاههای نظارتی و قانون گذار می روند و از مسئولان انتظار دارند با تصویب قوانین بازدارنده و سختگیرانه، مسیر کپی کاری های غیرقانونی را مسدود کنند و ناجی آثار فرهنگی و هنری باشند؛ اما در اين ميان نقش مردم چه می شود؟ پاسخ به این سوال می تواند برای یافتن یک راه حل کاربردی مفید واقع شود.
وی در ادامه درخصوص کپی رایت آثار فرهنگی اظهار داشت: در اصل، ما پیش از آنکه در کشور به سراغ وضع قوانین سلبی در حوزه حمایت از قانون کپی رایت برویم، تا چه اندازه به فرهنگ سازی در این حوزه توجه کرده ایم. جز این بوده که معمولا از چند هنرمند شناخته شده دعوت کردیم تا در ویدئوهایی چند ثانیه ای از مردم خواهش کنند، برای توسعه چرخه تولیدات فرهنگی، فیلم های سینمایی و سایر آثار سمعی و بصری هنری را کپی نکنند؟ اصولاً چرا ما عادت کرده ایم که یک جوالدوز به دست گرفته و نقص ها و مشکلات دستگاههای فرهنگی و نظارتی را نشانه برویم، اما هیچ وقت رفتارهای غلط اجتماعی خودمان را نقد نمیکنیم؟ کدام تولیدکننده حاضر است کالای خود را به صورت رایگان و یا با بهایی بسیار کمتر از قیمت واقعی محصول به بازار عرضه کند که ما نسبت به تولیدات فرهنگی و هنری کشورمان و سرنوشت سرمایه گذاران این بخش تا این حد بی مسئولیت هستیم؟ پاسخ روشن است، جامعه ما ارزش واقعی تولیدات هنری داخلی را درک نکرده و از این رو در فقدان چنین تولیداتی احساس خطر هم نمی کند.
بهرادکیان در خصوص همه گیر شدن این فرهنگ تصریح کرد: سال ها قبل پلیس راهنمایی و رانندگی در اقدامی هدفمند و با کمک رسانه های ارتباط جمعی بستن کمربند ایمنی برای سرنشینان خودرو را امری حیاتی و مهم جلوه داد و آثار سوء استفاده نكردن از کمربند ایمنی در تصادف های جاده ای را به مردم نشان داد و استفاده از کمربند ایمنی از یک هنجار به فرهنگی همگانی تبدیل شد و جنبه ای فراگیر یافت. در زمینه رعایت قانون کپی رایت و کپی نکردن آثار هنری نیز باید محتوای فرهنگی بیشتری تولید شود و با کمک رسانه ها ابعاد گوناگون اهمیت توجه به تولیدات داخلی و آثار منفی بی توجهی به چرخه اقتصادی تولیدات هنری را طرح کرد تا جامعه نسبت به اتفاقی مثل صیانت از آثار هنری از مرحله هنجار عبور کرده و به صورت یک باور فراگیر و عرف اجتماعی آن را مورد توجه قرار دهد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: تا زمانی که زیرساخت های فرهنگی لازم را در یک ساختار اجتماعی بنا نکرده و جامعه را نسبت به تولیدات فرهنگی و هنری مسئولیت پذیر نکنیم، قطعا هیچ عاملی نمی تواند آثار سوء کپی کاری های غیرقانونی و تبعات قاچاق آثار هنری بر جامعه و فرهنگ یک ملت را کاهش دهد و در چنین شرایطی، قانون ما بیش از آنکه جنبه اصلاحی و ارشادی داشته باشد، به قانون گریزی ها و دورزدن قوانین از طرق مختلف منجر و برای فرهنگ کشور هزینه ساز خواهد شد.
انتهای پیام/