![ماجرای ویدئوی پربازدید فضای مجازی از ۷ خورشید چه بود؟ + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/3/19741463_962.jpg)
به گزارش حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان به نقل از ستاد خبری ششمین جشنواره فیلم شهر؛ سعید عقیقی عضو هیئت انتخاب بخش بینالملل جشنواره فیلم شهر درباره آثار ارسال شده بخش بینالملل جشنواره فیلم شهر اظهار کرد: با توجه به اینکه جشنواره موضوعی است، محدودیت بسیاری برای برگزار کنندگان در بخش بینالملل ایجاد شده است و انتخاب را سخت میکند. مسلما تفاوتهایی میان فیلمها و کاستیهایی در انتخاب آنها وجود دارد زیرا این نوع فیلمها مختص جشنواره ساخته نشده است.
عضو هیئت انتخاب بخش بینالملل جشنواره فیلم شهر ادامه داد: در واقع جشنواره فیلم شهر سعی دارد دایره امکانات و ظرفیتهای خود را وسیعتر کند و جایی برای فیلمهای بینالملل باز کند، البته به اعتقاد من رخداد هر جشنوارهای در کشور باعث ایجاد فضای فرهنگی میشود که این حرکت خود به خود مثبت است.
عقیقی به ضرورت برگزاری جشنوارهها در کشور اشاره کرد و گفت: حقیقت امر این است که اگر تمام جشنوارهها در هم ادغام شوند، چه از لحاظ بودجه و چه از لحاظ هماهنگی نیروهای سرمایهگذار (کسانی که در این سیستم برنامهریزی میکنند) میتوانیم جشنواره موضوعی گستردهای داشته باشیم به نوعی بازخورد خوبی دریافت خواهیم کرد. من همیشه در تمام جلسات نقد این مثال را میزنم که بهتر است به جای اینکه دو هزار دکه داشته باشیم پنج کمپانی داشته باشیم. این کمپانی باعث میشود ارتباطات بینالمللی درستی داشته باشیم و ظرفیتهای بیشتری از نیروی انسانی و سرمایه کاری را به کار بگیریم و بازده بیشتری دریافت کنیم.
این فیلنمامهنویس درباره ارزیابی آثار بخش بینالملل جشنواره فیلم شهر، تصریح کرد: به اعتتقاد من ارزیابی آثار بینالملل خیلی پیچیده است باید با دقت تمام داوری شود که چه نوع فیلمهایی قابل نمایش هستند! یا این فیلمها به لحاظ کیفی چه ارزشی دارند! یا این نوع فیلمهای بینالملل با فرهنگ ما همخوانی دارد و مناسب نمایش دادن در ایران هست یا خیر.
به گفته عقیقی، از سختترین تصمیمات برای انتخاب اثر بخش بینالملل این است که گاهی با این موضوع مواجه میشویم که کارگردانان خارجی به مسائلی توجه دارند که امکان دارد آن مسئله دغدغه فرهنگی ما نباشد. در درجه بعد هماهنگی موضوع و فرم بسیار مهم است، که به اعتقاد من قدم اول در فیلم پرداخت «فرم» است، یعنی اگر فیلمی به لحاظ فرم خوب باشد قابلیت این را دارد که در جشنواره اکران شود.
وی به مشکلات ساخت فیلم در زمینه شهری اشاره کرد و گفت: در ایران ساخت فیلم با موضوع شهر سخت، طاقت فرسا و مشکل است، زیرا هیچ دکور تخصصی در این زمینه نداریم و همه فضاها باید فضای واقعی شهر باشد. در عین حال امکانات فیلمبرداری بسیار کم است. هماهنگی نیروهای که میتوانند در بحث امنیت گروههای فیلمبرداری و گرفتن نماهای مناسب کمک کنند، خیلی ضعیف است. اتفاقی که در این فیلمها میافتد این است که شهر معضلات بسیاری دارد و این معضلات اگر جنبه اجتماعی داشته باشد این ایراد را به آن وارد میکنند که تلخیهای جامعه را نشان میدهد .
عقیقی به اصطلاح سیاهنمایی که عدهای از منتقدان به کار میبرند اشاره کرد و توضیح داد: عدهای از واژه سیاه مایی در جملات انتقادی خود به کار میبرند که باید بگویم این اصطلاح را اولین بار موسولینی از آن استفاده کرد و ای کاش این واژه از ادبیات حذف شود. زیرا ما یک سری اصطلاحات داریم که نمیدانیم منشاء آنها از کجا آمده اما به اشتباه از آنها استفاده میکنیم. (موسولینی معتقد بود تمام نیروهای مخالفش دارند سیاهنمایی میکنند و این اصطلاح را به کار میبرد زیرا طرفداران موسولینی پیراهنهای سیاه به تن میکردند، او میگفت کسانی هستند که در ظاهر از ما طرفداری میکنند ولی در واقع مشکلات اجتماع را نشان میدهند و بر علیه ما صحبت میکنند و در واقع آنها سیاهنمایی میکنند یعنی جزء پیراهن سیاههای ما نیستند ولی تظاهر میکنند جزء ما هستند).
وی ادامه داد: شما تصور کنید که بهترین فیلمهای تاریخ سینمای جهان از آن رو که واقعیت جامعهشان را نشان دادهاند، اصطلاح سیاهنمایی را به آنها بدهیم. به عنوان مثال زمانی که آثار ویکتوریا دسیکا، ویسکونتی، فیلمهای مکتب موج نو و آثار پازولینی را تماشا میکنیم، بگوییم آنها سیاهنمایی کردند، خب فرض کنید اگر آن نظام فکری در ایتالیا هم همین عقیده را داشت و جلوی نمایش فیلمها را میگرفت بخش قابل توجهای از مکاتب فکری منتصب به واقعگرایی فیلم از دست میرفت.
انتهای پیام/