![پرچم یا امالبنین در المپیک توکیو در دستان بیت سیاح + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/18/19800675_255.jpg)
به گزارش گروه ورزش باشگاه خبرنگاران جوان جابه جایی بین دو عرصه فوتبال و هنر یک طرفه می باشد و این بازیکنان فوتبال هستند که به امید درخشش در سینما وارد آن می شوند. اگر چه تعداد فوتبالیست هایی که به عرصه هنر روی می آورند کم است اما تعدادی از آنها توانایی و استعداد سوپر استار شدن را دارند. هر چند اکثر آنها حضور کوتاه و ناموفقی در هنر داشته اند.
شاید یکی از مهمترین علت های حضور بازیکنان فوتبال در عرصه های خوانندگی و بازیگری علاقه آنها برای مشهور ماندن باشد.
می توان گفت تعداد زیادی از فوتبالیست هایی که به هنرپیشگی یا خوانندگی روی آورده اند تجربه موفقی در این زمینه ندارند. اما تعداد انگشت شماری از آنها هم هستند که حضوری چشمگیر در این عرصه را در کارنامه خود ثبت کردند.
زنده یاد ناصر حجازی یکی از بازیکنان محبوب آبی پوشان پایتخت می باشد که با توجه به چهره مناسب و قد و قامت خوبش، بارها مورد توجه تهیه کننده های مختلف قرار گرفت اما او هیچگاه پیشنهاد آنها را برای هنرپیشگی قبول نکرد.
عزیز اصلی یکی از بازیکنان خوب پرسپولیس و پیکان در نیمه دوم دهه 40 می باشد که در اوج دوران فوتبالیش به هنرپیشگی روی آورد.
وی نحوه ورودش به سینما را اینطور روایت می کند: «در آن زمان دوبلرها در خانه خود دوره می گذاشتند و از هنرپیشه ها - خواننده ها- فوتبالیست ها و ... هم دعوت می کردند. من هم آنجا با آنها آشنا می شدم ولی مرحوم ساموئل خاچیکیان به من گفت: عزیز تو چهره و حرکاتت جان می دهد برای سینما. حرکاتت را در خلال بازی دیدم و خوشم آمد. به این طریق او به من پیشنهاد بازی در فیلم (بی عشق هرگز) را داد. من هم از خدا خواسته از جایی که علاقه داشتم قبول کردم. او هم نامردی نکرد و در اولین فیلم یک نقش منفی به من داد».
عزیز اصلی در فیلم های بی عشق هرگز، خداحافظ تهران ، مامور دو جانبه ، پلی به سوی بهشت ، کشتی نوح ، تونل و پنجه آهنین بازی کرده است. قابل ذکر است عمر فوتبالی وبازیگری عزیز اصلی هم زمان به پایان رسید.
علی پروین در اوج مربیگری خود و درست زمانی که با پرسپولیس در حال کسب رکورد های مختلفی بود به بازیگری روی آورد و به پیشنهاد علی اکبر ثقفی در فیلم فوتبالیست ها نقش خودش را بازی کرد اما این فیلم یکی از ضعیف ترین فیلم های آن زمان انتخاب شد تا علی رغم موفقیت در فوتبال، پروین درخششی در بازیگری نداشته باشد.
علی انصاریان یکی از بازیکنانی است که گاه و بیگاه به عرصه سینما وارد می شد او در فیلم های زیر آسمان شهر و خانه اجاره ای بازی کرده است اما حضور حرفه ای او در مقام تهیه کننده و بازیگر به فیلم کلاف باز میگردد که از شبکه نمایش خانگی پخش می شد. بعد از فیلم کلاف او دومین فیلم خود را با نام سوختن به کارگردانی بهرنگ توفیقی تجربه کرد.
