![اولین گوشی کاملا بدون دکمه شیائومی رؤیت شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/17/19794298_699.jpg)
به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ مرحوم حجة الاسلام آقای شیخ علی کاشانی می گوید: «یک شب در اطاق پذیرائی مرحوم آیت الله کوهستانی در کوهستان مشغول نماز مغرب شدم، دیدم حضرت بقیّة الله (ارواحنا فداه) تشریف آوردند ودر گوشه اطاق پشت به قبله به نحوی که من در نماز صورت مبارکشان را می دیدم نشسته اند.
من با خودم فکر کردم که اگر نماز را بشکنم وعرض ادب به محضر مقدّسشان بکنم شاید از این عمل من، خوششان نیاید وقبل از آنکه متوجّه ایشان بشوم تشریف ببرند، پس چه بهتر نمازم را نشکنم که اگر اراده فرموده باشند من با ایشان حرف بزنم، تا بعد از نماز صبر میفرمایند.
نماز را خواندم. در بین نماز بعضی از جملات را حضرت با من می گفتند، مخصوصاً جمله «یا مَنْ لَهُ الدُّنْیا وَالْآخِرَة اِرْحَمْ مَنْ لَیْسَ لَهُ الدُّنْیا وَالْآخِرَة» را که در سجده آخر چون با حال بهتری میخواندم امام هم آن را مکرّر با توجّه وحال بیشتری اداء میفرمودند ولی به مجرّدی که میخواستم سلام نماز را بدهم حضرت ولیّ عصر (صلوات الله علیه) رفتند.
شهید هاشمی نژاد میگوید: «شبی مرحوم استادم «شیخ علی کاشانی فریدةالاسلام» در ایوان اطاق فوقانی که در قم برای زندگی اجاره کرده بودیم، رو به حیاط منزل ایستاده بود وحضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) را با زیارت «آل یس» زیارت میکرد وبا آن حضرت مناجات می نمود. من هم در کنار او منقل آتش را برای کُرسی درست میکردم، یعنی آتش را باد می زدم تا برای زیر کرسی آماده شود. ناگهان دیدم مرحوم استاد تکانی خورد وحال توجّه اش، بیشتر شد وگریه اش شدّت کرد.
من سرم را بالا کردم تا ببینم چه خبر است، با کمال تعجّب دیدم: «حضرت بقیّةالله (ع) در میان زمین وآسمان مقابل استادم ایستاده وبه او تبسّم می کند ومن در آن تاریکی شب، تمام خصوصیّات قیافه وحتّی رنگ لباس آن حضرت را می دیدم». سپس سرم را پائین انداختم باز دو مرتبه وقتی سرم را بالا کردم آن حضرت را با همان قیافه وهمان خصوصیّات دیدم. بالأخره چند بار این عمل تکرار شد ودر هر مرتبه جمال مقدّس آن حضرت را مشاهده می کردم، تا آنکه در مرتبه آخر که سرم را پائین انداختم متوجّه شدم که استادم آرام گرفت.
وقتی سرم را بالا کردم وبه طرف آن حضرت نگاه نمودم دیگر آن آقا را ندیدم معلوم شد که مناجات استادم با رفتن آن حضرت تمام شده است. وقتی من واستادم پس از این جریان در میان اطاق، زیر کرسی نشسته بودیم، استادم به گمان آنکه من چیزی ندیده ام می خواست موضوع را از من کتمان کنند.
من ابتداء به او گفتم: «استاد! شما آقا را به چه لباسی می دیدید؟» او با تعجّب از من سؤال کرد وگفت: «مگر تو آن حضرت را دیدی؟!» گفتم: «بلی! با لباس راه راه وعمّامه ای سبز وقیافه ای جذّاب که خالی در کنار صورت داشت» وخلاصه آنچه از خصوصیّات در آن حضرت دیده بودم به او گفتم واو مرا تصدیق کرد وتشویق نمود وخوشحال شد که من لیاقت ملاقات با آن امام معصوم (ع) را پیدا کرده ام».
انتهای پیام/
اگر می خواهید به دیدار حضرت نائل آیید راه آن ترک گناه است .ومنتظر واقعی آن کسی است که منتظر جان فشانی و شهادت است که شهدای عزیز ما از این نوع بودند .
اللهم عجل لولیک الفرج مولانا
این آیه ای که میخونید "امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء" امام صادق ع میفرماید مراد از مضطر در این آیه پسر من مهدی است. میفرماید اون شب جمعه ی آخری که بناست فرداش بیاد اون شب جمعه رو میاد مسجد کوفه ، نماز مغرب و عشاء اش رو میخونه، بعد از نماز عشاء انقدر دل پسرم درد دارد که صورتشو میزاره رو خاک، از بعد از نماز عشاء تا طلوع فجر، این چند ساعت ، هی اشک میریزد و داد میزند و میگوید:امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء. طلوع فجر که میشه جبرئیل میاد بشارت فرج میده آقا پاشو!
کجا میاد؟
میاد مکه. پشت به دیوار کعبه میدهد، صدایی میزند که صداشو عالم میفهد، صدا میزند: الا یا اهل العالم انا مهدی!
اللهم عجل لولیک الفرج
//گزیده ای از سخنرانی مرحوم کافی//
یا صاحب الزمان عج الله تعالی فرجه الشریف
یا مولای یا صاحب الزمان ادرکنی
یا مولای یا صاحب الزمان اغثنی
یا مولا به حق جد و جده ات عنایتی رو زندگی من گرفتار داشته باش.
مومنین برای من گرفتار در این روز عزیز دعا کنید.
برای رفع گرفتاری این بنده حقیر دعا کنید
اى جانشين حسن، اى يادگار شايسته، اى پايدار مورد اميد، اى مهدی اى فرزند فرستاده خدا، اى حجّت خدا بر بندگان، اى آقا و مولاى ما، به تو روى آورديم و تو را واسطه قرار داديم و به سوى خدا به تو توسّل جستيم، و تو را پيش روى حاجاتمان نهاديم، اى آبرومند نزد خدا، براى ما نزد خدا شفاعت كن.
مومنین برای من گرفتار در این روز عزیز دعا کنید.