![آرزوی بزرگ زهره حمیدی + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/6/19754468_259.jpg)
به گزارش حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از روابط عمومی فیلم سینمایی «نفس»؛ به دنبال حذف شدن دو فیلم از میان نامزدهای بخش بهترین فیلم نوزدهمین جشن خانه سینما، محمد حسین قاسمی یادداشتی نوشت و نسبت به حواشی آن واکنش نشان داد.
به نام خدا
خبر کوتاه بود:
فیلم های «نفس» و «برادرم خسرو» از رقابت در بخش بهترین فیلم جشن خانه سینما حذف شدند.
چرا؟ چون هیچ کدام از این دو فیلم، کاندیدای بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه نشده اند و این در حالی است که به عنوان نامزد بهترین فیلم از سوی صنف محترم تهیه کنندگان سینما انتخاب شده اند.
اتفاقاً این نکتهای بود که مدام از سوی اهالی سینما و منتقدان فهیم از من پرسیده میشد که فیلم «نفس» در 10 بخش این جشن کاندیداست؛ ولی چرا در رشته های کارگردانی و فیلمنامه کاندیدا نیست؟ و مگر کارگردانی همین خروجی خوب بخش های مختلف فیلم نیست؟...
اما گویی تعریف کارگردانی در حال دگرگون شدن است!!!
نمی توانم از یاد ببرم که نظیر همین ماجرا برای فیلم «شیار 143» هم رخ داد و...
به نظر می رسد این دیده نشدن اتفاقی است که برای اکثر زنان ایرانی در اغلب کسوتها از سوی هم صنف هایشان رخ میدهد؛ آنان زنان را نمیبینند یا دقیقتر بگویم: نمی خواهند ببینند.
سینما هم گویا از این ماجرا مستثنی نیست. نرگس آبیار برای فیلم هایش و علی الخصوص فیلم سومش «نفس» از جشنواره های مهم بین المللی، جایزه کارگردانی می گیرد؛ اما در کشورش برای این فیلم ها حتی در این رشته کاندیدا هم نمی شود و کارگردانی فیلم «نفس» که به زعم بسیاری از منتقدان درخشان و خلاقانه است، نادیده گرفته می شود. بی توجهی به فیلم «ویلایی ها» ساخته منیر قیدی نیز مصداقی از این ماجراست. در دو سال گذشته با دو فیلمساز زن کار کردهام که هر دو به عنوان خالق اثر در جشنواره های خارجی مورد اقبال بودند؛ اما در جشنواره های داخلی خیر (نرگس آبیار و مرجان اشرفی زاده).
من به عنوان یک تهیه کننده از حذف فیلم «نفس» از بخش رقابت بهترین فیلم بی نهایت گله مندم؛ اما پیش از آن اجازه بدهید به عنوان یک مرد و یک ایرانی و یک انسان از این اجحاف مکرر در حق زنان شکوه کنم. به زعم بنده مشکل این است.
جالب تر آنجاست، یک خبرگزاری خاص نیز که احتمالاً با خانه سینما و نگاه مستقل بنده مشکل داشته به هم صنف هایم تهمت «لابیپذیری» و «رانت» زده است. این خبرگزاری بداند و به زعم من هم خوب می داند که نه من به خود اجازه چنین کاری را می دهم و نه در مورد هم صنف هایم چنین تصوری می توان داشت... و توصیه برادرانه من به آن خبرگزاری و امثال آنها این است که شما اگر برای آثار انقلابی و جنگ و خانواده با نگاه مستقل، رویه حمایتی ندارید پس حداقل اخلاق را رعایت کنید...
مرا خوب می شناسید و می دانید که در مقابل موضوعاتی مشابه این، منفعل نمی مانم اما این بار، به دلیل احترام به خانه خانواده ام سینما و جشن آن، منتظر تدبیر مناسب دبیر آن می شوم.
در پایان هم متذکر میشوم که اولاً به آیین نامه جشن خانه سینما احترام می گذارم و ثانیاً همه اعضا و عوامل «نفس» عضو یک خانواده هستند و هر کدام دیده شوند فیلم نفس دیده شده است.
برای خانواده سینمای ایران بهترین ها را از خداوند متعال خواستارم.
محمد حسین قاسمی
شهریور 1396
روابط عمومی فیلم سینمایی «نفس»
انتهای پیام/