پژمان جمشیدی بازیکنی است که با وجود سابقه 5 ساله حضور در پرسپولیس هیچ وقت نتوانست تبدیل به ستاره شود. او چند سال پس از دوران فوتبالیش اولین حضور جدی خود را به عنوان بازیگر در سریال پژمان تجربه کرد. هرچند عده ای معتقد بودند این سریال پایان کار اوست اما بازی حیرت انگیزش در سریال سروش صحت موجب شد به بازیگر موفقی تبدیل شود .وی در سینما حضوری کوتاه در فیلم «آتش بس 2» را تجربه کرد اما پژمان در فیلم خوب بد جلف که نقش اصلی را بازی کرد ،بسیار خوش درخشید و این فیلم یکی از پر فروش ترین فیلم ها در پرده سینما شد. در حال حاضر هم عهده دار نقش اصلی سریال جدید مهدی کرم پور با نام «سال های ابری» است.
نیما نکیسا در زمانی که فوتبال بازی می کرد و در درون دروازه می ایستاد، خیلی اهل شو و نمایش بود. هنوز دایوهای نمایشی او را در بازی های پرسپولیس به یاد دارند؛ دروازه بانی که شاید خیلی ها معتقد بودند برای دوربین ها بازی می کند. او بعد از دوران بازنشستگی اش از فوتبال، خیلی علاقمند به حضور در عرصه های هنری بود. مدت زمانی به کار خوانندگی پرداخت و سرانجام در سال 1388 در فیلم «مامان بهروز منو زد » نقش مربی فوتبال را ایفا کرد.
احمدرضا عابدزاده درست در اوج محبوبیت و زمانی که کاپیتان تیم ملی و پرسپولیس بود وارد سینما شد. همان روزهایی که خیلی ها فقط به عشق بازی عابدزاده به استادیوم می رفتند و «عقاب آسیا با ماست...» شعار ثابت استادیوم ها در زمان بازی های پرسپولیس و تیم ملی بود.
او سال 1379 به پیشنهاد دفتر محسن وزیری برای بازی در فیلم ازدواج غیابی پاسخ مثبت داد. در این سال به خاطر حضور ایران در جام جهانی و بازی های خاطره انگیز تیم ملی، فوتبالیست ها در اوج محبوبیت قرار داشتند و به همین دلیل سینما درصدد استفاده از محبوبیت آنها برای جذب مخاطب بود که در این میان عابدزاده همانطوری که در فوتبال یک یاغی به تمام معنا بود، در سینما هم این خصلتش را کنار نگذاشت. فیلمبرداری «ازدواج غیابی» از نیمه گذشته بود که با کارگردان و تهیه کننده دچار چالش شد. اختلاف آنها به قدری بالا گرفت که عابدزاده با وجود اینکه هنوز سکانس هایی از این فیلم باقی مانده بود، از پروژه کنار کشید. قهر او موجب شد تا مدتی فیلمبرداری متوقف شود و کاظم معصومی هم متعاقب آن از کارگردانی کار انصراف دهد. تولید فیلم بعد از چندین ماه توقف از سر گرفته شد و خود وزیری بدون حضور کارگردان و نقش اول فیلمش احمدرضا عابدزاده، سر و ته فیلم را جمع کرد.
ازدواج غیابی با همه این مشکلات آماده نمایش شد اما سرد شدن تب فوتبال در جامعه از یک طرف و ضعف مفرط فیلم از سوی دیگر موجب شد تا این فیلم شکستی مفتضحانه در گیشه داشته باشد.
عابدزاده بعد از جار و جنجال هایش در این فیلم، دور سینما را خط کشید. البته گفته می شد بدقلقی های عقاب در زمان تولید آنچنان در آن سال ها در سینما سر و صدا راه انداخت که خود سینماگران پیش از آنکه عابدزاده بخواهد دور سینما را خط بکشد، دور او را خط کشیدند تا به این ترتیب «ازدواج غیابی» به اولین و آخرین تجربه بازیگری این دروازه بان محبوب تبدیل شود.
مجتبی جباری نه به عنوان بازیگر و نه به سودای بازیگر شدن بلکه برای انجام یک کار فرهنگی به عنوان تهیه کننده و سرمایه گذار وارد سینما شد و در سال 1392 با سرمایه گذاری روی فیلم «وقت داریم حالا» به کارگردانی عبدالرضا کاهانی وارد سینما شد. کاهانی «وقت داریم حـالا» را با سرمایه گذاری مجتبی جباری در فرانسه ساخت. فیلمی که خیلی زود اکران خود را در سینماهای این کشور آغاز کرد. بعد از تولید این فیلم، جباری که علاقه خاصی به فیلم های کاهانی دارد، روی تازه ترین ساخته او هم سرمایه گذاری کرد و به عنوان تهیه کننده فیلم سینمایی «استراحت مطلق» استارت زد. این فیلم برای نمایش در جشنواره سی و سوم فیلم فجر آماده شد.
کریم باقری در سریال در مسیر زاینده رود تجربه ناموفقی را برای خود رقم زد قهرمان این سریال همانطوری که خاطرتان هست، یک فوتبالیست به ظاهر مشهور بود که مرتکب قتل می شود. کریم در این سریال در نقش خودش بازی می کرد. او در یکی از قسمت ها به دیدار همین فوتبالیست مشهور که اشکان خطیبی نقش آن را بازی می کرد ،می آید و به او که به خاطر انجام قتل دچار افسردگی شده دلداری می دهد. بازی باقری در این سکانس ها رضایت بخش نبود.
علیرضا واحدی نیکبخت هم با سریال «زیر آسمان شهر» شانس خود را یکبار برای بازیگری امتحان کرد اما موفقیتی در پیش نداشت. نیکبخت در دنیای حرفه ای فوتبال هم جزء بازیکنان جنجالی بود و با انتقالش از استقلال به پرسپولیس در سال 1385 باعث سر و صدای زیادی در کشور شد.
جواد زرینچه کاپیتان دهه 70 استقلال هم با بازی در فیلم «مثلث آبی» نامش در ردیف فوتبالیستهایی قرار گرفت که روی پرده سینما رفتهاند.
شاید مهدی امیر آبادی آخرین فوتبالیستی باشد که به بازیگری روی آورده است. امیر آبادی در مجموعه تلویزیونی آخرین بازی به عنوان بازیگر حضور پیدا کرد. این مدافع استقلال در این سریال نقش یک بازیکن فوتبال را بازی می کند.
«همیشه دوستانم میگفتند که صدایم خوب است و من هم به خودم قبولاندم که میتوانم خواننده خوبی باشم» این را مهرداد میناوند میگوید. او هم در کنار نکیسا دومین فوتبالیستی است که رو به خوانندگی آورده است . کلیپ «مادر» با صدای میناوند چند سال پیش از تلویزیون ایران پخش شد و مورد استقبال قرار گرفت. او پس از خداحافظی از فوتبال این روزها به طور جدیتر وارد عرصه موسیقی شده هر چند تلاشهای او برای به بازار فرستادن اولین آلبومش به نام «تکستاره» تاکنون بینتیجه بوده است.
بختیار رحمانی بازیکن سابق استقلال ، هم از دیگر فوتبالیست هایی بود که به عرصه خوانندگی قدم گذاشت. وی که اهل منطقه سرپل ذهاب است ، تکآهنگ «سفر کردی» را به زبان کردی روانه سایتهای اینترنتی کرده است.
شیث رضایی بازیکن سابق تیم فوتبال پرسپولیس و تیم ملیهم به عرصه خوانندگی علاقه زیادی دارد. او در دی ماه سال 94 به آرزوی خود رسید و اولین آهنگ خود را وارد بازار کرد. آخرین آهنگ وی با نام حباب تیر ماه 96 منتشر شد.
البته در بین فوتبالیست ها کسانی هم بودند که به سینما علاقه داشتند اما هیچ گاه پا به این عرصه نگذاشتند. علی کریمی ، علی دایی و مهدی مهدوی کیا از جمله این فوتبالیست ها هستند که بارها در موقعیت های مختلف علاقه خود را به سینما نشان داده اند.
انتهای پیام/